شده دلتنگ ِکسی باشی و از شدت حزن ؛ گریه بر شانهٔ بالش کنی و خواب شوی ؟

تاصبح میخوابند و من تاصبح بیدارم تازه به غیر از درد و دل , من دردهم دارم درمان بیندازی نگاهش هم نخواهم کرد اما بجایش درد بفروشی خریدارم اشک مرا هر وقت میبینی تفضل کن هر وقت گریه میکنم یعنی گرفتارم من عرضه کردم خویش را, بی مشتری ماندم مانند جنس دور ریز بین بازارم

دوراهی خیلی مزخرفه.

فقط امیدوارم بهم زهر نشه.. تا اینجا که خوب نبوده..از فردا ان شاءالله بهترشه..

تَنی پُر از درد دارم که درمانی برایش پیدانمیکنم

حسین پناهی قشنگ گف: گــاهی هیچکس را نداشته باشی بهتر است...! بــاور کن بعضـــیها تنهاترت میکنند...

پرسیدند: داروی دل چیست؟ گفت: از مردمان دور بودن.

دلتنگ توام ای که به وصلت نرسیدم ، ای کاش خودت را سر قبرم برسانی . .

‏بعضی وقتاهم هست، آدم وقتی ناراحته گریه اش نمیاد! ولی کلیداشو وسایلشو جا میذاره ، لیوان از دستش میوفته و وقتی باهاش حرف میزنی میگه «ببخشید دوباره میگی؟ نفهمیدم».

ما سینه زدیم و بی صدا باریدند از هرچه که دم زدیم، آنها دیدند ما مدعیان صف اول بودیم از آخر مجلس، شهدا را چیدند

تمام گشتم.

لذت وصل نداند مگر آن سوخته‌ای که پس از دوری بسیار به یاری برسد...