ولی هیچکس نفهمید همین رفیقامون مارو از چه افسردگی هایی نجات دادن:)

بودنِ تو برای زندگیِ من واجبه؛ موندنت و داشتنت به همه چی می ارزه، تو برای من روشنایی توی تاریکی هستی، امید وسط همه ی ناامیدی هایی، وقتی تو مشکلاتم دارم دست و پامیزنم یادم میاد تو رو دارم، تو انگیزه ای برای زندگی کردن توی این دنیای سختی. ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

زندگی رنج قشنگی ست که جریان دارد🙃

‌ یک نفر میگفت دیدی آخرش سرما گذشت موسم گرما رسید و فصل سختیها گذشت گفتم آری دیدم اما کاش می دیدی تو هم بین سرد وگرم این دنیا چه ها برما گذشت

دل به دل راه ندارد ك به عینی دیدم؛ دل من غرق در آشوب و لبش خندان بود..!

میل من سوی وصال و قصد او سوی فراق ترک کام خود گرفتم تا برآید کام دوست

من انقدر بلد بودم کاراتونو رو تلافی کنم اما همیشه یه چیزی ته دلم می‌گفت : اگه دلش بشکنه چی ؟

دلم لک زده.. مشهد نیمه‌های شب.. روبه‌روی ایوان‌ طلا روی فرش‌های دوست‌داشتنیِ صحن خیره به گنبد طلا ، نسیم خنکُ.. وَ اشک..اشک..اشک..💔 وَ یک دنیا آرزو ، بطلب آقا..🥺

دو دیده در عدم دوز و عَجَب بین زهی امّــید ها در نا امیدی ...🌱 مولانا

ولی گریه نصفه شبی..

حس سبک شدن دارم

‌‌‌‌گریه کن عیبی نداره دل سبک‌تر می‌شه :)