آمیخته ای با جان یا پرتو جانانی

نور قمری در شب قند و شکری در لب

یا رب چه کسی یا رب اعجوبه ربانی

هر دم ز تو زیب و فر از ما دل و جان و سر

بازار چنین خوشتر خوش بِدْهی و بستانی

از عشق تو جان بردن وز ما چو شکر مردن

زهر از کف تو خوردن سر چشمه‌ی حیوانی

این شعر کمی سخت بود بیایید معنیش کنیم😋🎀 بیکاریم دیگه بیکار

جانا به غریبستان چندین به چه می‌مانی / بازآ تو از این غربت تا چند پریشانی عزیزم توی این جای غریب تا کی میخوایی بمونی؟ از این غربت برگرد، تا کی باید سرگردون و پریشون باشی اخه؟

صد نامه فرستادم صد راه نشان دادم / یا راه نمیدانی یا نامه نمیخوانی این بیت که معلومه هیچی🐸

گر نامه نمی‌خوانی خود نامه تورا خوانَد / ور راه نمیدانی در پنجه ره دانی اگه نامه رو نمیخونی نامه تورو میخونه و اگه راهو بلد نیستی راه خودش تورو پیدا میکنه

بازآ که در آن محبس قدر تو نداند کَس / با سنگ دلان منشین چون گوهر این کانی برگرد چون تو این زندان کسی قدر تورو نمیدونه تو که انقد خوشگل و ناز و بلایی مثل یه سنگِ ارزشمندی چرا با سنگدلا میشنی آخه فداتبشم من🥺