مامانم یه تیکه شاخه کنده شده از یه درخت که نمیدونم از کجا افتاده بود تو خونمون رو آوردتش میگه بیا یادگاری نگه اش دار😑

زندگی تا وقتی که معنای واقعی نداشته باشه زندگی نیست. خوشبحال اونایی که واقعا معنادار زندگی کردن

پارسال ماه رمضون سحری ها خونه ی عزیز می موندیم و با برادر می نشستیم اولین یخبندان تحلیل می کردیم بعد نماز صبح نمی خوابیدیم و تا سر حد مرگ اولین یخبندان میدیدیم و جیغ می کشیدیم انقدر فن گرلی شونو میکردیم که بمیریم و یادمه به رسم سانگ یان همه اش بهم می گفتیم یکم غذا اضافه دارم اشتباهی برای دو نفر غذا آوردن و باهم چرتو پرت هامونو می خوردیم .. <امیدوارم منظورمو را از رسم سانگ یانی رسانده باشم ◠‿◠>

ون یی فان خیلی ملموس و دلنشینانه بود برام یجورایی مثل بستنی وانیلی ای که روش رو با توت فرنگی های کوچولو زینت داده اند?🍓🍧

این ادیت رو هم خیلی دوست می دارم و صد سالی می شد که میخواستم بفرستمش پس الان فرستادمش🦔

دقیقاا دقیقا : ) سانگ یان و خودداریش و شیطنت هاش و صبوری هاش و درک بالاش و نگاه های دورادور و لبخنداش هم >>😭