🛢⛽ هر بشکه نفت: ۱۰۳ دلار 💸💰 ✅ @shebrahimiii | رِسانو

... نیم بشکه: ۵۱ دلار و ۵۰۰ سنت 💸 گالن هم میشه ببرین حدودا ۳ لیتر جوابه! #پیچک

🔴 ارتش اسرائیل (IDF): آژیرهایی که در منطقه خط درگیری به صدا درآمدند، ناشی از شناسایی اشتباه بوده‌اند. ✅ @shebrahimiii | رِسانو

... خوددرگیری مزمن! 🤒🥴 #پیچک

گزارش منابع عربی از حمله موشکی به عربستان🚀 ✅ @shebrahimiii | رسانو

🔺صدای انفجار در طائف عربستان سعودی شنیده شد ✅ @shebrahimiii | رسانو

🔺نیروهای تحت حمایت عربستان سعودی از منطقه حیس عقب‌نشینی تاکتیکی کردند. ✅ @shebrahimiii | رسانو

پایگاه ملک فهد عربستان خورده باید بگردیم ببینیم کی زده🦦 #صبح_روشن ✅ @shebrahimiii | رسانو

#دلنوشته گاهی فقط یک قاب از زندگی آدم‌ها را می‌بینیم و برای تمام قصه‌شان حکم صادر می‌کنیم... شاید آنچه می‌بینیم، تمام ماجرا نباشد. این دلنوشته رو بخون؛ شاید بعد از آن، قبل از قضاوت کمی بیشتر مکث کنی... 👇👇👇

#دلنوشته ✍شاهرخ ابراهیمی چند وقت پیش، توی یکی از جلساتی که داشتم، حواسم رفت سمت یکی از بچه‌ها. نه شلوغ می‌کرد، نه بی‌احترامی... فقط انگار اصلاً حواسش اینجا نبود. مدام با گوشیش کار میکرد و خیره می شد به روبه روش و بازم گوشی... راستش اولش یه کم بهم برخورد. با خودم گفتم: «خب اگه کار داری ، نمیخوای گوش بدی، چرا اومدی؟» جلسه که تموم شد،وایستاد من خلوت شم گفتم: «کاری داشتی؟» گفت: «نه جناب مهندس... فقط اگه امروز یه کم حواسم نبود، ببخشید.» گفتم: «چیزی شده؟» چند ثانیه سکوت کرد. بعد گفت: «مامانم از صبح اتاق عمله... منتظرم ببینم چی میشه.» همین. فقط همین. من تا چند دقیقه قبل، فقط یه نوجوان بی‌حواس می‌دیدم. اما حالا فهمیده بودم دلش، چند کیلومتر اون‌طرف‌تر، پشت درِ یه بیمارستانه. وقتی رفت، من موندم و یک فکر که هنوز هم گاهی سراغم میاد: چند بار توی زندگی، آدم‌ها را فقط از چیزی که دیدم قضاوت کردم؟ چند بار از کسی ناراحت شدم، بدون اینکه بدونم اون روز چه چیزی را با خودش حمل می‌کرده؟ و همین شد که چند روز پیش، نشستم و چند خط درباره همین موضوع نوشتم... ادامه دارد...

... بعضی آدم‌ها را دیر می‌فهمیم... خیلی دیر. آن‌قدر دیر که وقتی حقیقت زندگی‌شان را می‌فهمیم، فقط یک سؤال می‌ماند: «چرا زودتر نپرسیدم؟» یه مدته هر وقت از رفتار کسی ناراحت می‌شم، سعی می‌کنم قبل از قضاوت، چند ثانیه مکث کنم. چون یاد گرفتم چیزی که می‌بینم، لزوماً تمام چیزی نیست که وجود داره. ممکنه کسی کم‌حرف شده باشه و من بگم: «چقدر عوض شده...» اما نمیدونم شب‌ها کنار تخت یه بیمار بیداره. ممکنه کسی جواب پیامم رو کوتاه بده و فکر کنم براش مهم نیستم؛ اما ندونم تمام روز با یک مشکل بزرگ درگیر بوده. ممکنه کسی بی‌حوصله به نظر برسه. اما من ندونم مدت‌هاست داره بار یک خانواده را تنهایی به دوش می‌کشه. ما رفتار آدم‌ها را می‌بینیم، اما دلیلش رو نه. این روزها در فضای مجازی این اشتباه بیشتر شده. یک عکس می‌بینیم، یک جمله می‌خوانیم، یک واکنش می‌بینیم... و بعد خیال می‌کنیم آدم را شناخته‌ایم. در حالی که هیچ‌کس عکس شب‌هایی که گریه کرده رو منتشر نمی‌کنه. هیچ‌کس از ترس‌هاش استوری نمیزاره. هیچ‌کس نمی‌نویسه: «امشب واقعاً بریدم.» ما فقط قاب قابل‌نمایش زندگی آدم‌ها رو می‌بینیم و درباره تمام فیلم قضاوت می‌کنیم. برای همین این روزها یک جمله را بیشتر از همیشه با خودم تکرار می‌کنم: «من تمام قصه را نمی‌دانم.» شاید اون آدم بی‌مسئولیت نیست؛ فقط مسئولیت‌هایی داره که من نمی‌بینم. شاید ضعیف نیست؛ فقط خیلی خسته است. شاید عقب نمونده؛ فقط داره مسیری را با باری سنگین‌تر از ما طی می‌کنه. پس قبل از قضاوت، کمی مکث کنیم... شاید کسی که امروز به چشم ما «کوچک» اومده، بزرگ‌ترین جنگ زندگی‌اش را داره تنهایی می‌جنگه. و شاید اگر فقط یک روز جای او زندگی کنیم، بفهمیم چقدر قوی بوده که هنوز سرپاس. ما آدم‌ها را در یک قاب می‌بینیم؛ اما هیچ انسانی، فقط یک قاب نیست. ✅ @shebrahimiii | رِسانو