همستر بعد از ۳ سال برگشت... پولدارا کجا نشستن 🤌 ✅ @shebrahimiii | رِسانو

منصفانه اینه که بگیم رئیس جمهور امشب بهتر از موارد قبل صحبت کرد. ✅ @shebrahimiii | رِسانو

قبل خواب اینو گوش کنیم، آرامش مطلقه🥹 درداتو فقط به خدا بگو🤌🏼 ✅ @shebrahimiii | رسانو

🚨حمله پهپادی به قایق‌های صیادی در هرمزگان ✅ @shebrahimiii | رسانو

🔻 دو قایق صیادی حوالی بندر کرگان هدف حمله پهپادی قرار گرفتن و تعدادی از صیادها مفقود شدن. عملیات جست‌وجو برای پیدا کردنشون شروع شده. ✅ @shebrahimiii | رسانو

#دلنوشته ✍ شاهرخ ابراهیمی گاهی لازم نیست کسی سرمان فریاد بزند تا تحقیرمان کند؛ گاهی فقط کافی‌ست هر بار که حرف می‌زنیم، به ما یادآوری کند: «تو هنوز نمی‌فهمی... من بیشتر از تو می‌دانم.» و عجیب اینجاست که اگر این جمله را بارها بشنویم، یک روز ممکن است دیگر کسی لازم نباشد آن را به ما بگوید؛ خودمان، همان صدا را در ذهنمان تکرار می‌کنیم! این دلنوشته، از یک مدرسه شروع می‌شود؛ از یک مدیر و یک معلم جوان... اما راستش را بخواهید، قصه فقط قصه‌ی مدرسه نیست. قصه‌ی آدم‌هایی‌ست که وقتی کمی قدرت، اختیار یا موقعیت به دست می‌آورند، یادشان می‌رود آن طرفِ میز هم یک انسان نشسته؛ نه یک زیردست، نه یک شماره، نه کسی که باید همیشه «بله» بگوید. شاید این قصه، جایی از زندگی خود ما هم اتفاق افتاده باشد؛ یا شاید یک روز، خودمان یکی از شخصیت‌هایش بوده‌ایم...

... وقتی موقعیت، آدم‌ها را عوض می‌کند یکی از شاگردام چند سالیه که معلم شده. هنوز از آن معلم‌هایی که وقتی از کلاسش حرف می‌زنه، می‌شه فهمید این شغل براش فقط یک شغل نیست. برای درسش ایده داره، برای دانش‌آموزهایش وقت می‌گذاره و با وجود همه‌ی سختی‌های سال‌های اول، هنوز ذوق یاد گرفتن داره. اما مدیر مدرسه جدید، برخورد عجیبی باهاش داره. گاهی از کارش تعریف می‌کنه: «واقعاً بچه‌ها با شما ارتباط خوبی گرفتن.» و چند روز بعد، اگر همان معلم درباره‌ی موضوعی نظر بده، می‌گه: «شما هنوز تجربه‌ی کافی ندارید. فعلاً بهتره همون کاری رو بکنید که ما می‌گیم.» دیروز بهم گفت: «استاد، من بالاخره نفهمیدم ایشون منو قبول داره یا نه.» گفتم: «چرا این‌طور فکر می‌کنید؟» گفت: «وقتی کاری رو انجام می‌دم که خودش می‌خواد، می‌شم معلم خوب. ولی وقتی خودم تصمیم می‌گیرم، می‌شم یه معلم تازه‌کار که چیزی نمی‌فهمه.» حرفش منو به فکر فرو برد. فهمیدم این رفتار فقط مال محیط مدرسه نیست. همه‌مان احتمالاً یک‌بار جایی شبیه این صحنه را دیده‌ایم: - در یک اداره یا مرکز خدماتی، چند نفر منتظرند. یک نفر پشت میز نشسته و پرونده‌ها را بررسی می‌کند. نفر اول مؤدبانه جلو می‌رود و درباره‌ی یک کار ساده سؤال می‌کند. کارمند بدون اینکه سرش را بالا بیاورد می‌گوید: «باید این فرم رو پر کنید.» مراجع می‌گوید: «ولی این فرم رو قبلاً تحویل دادم.» کارمند این بار سرش را بلند می‌کند: «من که نمی‌دونم قبلاً چی تحویل دادید. گفتم فرم رو پر کنید.» نفر پشت سر، که صدای مکالمه را شنیده، جلو می‌آید و می‌گوید: «ببخشید، اگر ممکنه فقط راهنمایی کنید که دقیقاً باید کجا مراجعه کنیم.» لحن کارمند ناگهان عوض می‌شود: «بله، حتماً. شما تشریف ببرید اتاق بغلی، همکارم راهنمایی‌تون می‌کنه.» همان میز. همان آدم. همان کار. فقط لحن عوض شد. شاید حتی خود کارمند هم متوجه تغییر رفتارش نشده باشد. اما برای کسی که آن طرف میز ایستاده، تفاوت کاملاً محسوس است. آن لحظه است که آدم می‌فهمد گاهی یک میز، یک عنوان، یک لباس، یک امضا یا حتی یک کلید، چقدر می‌تواند در رفتار ما با دیگران اثر بگذارد. برگردیم به داستان شاگردم. مدیر مدرسه شاید خودش فکر کند فقط دارد «مدیریت» می‌کند. شاید واقعاً هم قصد بدی نداشته باشد. اما مسئله از جایی شروع می‌شود که جایگاه، تبدیل شود به ابزاری برای اینکه به دیگری بفهمانیم: «من بالاترم، پس حرف آخر با من است.» این رفتار را در خیلی از رابطه‌ها می‌شود دید. رئیس و کارمند. استاد و دانشجو. پزشک و بیمار. صاحبخانه و مستأجر. فروشنده و مشتری. کارمند یک اداره و ارباب‌رجوع. حتی پدر و فرزند. آدم‌ها همیشه از قدرت‌های بزرگ سوءاستفاده نمی‌کنند. گاهی قدرتشان فقط این است که طرف مقابل به آنها نیاز دارد. و همین کافی است تا بعضی‌ها لحنشان را عوض کنند، جوابشان را کوتاه کنند، احترامشان را کم کنند یا کاری کنند که دیگری قبل از هر حرفی، جایگاه خودش را به یاد بیاورد. شاید مسئله این نباشد که چه کسی بالاتر ایستاده. مسئله این است که وقتی بالاتر ایستادیم، با کسی که پایین‌تر ایستاده چه کردیم. چون ممکن است امروز پشت آن میز نشسته باشیم و فردا طرف دیگر میز. امروز کسی به کمک ما نیاز داشته باشد و فردا ما محتاج کمک دیگری باشیم. جای آدم‌ها در زندگی ثابت نمی‌ماند. اما چیزی که از ما باقی می‌ماند، اغلب همان چند دقیقه‌ای است که می‌توانستیم با یک نفر بهتر رفتار کنیم و نکردیم. آدم را وقتی بشناسیم که می‌بیند طرف مقابل، به او نیاز دارد. چون قدرت ، شخصیت آدم را عوض نمی کند! فقط چیزی را که از قبل درونش بوده ، بلندتر فریاد می زند.‌‌.. ✅ @shebrahimiii | رِسانو

🌻بسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ 💛💭السّلامُ عَلَیْکَ یا صاحِبَ الزَّمانِ ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا خَلیفَةَ الرَّحْمانِ ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا شَریکَ الْقُرْآنِ ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا قاطِعَ الْبُرْهانِ . اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا إِمامَ الْإِنْسِ وَ الْجانِّ ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ وَ عَلى آبائِکَ الطَّیِّبینَ ، وَ أَجْدادِکَ الطَّاهِرینَ الْمَعْصُومینَ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَکاتُهُ... ✅ @shebrahimiii | رسانو

هر روز فقط یک آیه برای ارتباط با خدای مهربونمون❤️ می خوایم ختم قرآن بگیریم اون هم با همین یک آیه یک آیه ها 😌✨ روی لینک زیر کلیک کن و یک یا چند آیه بخون👇 https://khatmnoor.ir/khatm/13545 ✅ @shebrahimiii | رسانو

... امروز به نیت شهدای ارتش، چندتا آیه بیشتر بخونیم✨

#حال_خوب دنیا اینجور نمی‌مونه 🌍✨ ✅ @shebrahimiii | رسانو