کمند مهر چنان پاره کن، که گر روزی شوی ز کرده پشیمان، به هم توانی بست...

خبرِ مرگِ مرا هر کسی آورد، بخند زنده‌ام می‌کند آخر خبرِ خندهٔ تو ...

هی مینویسم ولی بدرد نمیخوره میخوام بگم مخاطب داشتنِ پیاما مثلِ قبل نیست.همین.. #من

ناشناس صحبتی داشتید جواب میدم..

یه قصه بگم؟

عینِ بچگیا..

یکی بود یکی نبود یه دختری بود شاد،خوشحال،بی درد و غم..

این دختر خیلی حساس بود..خیلی دخترونه‌بود.. نمیدونست چیشد،یهویی حس پیدا کرد..

این حس اذیتش کرد.. حسودی میکرد،غصه میخورد.. ولی این حس چیزای خوبیم داشت، درکنارِ اون شخص بهترین لحظاتشو میگذروند جوری که اون غما دود میشد و اثری ازش نمیموند..

انگار یه امیدِ جدید اومده بود تو زندگیش چون گذشته‌ی خوبی نداشت امیدی هم نداشت...

این دختر سه بار بد ضربه خورد.. خیلی بد..

حالش؟ تعریفی نداشت..