چرا سیاست‌های صنعتی شکست می‌خورند؟ ✍🏻 مهندس امیرحسین صادقی، عضو تیم پژوهشی ابتکار شیفت، دبیر سابق تشکل آرمان دانشگاه صنعتی اصفهان و دانشجوی ارشد حکمرانی دانشگاه صنعتی شریف تقریباً همه دولت‌ها در طول تاریخ، شکل‌هایی از سیاست صنعتی را تجربه کرده‌اند؛ یعنی مجموعه سیاست‌هایی که با هدف رشد صنعت و حرکت اقتصاد از کشاورزی کم‌بازده به سمت تولید پر‌بازده طراحی می‌شوند. اما نتیجه در بسیاری کشورها ناامید کننده بوده است. به نظر می‌رسد به جز معدودی از کشورها این سیاست‌ها غالبا با شکست مواجه شده‌اند. برای مثال در هند با وجود رشد اقتصادی 7 درصدی در دهه گذشته و با وجود اجرای سیاست‌هایی نظیر Make in India سهم بخش صنعت حدود 25% (همان سطحی که در 1980 قرار داشت!) می‌باشد. این وضعیت در کشورهای جنوب صحرای آفریقا و خاورمیانه نیز صادق است. در ادامه براساس دیدگاه شانتایانان دیواراجان سه دلیل ناکارآمدی این سیاست‌ها بررسی می‌گردد. ۱. وجود انبوهی از ناکارآمدی‌ها (Distortions) مدل‌های اقتصادی که از سیاست صنعتی دفاع می‌کنند، معمولاً فرض می‌کنند یک شکست بازار خاص وجود دارد و با مداخله دولت می‌توان آن را اصلاح کرد. اما واقعیت اقتصادهای در حال توسعه پر از ناکارآمدی‌های هم‌زمان است؛ از مقررات سخت‌گیرانه کار گرفته تا یارانه‌های انرژی و ضعف زیرساخت‌ها. در چنین شرایطی، اصلاح یک شکست بازار بدون توجه به سایر موانع می‌تواند نتیجه معکوس داشته باشد. به‌عنوان نمونه، رشد صنعت فناوری اطلاعات در هند نه به دلیل حمایت مستقیم دولت، بلکه به این خاطر رخ داد که صنعت تولیدی گرفتار قوانین کار و ضعف زیرساختی بود و فضا برای خدمات دیجیتال باز شد. در کشورهای خاورمیانه و شمال آفریقا نیز یارانه‌های سنگین انرژی موجب شده صنایع انرژی‌بَر رشد کنند، در حالی‌که ظرفیت‌های انسانی و مهارت‌های موجود در این کشورها کمتر به‌کار گرفته شده‌اند. بنابراین، به‌جای سیاست‌های صنعتی، دولت‌ها باید ابتدا بزرگ‌ترین ناکارآمدی‌های ساختاری را شناسایی و اصلاح کنند. ۲. اسارت سیاست در دست گروه‌های ذی‌نفع (Political Capture) یکی از چالش‌های جدی سیاست صنعتی، خطر تسخیر آن توسط گروه‌های ذی‌نفع و صاحبان قدرت است؛ به این معنا که سیاست به جای خدمت به توسعه اقتصادی، در خدمت منافع محدود یک گروه خاص قرار می‌گیرد. نمونه بارز این مسئله در تونس دوره بن‌علی دیده شد؛ جایی که بخش‌هایی مانند بانکداری، مخابرات و حمل‌ونقل به‌دلیل منافع خانوادگی حاکم، از رقابت داخلی و خارجی محافظت شدند. نتیجه این شد که بنگاه‌های وابسته به حکومت سهم بسیار بیشتری از سود اقتصاد را به دست آوردند، در حالی که رقابت‌پذیری بخش صادراتی تضعیف شد. این مسئله محدود به تونس نیست و در بسیاری کشورها دیده می‌شود. از همین رو، قبل از اجرای هر سیاست صنعتی باید پرسید چه مکانیزمی مانع از اسارت آن در دست گروه‌های پرنفوذ خواهد شد؟ یکی از راهکارها می‌تواند شفاف‌سازی عمومی و افزایش آگاهی شهروندان از رابطه بین رانت‌خواری و رکود اشتغال باشد تا فشار اجتماعی مانع انحراف سیاست‌ها شود. ۳. تمرکز بر بخش‌ها به جای بنگاه‌ها سیاست‌های صنعتی سنتی غالباً بر انتخاب بخش‌های برنده تمرکز داشتند (یکی از مهم ترین دلایل این موضوع نبود دیتا بنگاه‌ها در گذشته بوده است)؛ اما تجربه نشان می‌دهد که این رویکرد نادیده گرفتن واقعیت است، چرا که در عمل بنگاه‌ها هستند که تجارت می‌کنند و نه بخش‌ها. داده‌های جدید در کشورهای در حال توسعه نشان داده‌اند که حتی در یک بخش مشخص، تفاوت عملکرد بنگاه‌ها بسیار زیاد است؛ برخی به صادرکنندگان موفق جهانی تبدیل می‌شوند و برخی دیگر حتی در بازار داخلی هم دوام نمی‌آورند. این یافته موجب شده نگاه‌ها از حمایت کور از بخش‌ها به سمت تقویت ویژگی‌های مشترک بنگاه‌های موفق تغییر کند، مثل کیفیت مدیریت، رعایت استانداردهای بهداشتی و صادراتی، توان نوآوری یا بهره‌گیری از شبکه‌های جهانی. علاوه بر این، روشن شده است که سیاست‌های کلان مانند نرخ ارز یا مقررات به‌طور یکنواخت بر همه بنگاه‌ها اثر نمی‌گذارند؛ بلکه برخی را تقویت و برخی دیگر را تضعیف می‌کنند. بنابراین سیاست صنعتی مؤثر باید از تمرکز بر «بخش» فاصله بگیرد و توانمندسازی «بنگاه» را هدف اصلی خود قرار دهد. بی راهه | @Braheh #سیاست_صنعتی کانال «شیفت» در ایتا و تلگرام: eitaa.com/inpt1404 t.me/inpt1404

اللّٰهُمَّ اجْعَلْ جَوَامِعَ صَلَواتِكَ، وَنَوَامِيَ بَرَكاتِكَ، وَفَواضِلَ خَيْراتِكَ، وَشَرائِفَ تَحِيَّاتِكَ وَتَسْلِيمَاتِكَ وَكَرامَاتِكَ وَرَحَمَاتِكَ، وَصَلَوَاتِ مَلائِكَتِكَ الْمُقَرَّبِينَ، وَأَنْبِيائِكَ الْمُرْسَلِينَ، وَأَئِمَّتِكَ الْمُنْتَجَبِينَ، وَعِبادِكَ الصَّالِحِينَ، وَأَهْلِ السَّمَاواتِ وَالْأَرَضِينَ، وَمَنْ سَبَّحَ لَكَ يَا رَبَّ الْعالَمِينَ مِنَ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ عَبْدِكَ وَ رَسُولِكَ وَشاهِدِكَ وَنَبِيِّكَ وَنَذِيرِكَ وَأَمِينِكَ وَمَكِينِكَ وَنَجِيِّكَ وَنَجِيبِكَ وَحَبِيبِكَ وَخَلِيلِكَ وَصَفِيِّكَ وَصَفْوَتِكَ وَخاصَّتِكَ وَخالِصَتِكَ وَرَحْمَتِكَ وَخَيْرِ خِيَرَتِكَ مِنْ خَلْقِكَ، نَبِيِّ الرَّحْمَةِ، وَخازِنِ الْمَغْفِرَةِ، وَقائِدِ الْخَيْرِ وَالْبَرَكَةِ کانال «شیفت» در ایتا و تلگرام: eitaa.com/inpt1404 t.me/inpt1404

این، کارکرد ذاتی بهره است: رشد بالاتر هزینه‌ها نسبت به درآمدها! چاره‌ای جز مبارزه با بهره وجود ندارد. مصاحبه با یکی از استادان اقتصاد دانشگاه، ۲ شهریور ۱۴۰۴ - بزرگترین کارخانه‌ی ایران در آینده‌‌ی نزديک در آستانه‌ی خطری جدی و بزرگ قرار دارد. عامل اصلی، بهره‌ی پول است. رشد هزینه‌های این مجتمع، نسبت به درآمدها بیشتر است؛ این رشد بالاتر، کارکرد ذاتی نرخ بهره است. کاش متوجه می‌شدند با وجود بهره، خطر ورشکستگی‌شان تا پنج سال آینده، بسیار جدی است. - دیگر شرکت بزرگ فولادی (ذوب‌آهن) وضعیت بسیار نامناسبی دارد. با ۶۰ همت بدهی و ۱۸۰۰۰ نیرو، همین الان در وضعیت ورشکسته به سر می‌برد. عامل اصلی و ریشه‌ای این ورشکستگی، چیزی نیست جز بهره. - در حال حاضر، به صورت اجباری و به زور دولت، می‌خواهند پول را به سمت تولید تزریق کنند. چرا موفق نمی‌شوند؟ چون کسی حاضر نیست کسی پول را به بازار تولید ببرد. وقتی رشد قیمت طلا بیش از رشد قیمت تولید است، مشخص است که تولید بصرفه نیست. - ارز تک نرخی، قطعا مناسب‌تر از وضع فعلی است، ولی مسئله اصلی، این موضوع نیست. چه ارز تک نرخی چه ارز ده نرخی، همه در حال رشد است. مسئله‌ی اصلی، رشد است. - متأسفانه ۶۰ همت پول خلق کردند و به بورس تزریق کردند، با ادعای رشد شاخص بورس. آیا شاخص بورس رشد کرد؟ از این ۶۰ همت چه کسانی منتفع شدند؟ بیش از ۸۰٪ سهام بورس ایران، مربوط به کمتر از ۲٪ سهامداران (حقوقی و حقیقی) است! - مسئولین اقتصادی کشور، حاضرند تن به هر بی‌راهه‌ای بدهند تا وضعیت را سامان دهند ولی وضعیت را بطور مداوم خراب‌تر کرده‌اند. هر کار می‌کنند الا آن کار اساسی و ریشه‌ای که باید انجام دهند. - اقتصاد ایران و بلکه جهان، بر بدهی استوار است. اقتصاد نباید روی بدهی استوار باشد. هرچه نرخ بدهی (نرخ بهره) بالاتر باشد، فروپاشی اقتصاد سریع تر است. کشور چاره‌ای جز مبارزه با بهره ندارد. #خطر_بزرگ #پیش‌نیاز_کلان_اقتصادی کانال «شیفت» در ایتا و تلگرام: eitaa.com/inpt1404 t.me/inpt1404

هوش مصنوعی؛ تغییر بازی امروز (۶ شهریور ۱۴۰۴) یک دوره‌ی تخصصی توسعه‌ی مدل‌های هوش مصنوعی را آغاز کردم. هوش مصنوعی، دنیای متفاوتی را ایجاد کرده؛ پارادایم جدیدی را حاکم کرده؛ game changer است و سرعت تحولات را به صورتی عجیب بالا برده است. موضوع تسلط بر مغزافزار هوش مصنوعی، مطالبه‌ای جدی است که بارها رهبر انقلاب بر آن امر فرموده‌اند: «در مسئله‌ی هوش مصنوعی، بهره‌بردار بودن امتیاز نیست؛ این فنّاوری لایه‌های عمیقی دارد که باید بر آن لایه‌ها مسلّط شد؛ آن لایه‌ها دست دیگران است. اگر شما نتوانید لایه‌های عمیق و متنوّع این فنّاوری هوش مصنوعی را تأمین کنید، فردا باید اجازه بگیرید که در فلان بخش از هوش مصنوعی استفاده کنید، در فلان بخشِ دیگر حق ندارید استفاده کنید! زرنگ‌های دنیا، فرصت‌طلب‌ها و قدرت‌طلب‌های دنیا دنبال این چیزها هستند» (۱۴۰۳۰۶۰۶). بحث هوش مصنوعی، از ابتدا یکی از دغدغه‌های مهم در طراحی ابتکار «شیفت» بود. در سخنرانی معرفی این ابتکار در حضور رهبر انقلاب (۲۷ مهر ۱۴۰۱)، به این مهم اشاره داشتم: «شبکه یکپارچه فرآوری و ترابری، سامانه‌ای نظام‌مند متشکل از زنجیره‌های ارزش است که با بهره‌گیری از بهینه‌سازی، هوش مصنوعی و طراحی مکانیزم، تخصیص منابع و تسهیلات را بر اساس میزان درجه‌ی فرآوری و خلق ارزش افزوده و کاهش خام فروشی دنبال می‌کند». طراحی سکوهای هوشمند پشتیبان تصمیم زنجیره‌های ارزش، یکی از اجزای مهم این ابتکار است که در بند خ ماده ۵۷ قانون برنامه هفتم پیشرفت هم بر آن تصریح شده‌است. بر اساس همین دغدغه بود که اردیبهشت امسال، واحد فناور «توسعه‌ی سکوی هوشمند و یکپارچه‌ی پشتیبان تصمیم در زنجیره‌های تأمین» در دانشگاه صنعتی اصفهان تأسیس شد. ان‌شاءالله، در ماه‌های آتی، با مشخص شدن خروجی‌ها تلاش‌های اولیه‌ی تیم پژوهشی توسعه‌ی سکوهای هوشمند، به ثمر خواهد نشست و بتدریج فعالیت‌ها را گسترده‌تر دنبال خواهیم کرد. #هوش_مصنوعی #سکوی_هوشمند کانال «شیفت» در ایتا و تلگرام: eitaa.com/inpt1404 t.me/inpt1404

جناب بانک مرکزی! عاقبت سیاست غلط شما در کنترل نقدینگی از جانب عرضه (کاهش وام‌دهی به اقتصاد و افزایش بهره) چه شد؟ رشد نقدینگی الان از ۴۱٪ فراتر رفته! فاجعه! سیاست صحیح، کنترل نقدینگی از جانب تقاضا (کاهش وام‌خواهی اقتصاد) بود و هست. سفته‌بازی طلا و دلار و ملک را ممنوع کنید و نرخ بهره را پایین بکشید.. virasty.com/tamannaei/1756471761417008092 #پیش‌نیازهای_کلان_اقتصادی #نرخ_بهره کانال «شیفت» در ایتا و تلگرام: eitaa.com/inpt1404 t.me/inpt1404

فرصت‌های ناب «شیفت» - ۴۰: چانه‌زنی هوشمند در بازار مواد معدنی؛ فرصتی برای ایران از وابستگی چین به مواد خام ✍🏻 مهندس امیرحسین صادقی، عضو تیم پژوهشی ابتکار شیفت، دبیر سابق تشکل آرمان دانشگاه صنعتی اصفهان و دانشجوی ارشد حکمرانی دانشگاه صنعتی شریف براساس مطالعات انجام شده، چین علی‌رغم قدرت بالای خود در صنایع پایین‌دست مانند ذوب و فرآوری، در بخش معدن‌کاری به شدت به واردات وابسته است. در دوره‌ی ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۸، وابستگی این بخش به واردات بین ۱۸ تا ۴۰ درصد در نوسان بوده و روندی افزایشی داشته است. پیش‌بینی می‌شود این روند در سال‌های آینده نیز ادامه یابد و واردات مواد خام معدنی در بخش معدن‌کاری سالانه رشدی نزدیک به ۷ درصد داشته باشد. با این حال، اگر به هر دلیل – مثلاً وقوع بحران‌های ژئوپلیتیک – میزان واردات به طور ناگهانی کاهش یابد، پیامدهای جدی در پی خواهد داشت. به عنوان نمونه، افت ۵۰ درصدی واردات می‌تواند ذخایر بخش معدن‌کاری چین را به سرعت کاهش دهد و به زیر سطح هدف سه‌ماهه برساند. این وضعیت نشان می‌دهد که بخش استخراج چین در برابر شوک‌های خارجی بسیار آسیب‌پذیر است و تاب‌آوری لازم را ندارد، در حالی که بخش فرآوری همچنان قدرتمند و متمرکز باقی مانده است. این شرایط فرصتی مهم برای کشورهای صادرکننده مواد خام معدنی، از جمله ایران، فراهم می‌کند. چین برای حفظ امنیت زنجیره تأمین خود ناچار است دسترسی پایدار به مواد خام را تضمین کند و همین نیاز می‌تواند ابزار چانه‌زنی ارزشمندی در اختیار صادرکنندگان قرار دهد. ایران با داشتن ذخایر متنوعی همچون مس، سنگ‌آهن، عناصر نادر خاکی و لیتیوم، می‌تواند از این موقعیت استفاده کند و در مذاکرات صادراتی شرط انتقال بخشی از فرآوری و ذوب به داخل کشور را مطرح نماید. چنین رویکردی پیامدهای مثبتی برای ایران خواهد داشت. نخست، با جلوگیری از خام‌فروشی و تمرکز بر فرآوری داخلی، ارزش افزوده بیشتری در کشور ایجاد می‌شود و چرخه ارزش معدنی تکمیل‌تر خواهد شد. دوم، از طریق استقرار واحدهای فرآوری مشترک، فناوری و دانش فنی به کشور منتقل شده و نیروی انسانی ایرانی در حوزه‌هایی مانند ذوب، جداسازی و مدیریت زنجیره تجربه و مهارت کسب می‌کند. سوم، ایجاد مجتمع‌های فرآوری نه تنها اشتغال‌زایی گسترده به همراه دارد، بلکه زمینه توسعه صنایع پایین‌دست مانند تولید باتری و آلیاژهای خاص را نیز فراهم خواهد کرد. در نهایت، حضور ایران در حلقه‌های بالاتر زنجیره ارزش به معنای تقویت جایگاه کشور در بازار جهانی و افزایش قدرت چانه‌زنی در برابر مشتریان بزرگ است. برای تحقق این اهداف، مجموعه‌ای از اقدامات هماهنگ ضروری است. صادرات مواد خام باید مشروط به سرمایه‌گذاری مشترک در واحدهای فرآوری داخلی شود. ایجاد سرمایه‌گذاری‌های مشترک با شرکت‌های چینی در خاک ایران می‌تواند گام مهمی در این مسیر باشد. همچنین، طراحی سازوکارهای الزام‌آور برای انتقال فناوری و تربیت نیروی متخصص داخلی اهمیت بالایی دارد. علاوه بر این، سیاست تنوع‌بخشی به صادرات باید جدی گرفته شود؛ به‌گونه‌ای که صادرات به‌تدریج از مواد خام به سمت محصولات نیمه‌فرآوری‌شده یا فرآوری‌شده با ارزش افزوده بالاتر تغییر یابد. با این حال، باید تأکید کرد که ایران یک بازیگر انحصاری در بازار مواد خام معدنی نیست و چین می‌تواند نیاز خود را از کشورهای دیگر تأمین کند. بنابراین، اگر کنش‌های سیاست‌گذاری بیش از حد سخت‌گیرانه یا غیرمنعطف باشند، خطر از دست رفتن بازار صادراتی وجود دارد؛ به‌ویژه در شرایط تحریمی که حفظ سهم بازار اهمیتی دوچندان دارد. از این رو، موفقیت این رویکرد در گرو ایجاد تعادل میان چانه‌زنی برای منافع بلندمدت و در عین حال حفظ بازار صادراتی موجود خواهد بود. بی راهه | @Braheh #مقابله_با_خام‌فروشی #احیای_حکیمانه_زنجیره‌های_ارزش #یکپارچگی_منابع_تولید_ارزش #توسعه_صنعتی #فرصت‌های_ناب_شیفت کانال «شیفت» در ایتا و تلگرام: eitaa.com/inpt1404 t.me/inpt1404

موفقیت سفر دکتر پزشکیان به چین در گرو این ۵ دستاورد ✍🏻 دکتر علی عبدی، پژوهشگر حوزه ژئوپلتیک ۱- همکاری‌های ژئوپلیتیک و امنیتی ۲- امنیت و همکاری‌های انرژی ۳- توسعه کریدورهای تجاری ۴- همکاری فناورانه و انتقال فناوری ۵- همکاری در حوزه هوش مصنوعی و اقتصاد دیجیتال مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور ایران، به‌منظور شرکت در اجلاس سران سازمان همکاری شانگهای و مراسم هشتادمین سالگرد پایان جنگ جهانی دوم به چین سفرکرده است. این سفر که در شرایط حساس کنونی نظم جهانی صورت می‌گیرد، می‌تواند دورهای نوین در روابط دوجانبه ایران و چین ایجاد کند. موفقیت این مأموریت دیپلماتیک در گرو دستیابی به دستاوردهای مشخص در حوزه‌های مختلف است. جزئیات دستاوردهای مورد انتظار از سفر: ۱- همکاری‌های ژئوپلیتیک و امنیتی ایران آمادگی خود را برای همکاری همه‌جانبه با چین در حل بحران‌های منطقه‌ای از جمله پرونده افغانستان، تأمین امنیت سین کیانگ، ثبات‌بخشی در سوریه، و نقش‌آفرینی در آسیای میانه و قفقاز خصوصاً پس از اعلام کریدور ترامپ اعلام و دستور کار جدیدی در این حوزه با چین تعریف کند.این همکاری‌ها می‌تواند توازن قدرت در منطقه را به نفع محور مقاومت تغییر دهد. ۲- امنیت و همکاری‌های انرژی ایران به‌عنوان یکی از بازیگران مهم حوزه انرژی می‌تواند نقش حیاتی در تأمین بلندمدت انرژی موردنیاز چین ایفا کند.این همکاری می‌تواند شامل توسعه میادین نفت و گاز، سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های انرژی و همکاری در حوزه انرژی‌های نو باشد. ۳- توسعه کریدورهای تجاری چابهار به‌عنوان محور ارتباطی بین ایران، چین و کشورهای منطقه می‌تواند جایگزین راهبردی برای کریدور‌های غربی باشد. ایران خواهان سرمایه‌گذاری چین در توسعه این کریدور و سایر مسیرهای ترانزیتی است و این سفر باید به تعیین و تکلیف این پرونده‌ها ختم شود. ۴- همکاری فناورانه و انتقال فناوری ایران در ازای همکاری‌های راهبُردی خود، انتظار دارد چین همکاری فناورانه خود را در زمینه‌های فناوری‌های پیشرفته، هوش مصنوعی، انرژی‌های نو، و رایانش کوانتومی ارتقا دهد.این همکاری میمیتواندشامل مشارکت در پروژه‌هایی مانند رویداد صد فناوری نوآورانه برتر برای همکاری بین‌المللی چین باشد. ۵- همکاری در حوزه هوش مصنوعی و اقتصاد دیجیتال چین اخیراً پیشنهاد ایجاد یک نهاد بین‌المللی برای همکاری جهانی در زمینه هوش مصنوعی را ارائه داده است.ایران می‌تواند با پیوستن به این initiative، از فرصت‌های همکاری در این حوزه بهره‌مند شود. این همکاری می‌تواند شامل انتقال فناوری، training متخصصان و مشارکت در پروژه‌های تحقیقاتی مشترک باشد. نقش ایران در نظم جهانی چندقطبیایران معتقد است دوره نظم دوقطبی به پایان رسیده و جهان به سمت چندقطبی شدن در حرکت است. ایران آماده است در این نظم جدید نقش‌آفرینی کند و از جایگاه جنوب جهانی حمایت نماید. این سفر فرصتی است برای ایران تا جایگاه خود را به‌عنوان بازیگر کلیدی در نظم جدید جهانی تثبیت کند .موفقیت سفر رئیس‌جمهور پزشکیان به چین در گرو دستیابی به توافق‌های مشخص در حوزه‌های کلیدی ژئوپلیتیک، انرژی، کریدورهای تجاری و فناوری است. این سفر می‌تواند نقطه عطفی در روابط ایران و چین باشد و دورهای جدید از همکاری‌های راهبُردی بین دو کشور را رقم بزند. تحقق این اهداف نه‌تنها به نفع ایران و چین خواهد بود، بلکه می‌تواند توازن قدرت در منطقه را تغییر دهد و به شکل‌گیری نظم جهانی چندقطبی کمک کند. نتایج این مذاکرات می‌تواند تأثیر قابل‌توجهی بر اقتصاد ایران داشته و مسیر جدیدی برای توسعه و پیشرفت سریع کشور فراهم کند. همچنین این سفر می‌تواند زمینه‌ساز همکاری‌های بیشتر در قالب سازمان‌های چندجانبه مانند بریکس و سازمان همکاری شانگهای باشد. t.me/kriyaassess #چین کانال «شیفت» در ایتا و تلگرام: eitaa.com/inpt1404 t.me/inpt1404

سرزمینی تجزیه شده، بدون منابع غنی و موقعیت ژئوپولیتیک ممتاز! ✍🏻دکتر علی مالکی، عضو هیئت علمی دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه صنعتی اصفهان سال ۱۳۷۳، در کلاس دوم دبیرستان هراتی، معلم جغرافیایمان آقای صادقی (که دیگر خبری از ایشان ندارم) روزی نقشه ایران و کشورهای همسایه را روی تخته کشید. سپس توضیح داد که در نگاه «نظام سلطه»، یکی از سناریوها برای خاورمیانه تجزیه کشورها، از جمله ایران است. او شرح می‌داد که این طرح‌ها معمولاً بر پایه قومیت‌ها بنا می‌شوند؛ مثلاً تشکیل کشوری واحد از کردهای ایران، عراق و ترکیه یا پیوند قومیت‌های عرب، ترک، بلوچ و دیگران با همسایگان مشابه خود. در نهایت نیز ایرانِ باقی‌مانده تنها به بخشی کوچک از مناطق مرکزی محدود می‌شد؛ سرزمینی فاقد منابع غنی و موقعیت ژئوپولیتیکی ممتاز. از آن کلاس چیز دیگری به خاطر ندارم، اما نمی‌دانم چرا در تمام این سی سال، هر بار سطح تنش‌ها در منطقه بالا می‌گرفت، ناخودآگاه اوضاع را با همان تحلیل مقایسه می‌کردم. حالا هم دست‌کم دو سه سالی است که بسیاری از تحلیل‌گران آشکارا از چنین نقشه‌هایی سخن می‌گویند و معتقدند هدف غرب و اسرائیل، تضعیف کشورهای بزرگ و قدرتمند منطقه از طریق تجزیه است. نمی‌خواهم تحلیل بکنم، چون تخصصم نیست. اما به خودم و همه دوستداران ایران توصیه می‌کنم این مسئله را جدی بگیریم و هوشیار باشیم؛ مبادا ناآگاهانه در مسیری حرکت کنیم که سرانجام قطعی آن چیزی جز باخت نیست. #اتحاد_مقدس کانال «شیفت» در ایتا و تلگرام: eitaa.com/inpt1404 t.me/inpt1404