با باور و اعتماد فریاد زنم :
- هرکه دارد جز علی مولایی ،
بر لقمهیِ نانش نوشته بوده ؛
- فلان ابن فلان ابن فلانی . .
از ذوالفقار و تیغ ابرویش گذر کردیم که هیچ ،
از بازو و قدرت و ایمانش گذر کردیم که هیچ ،
اما چنان آن پیشانی بند زردش زهره ها را آب کرد ،
صد ملائک از عرش الهی "یاعلی" میگفتند ./¹¹⁰
قالَمولانا،امیرالمؤمنینعلی-علیهالسلام-؛
-كسى كه حرص را شعار خود قرار دهد خود را خوار كرده است . !
آنقدر از تـ¹¹⁰ـو نوشتم که قلم هم دق کرد؛
شعرِ من سوخت و دودش همه را عاشق کرد…💔
شب های جمعه را بنگر کربلا ،
مادرش ناله زنان گودی را پایین میرود .
خواهرش به یاد آن رگ های نامنظم سرش ،
لطمه زنان به طواف برادر میرود . . !