به دست میاری بهتراز چیزایی که ازدست دادی اندکی صَبر

آن زخم ها که بر دلت از این و آن رسید من خواب دیده‌ام به‌خدا خوب می‌شود

هزاران دوستت دارم به گوش باد نجـــوا شد رسد آیا کمی از آن به گوش دلبرم امشب...؟! ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

چای را با قند شیرین می‌کنند اهل زمین من دلم شیرین شود تنها به یک لبخند تو

نمی‌دونم باید چی بنویسم ولی داداش مصطفی ممنونم که برادرانه بودی و شنیدی وقتی نمیتونستم کاری کنم صدای گریه و صدای التماس کردنمو شنیدی کلمات نمیتونن وصف کنن ولی مرسی که صدامو شنیدی و جواب دادی خیلی مدیونتم ...

معلمی شغل نیست ، عشق است

روز معلم است و کلاس درسِ شما حالا به وسعت تمام زمین گسترده شده. شما نه با گچ و تخته که با تار و پود جانتان مفهوم «ایستادن در برابر طوفان» را به ما دیکته کردید. آقای معلم! ببینید که شاگردانتان در این سال‌ها چگونه در مکتبِ نگاهتان درسِ «هیهات منا الذله» را دوره کردند. شما به ما آموختید که قلم اگر در راه حق نچرخد، چوبی بیش نیست. می‌خواهم بگویم که هرچند داغِ شما سنگین است، اما تازیانه‌های فراق تان ما را نترسانده؛ بلکه بیدارترمان کرده است ما درسِ «عزت» را از لبخندهای مقتدرانه‌ تان یاد گرفتیم و حالا با تاسی به همان نگاه در برابر تمامِ دنیایِ ستمکاران چون کوه ایستاده‌ایم. معلمِ شهیدِ من! قسم به خونِ سرخ شما که تا آخرین سطرِ کتابِ مقاومت، مشقِ غیرت خواهیم کرد. شما به ما یاد دادید که «مرگ» پایان یک معلم نیست بلکه آغازی است برای تکثیر شدن در رگ‌های یک ملت آقاجان روزتان مبارک حالا تمامِ دنیا شاگردِ مکتبِ شماست!

‌تَـن‌مَـن‌قـایِــقِ‌لَـنـگَـرزَده‌دَرطـوفـان‌است خودَم‌اینجادِلِ‌مَن‌پیشِ‌توسَرگَردان‌است

من‌شکستم‌که‌نیوفتد‌ترکی‌بردلِ‌تو نشدآرام‌دلت ؟ بازبگومیشکنم !

هرکس وطنی دارد و اهلیت جایی من اهل ِدیار دل بی‌تاب تو هستم .

مثلا بیام روبرویِ حرمت و بگم آمدھ‌‌ام که بنگرم گریه امان نمی‌دهد

مدامم مست میدارد نسیم جعد گیسویت خرابم می‌کند هر دم فریب چشم جادویت