مرا عهدی‌ست با جانان... به مناسبت اربعین شهادت حضرت امام سید علی خامنه‌ای (قدس سره) سلام ای رهبرِ جان، سیّدِ پاک خراسانی زکیّه نفسِ امّت، جان‌فدای حُرّ ایرانی حسین‌آسا به استقبالِ تیغِ دشمنان رفتی شهادت انتخاب‌ات شد، خوش آن فرجامِ نورانی در آن ساعت که گشتی غرق اندر خونِ گلگون‌ات چو شیری باصلابت در حصارِ دشمنِ جانی ز کفتاران دون‌پایه، ز صهیونِ فرومایه از این وحشیّ کودک‌کش، از آن فرعونِ شیطانی ز دجّالان کودک‌خوار و اربابِ جنایت‌کار برآمد هلهله از لانه‌های تار و ظلمانی چنان با «بعثتِ خون»ات به دل‌ها آتش افکندی که حق مبعوث کرد امّت به چشمِ خیسِ بارانی به یُمنِ خونِ پاک‌ات عزّتِ ایران عیان گشته به گاهِ ذلّتِ صهیون و نوکرهای سفیانی ز داغت، ای «امین» شاهدِ امّت، دل آشوب‌ست خدا از ما نگیرد «مجتبی» آن سروِ نورانی صراطِ رَهنمای «پیشرفت»، آن یادِگارِ توست ببندم عهد و پویم آن رهِ والای انسانی صراطِ یک تمدّن، نظمِ نو، الگوی توحیدی به «گام دوم» و مَطلَع به «وجه‌ُالله» ربّانی به آن شیرین ملاقات و به فرمانی که فرمودی ببخشیدی حیاتی نو به باغی و به بُستانی «مرا عهدی‌ست با جانان که تا جان در بدن دارم» بکوشم بهرِ آن فرمان، به جِدّ و جَهدِ طوفانی ز شوقِ دیدنِ رویت، به گاهِ «رَجعت» موعود بمانم منتظر، جانا، چو «سلمان» یارِ ایرانی محمد تمنایی (سلمان)، ۲۰ فروردین ۱۴۰۵ farsnews.ir/m_tamannaei/1775759732066938596 کانال «شیفت» در ایتا و تلگرام: eitaa.com/shift_initiative t.me/shift_initiative

بازسازی زندگی رهبر شهید انقلاب از لحظه تولد تا شهادت کانال «شیفت» در ایتا و تلگرام: eitaa.com/shift_initiative t.me/shift_initiative

درس‌هایی از قیمت‌گذاری عناصر نادر خاکی برای مدیریت راهبردی تنگه هرمز ✍️ مهندس امیرحسین صادقی، متخصص حوزه حکمرانی و عضو تیم پژوهشی ابتکار "شیفت" farsnews.ir/m_tamannaei/1776156539562743536/ متن کانال «شیفت» (شبکه یکپارچه فرآوری و ترابری) در ایتا و تلگرام: eitaa.com/shift_initiative t.me/shift_initiative

درس‌هایی از قیمت‌گذاری عناصر نادر خاکی برای مدیریت راهبردی تنگه هرمز ✍️ مهندس امیرحسین صادقی، متخصص حوزه حکمرانی و عضو تیم پژوهشی ابتکار "شیفت" در عصر رقابت‌های فزاینده ژئوپلیتیک و ژئواکونومیک، کنترل بر گلوگاه‌های استراتژیک (چه منابع حیاتی و چه کریدورهای تجاری) به یکی از مهم‌ترین ابزارهای اعمال قدرت در نظام بین‌الملل تبدیل شده است. تجربه چین در بهره‌برداری از عناصر نادر خاکی نمونه‌ای برجسته از این روند است. چین با تسلط بر بخش عمده استخراج، فرآوری و زنجیره تأمین این عناصر، توانسته است آن‌ها را به اهرمی راهبردی در مواجهه با فشارهای اقتصادی و سیاسی ایالات متحده تبدیل کند. این کشور در واکنش به سیاست‌هایی نظیر افزایش تعرفه‌ها و محدودیت‌های فناوری، از طریق اعمال کنترل‌های صادراتی، محدودسازی عرضه و تنظیم قیمت‌ها قدرت چانه‌زنی خود را تقویت کرده است. چنین رویکردی نشان می‌دهد که انحصار بر منابع حیاتی، در صورت مدیریت هوشمندانه، می‌تواند به ابزاری مؤثر برای تحقق اهداف ژئوپلیتیک و ژئواکونومیک تبدیل شود. در چارچوبی مشابه، جمهوری اسلامی ایران نیز از مزیت ژئوپلیتیک منحصربه‌فردی در تنگه هرمز برخوردار است؛ گذرگاهی که یکی از حیاتی‌ترین شریان‌های انتقال انرژی در جهان به شمار می‌رود و بخش قابل‌توجهی از تجارت نفت و گاز جهانی از آن عبور می‌کند. تثبیت جایگاه ایران در این تنگه، فرصتی راهبردی برای طراحی سازوکارهای مدیریتی و اقتصادی فراهم می‌کند. بااین‌حال، هرگونه سیاست‌گذاری در این حوزه باید با در نظر گرفتن پیامدهای بلندمدت آن انجام شود، زیرا افزایش فشارهای اقتصادی یا اعمال عوارض سنگین و پایدار می‌تواند کشورهای منطقه و قدرت‌های فرامنطقه‌ای را به توسعه مسیرهای جایگزین و دور زدن این گذرگاه سوق دهد. از منظر تطبیقی، عناصر نادر خاکی برای چین همان نقشی را ایفا می‌کنند که تنگه هرمز برای ایران دارد. هر دو دارایی از ویژگی‌های مشابهی برخوردارند: اهمیت راهبردی در اقتصاد جهانی، دشواری جایگزینی در کوتاه‌مدت و تأثیرگذاری مستقیم بر امنیت و ثبات بین‌المللی. در هر دو مورد، بهره‌برداری مؤثر از این مزیت‌ها مستلزم ایجاد تعادل میان افزایش قدرت چانه‌زنی و جلوگیری از تحریک رقبا برای یافتن گزینه‌های جایگزین است. تحلیل این مسئله از منظر نظریه بازی‌ نیز حائز اهمیت است. تعامل میان ایران و بازیگران منطقه‌ای و جهانی را می‌توان به‌عنوان یک بازی راهبردی تکرارشونده با اطلاعات ناقص تبیین کرد؛ بازی‌ای که در آن تصمیمات هر طرف به واکنش‌های متقابل طرف دیگر وابسته است. در سناریوی نخست، اعمال عوارض بالا و پایدار ممکن است در کوتاه‌مدت منافع اقتصادی و اهرم فشار ایجاد کند، اما در بلندمدت انگیزه لازم برای سرمایه‌گذاری در مسیرهای جایگزین را فراهم می‌سازد. در سناریوی دوم، تعیین عوارض پایین اگرچه موجب افزایش عبور و مرور می‌شود، اما قدرت چانه‌زنی را کاهش می‌دهد. در سناریوی سوم، اتخاذ رویکردی متعادل و انعطاف‌پذیر مبتنی بر تعدیل تدریجی هزینه‌ها می‌تواند به شکل‌گیری تعادلی پایدار از نوع «نش» منجر شود؛ تعادلی که در آن هیچ‌یک از بازیگران انگیزه‌ای برای تغییر راهبرد خود نداشته باشد. در چنین چارچوبی، هدف سیاست‌گذار دستیابی به نقطه‌ای است که همکاری اقتصادی برای طرف‌های مقابل، منطقی‌تر از سرمایه‌گذاری در مسیرهای جایگزین باشد. در این میان، توسعه خطوط لوله و کریدورهای ترانزیتی جایگزین، یکی از مهم‌ترین واکنش‌های احتمالی بازیگران منطقه‌ای به افزایش هزینه عبور از تنگه هرمز محسوب می‌شود. از جمله این ابتکارات می‌توان به تقویت بندر فجیره در امارات، توسعه زیرساخت‌های انرژی در ینبوع در عربستان سعودی در سواحل دریای سرخ و همچنین طرح کریدور اقتصادی هند–خاورمیانه–اروپا (IMEC) اشاره کرد. این پروژه‌ها با هدف کاهش وابستگی به تنگه هرمز طراحی شده‌اند و می‌توانند در صورت تقویت، به شکل‌گیری نظمی رقیب در برابر ابتکارات ژئوپلیتیک ایران منجر شوند. در مقابل، کریدورهای شرق–غرب و شمال–جنوب، که نقش مهمی در اتصال آسیا به اروپا ایفا می‌کنند، ظرفیت آن را دارند که جایگاه ژئواکونومیک ایران را تقویت کنند. در این میان، تنگه هرمز همچنان حلقه‌ای حیاتی در معماری انرژی و تجارت جهانی باقی می‌ماند و مدیریت هوشمندانه آن می‌تواند در تعیین توازن قدرت منطقه‌ای نقش‌آفرین باشد. در چنین چارچوبی، طراحی یک نظام «قیمت‌گذاری پویا» می‌تواند به‌عنوان راهکاری مؤثر و مبتنی بر مبانی علمی مطرح شود. قیمت‌گذاری پویا، که در اقتصاد صنعتی و مدیریت منابع استراتژیک کاربرد گسترده‌ای دارد، به معنای تنظیم انعطاف‌پذیر تعرفه‌ها بر اساس شرایط بازار، سطح تقاضا، ریسک‌های ژئوپلیتیک و رفتار رقبا است. در این رویکرد، سیاست‌گذار با در نظر گرفتن هزینه‌های جایگزین، حساسیت تقاضا و تحولات منطقه‌ای، سطح بهینه عوارض را تعیین می‌کند.

یکی از مفاهیم کلیدی در این زمینه، «قیمت خفگی» یا Choke Price است؛ سطحی از قیمت که در آن تقاضا برای مسیر جایگزین به‌صرفه نبوده و استفاده از مسیر موجود همچنان گزینه برتر باقی می‌ماند. تعیین چنین نقطه‌ای مستلزم تحلیل دقیق هزینه‌های دور زدن تنگه، سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های جایگزین و کشش تقاضای انرژی است. در این چارچوب، اخذ عوارض بالاتر در مقاطع بحرانی و تعدیل تدریجی آن در شرایط عادی، می‌تواند هم درآمد اقتصادی و هم قدرت چانه‌زنی ژئوپلیتیک را حفظ کند، بدون آنکه انگیزه ایجاد مسیرهای جایگزین را تقویت نماید. بااین‌حال، اتکای صرف به معادلات اقتصادی برای موفقیت این راهبرد کافی نخواهد بود. تجربه‌های بین‌المللی نشان می‌دهد که دستیابی به نتایج پایدار مستلزم تلفیق هوشمندانه ابزارهای اقتصادی با ملاحظات ژئوپلیتیک و دیپلماتیک است. ازاین‌رو، طراحی یک چارچوب جامع و چندلایه مبتنی بر دیپلماسی فعال منطقه‌ای، توسعه همکاری‌های اقتصادی با کشورهای همسایه، تقویت نقش ایران در کریدورهای بین‌المللی و ارائه مشوق‌های مشترک در حوزه امنیت انرژی، می‌تواند اثربخشی این راهبرد را به‌طور قابل‌توجهی افزایش دهد. چنین چارچوبی باید فراتر از اخذ عوارض عبور عمل کرده و با ایجاد منافع مشترک و وابستگی متقابل، به تثبیت جایگاه ایران در معماری منطقه‌ای و جهانی کمک کند. در این میان، گسترش همکاری با قدرت‌های جهانی به‌ویژه چین و روسیه از اهمیت راهبردی برخوردار است. تعمیق مشارکت با این دو قدرت در توسعه کریدورهای ترانزیتی، از جمله ابتکار «کمربند و جاده» و کریدور بین‌المللی شمال–جنوب، می‌تواند جایگاه ژئواکونومیک ایران را تقویت کند. بااین‌حال، موفقیت این رویکرد مستلزم درگیر شدن مجموعه‌ای گسترده از منابع خلق ارزش در حوزه تنگه هرمز است. این منابع شامل توسعه کریدورهای حمل‌ونقل، بهره‌گیری از ظرفیت‌های لجستیکی پیشرفته و بنادر راهبردی، ارتقای زیرساخت‌های انرژی، انتقال و بومی‌سازی فناوری‌های نوین، جذب سرمایه‌گذاری خارجی و ایجاد زنجیره‌های ارزش در صنایع راهبردی می‌شود. چنین همکاری‌هایی، ضمن ایجاد موازنه در برابر پروژه‌های رقیب، به تثبیت نقش ایران در نظم نوظهور چندقطبی کمک کرده و زمینه را برای مدیریت مؤثر، هوشمندانه و پایدار تنگه هرمز فراهم می‌سازد. #تنگه_هرمز کانال «شیفت» (شبکه یکپارچه فرآوری و ترابری) در ایتا و تلگرام: eitaa.com/shift_initiative t.me/shift_initiative

چند می‌گیری «احساس تکلیف» نکنی؟! برداشتی آزاد از چند روز مصاحبه با کاندیداهای شورای شهر یکی از کلان‌شهرهای کشور این روزها گروه‌های مختلف سیاسی، تماس می‌گیرند و دعوت می‌کنند جهت مصاحبه‌های تخصصی با کاندیداهای شورای شهر در حوزه‌ی هوشمندسازی و حمل‌ونقل، تا لیست‌هایشان را نهایی کنند. مشاهدات جالب و بعضا عجیبی در این جلسات مصاحبه، که بصورت انفرادی با کاندیداها و توسط تیمی از مصاحبه‌کنندگان طی ساعت‌های طولانی برگزار می‌شود، داشته‌ام. کاندیداها را عمدتا در سه دسته دیدم: ۱- برخی افراد تحول‌خواه عمدتاً ناشناس در افکار عمومی ولی با قابلیت‌های ارزنده‌ی علمی، تجربی و تخصصی. انسان از حضور چنین افرادی در صحنه و مسئولیت‌پذیری آنان حقیقت لذت می‌برد. ۲- بخشی از مدیران شهری فعلی و سابق، که هم عملکرد مطلوبی داشته‌اند و هم طرح‌های تحول‌گرایانه‌ی خوبی برای آینده دارند. واقعا حرف قوی و مؤثر با پشتوانه‌ی تجربه در میدان عمل دارند. ۳- بخشی از مدیران شهری فعلی و سابق، که سال‌ها بر مسند بوده‌اند ولی نه طرح و ایده‌ای نو دارند، نه اراده‌ای بر تحول، و نه توانی بر درک موضوعات بسیار پیچیده و چند بعدی شهری. معمولا خوش‌بیان و مسلط بر انواع مغالطات، با چنته‌‌ای پر از خالی! تشخیص این چنته‌ی خالی البته دشوار است. و وقتی پس از پرسش‌های فراوان و پاسخ‌های سر بالا، به این نتیجه می‌رسیدم که مصاحبه‌شونده جزو دسته‌ی سوم است و حضورش جز خسران برای شهر و مردم و نظام چیزی ندارد، چاره‌ای نبود که با ادبیات محترمانه و البته تلخ بگویم: آیا ضرورتی بر استمرار خدمت در جایگاه شورای شهر می‌بینید؟ البته ترجمه‌ی دقیق‌تر این سوال، این بود: چند می‌گیری #احساس_تکلیف نکنی؟! بنظرم، بعد از تحولات شگرف اخیر کشور و جهان، زمان برای مسامحه و رودربایستی با مدیران فشل به پایان رسيده. پوست‌اندازی جدی در لایه مدیریت و حکمرانی، چه در مقیاس ملی و چه در مقیاس شهری، ضروری است. پیرامون انتخابات شورای شهر، مردم و نخبگانِ دوست‌دارِ وطن و عاشق آبادانی کشور، باید تلاش مضاعف کنند تا دو دسته‌ی اول، در انتخابات پیش رو رأی بیاورند؛ هرچه باشد دسته‌ی سوم آدرس پله‌های قدرت را خوب بلدند! کانال «شیفت» در ایتا و تلگرام: eitaa.com/shift_initiative t.me/shift_initiative

انتخاب پروژه‌ی "طراحی شبکه بهینه حمل‌ونقل ریلی کشور در افق ۲۰ ساله آتی" به عنوان طرح برگزیده دانشگاه صنعتی اصفهان در سال ۱۴۰۴ news.iut.ac.ir/news/55181 کانال «شیفت» (شبکه یکپارچه فرآوری و ترابری) در ایتا و تلگرام: eitaa.com/shift_initiative t.me/shift_initiative

سؤال: تقریبا یک سال است که وضع کشور قفل شده. تداوم این وضعیت استخوان لای زخم در حالیکه بدلیل خسارت‌های عظیم به زیرساخت‌ها و بیکاری‌‌ها و تورم و ... شرایط وخیم‌تری هم متصور است، این برآورد را تقویت می‌کند که آمریکا و اسرائیل می‌خواهند ما را در این وضعیت نگه دارند تا مثل بدنی که دچار خون‌ریزی شده، ذره ذره از پا بیفتیم. اگر اینگونه باشد، بدل ایران چه می‌تواند باشد؟ پاسخ👇دکتر سبحان نظری (عضو شورای مرکزی ابتکار "شیفت" و رئیس انجمن صنفی شرکت‌های حمل‌ونقل ریلی کشور) پراکنده عرض می‌کنم: - اهدای زمین رایگان به تمام خانواده ها برای راه‌اندازی کارگاه یا ساخت باغ ویلا (به انتخاب خودشان): باعث ایجاد تقاضا برای بسیاری از صنایع کشور می شود. - تسهیل آغاز و فعالیت کسب و کارهای کوچک و متوسط (SMEها) با مشوق‌های مالیاتی، بیمه ای، لغو برخی مراحل مجوزدهی (به ویژه در بخش کشاورزی) - تعطیل نمودن برخی پروژه‌های زیربنایی مثل راه‌سازی ها و ... برای مدت یک سال و تخصیص بودجه آنها به بقای اقتصاد و صنعت و قدرت خرید خانواده ها - اولویت‌دهی به توسعه سریع صنایع پایین‌دستی (مثلاً به جای بازسازی کامل فولاد مبارکه, برخی صنایع پایین دستی آنها تقویت شوند تا هم شغل بیشتری ایجاد شود و هم ارزش‌ افزوده بیشتر در مقایسه با خام فروشی فولاد نصیب کشور شود. در این حالت حتی می توان به مدت چند سال وارد کننده فولاد شد و سود خوبی هم کسب کرد). - اولویت‌دهی به هدف‌گذاری های توسعه‌ای کوتاه مدت تر و قابل تحقق تر، طوری که تحقق آنها باعث روحیه بخشی و ایجاد فضای مثبت تر برای ادامه توسعه شود. کانال «شیفت»: eitaa.com/shift_initiative

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم گروه هم‌فکری شیفت، با هدف تبادل نظر، نقد، هم‌فکری و به اشتراک‌گذاری نظرات، مباحث و ایده‌های مرتبط با کلان‌راهبرد شبکه یکپارچه فرآوری و ترابری (شیفت) ایجاد می‌گردد. اعضای محترم گروه، افراد فعال و علاقمند در حیطه‌های مرتبط با شیفت هستند. درخواست می‌شود پیام‌های غیر مرتبط با هدف گروه، قرار داده نشود. لینک عضویت در گروه: https://eitaa.com/joinchat/1118568779C50a6d37e04

🔺رمزگشایی از ۷ مسیر برای دور زدن تنگه هرمز 🔹کشورهای منطقه به دنبال مسیرهای جایگزین برای صادرات نفت و گاز هستند. 📍‌مسیرهای موجود (فعال) 🔹خط لوله شرق–غرب عربستان ‌- طول: ۱۲۰۰ کیلومتر  ‌- ظرفیت: ۷ میلیون بشکه در روز (عملاً حدود ۴.۵ میلیون)  ‌- مقصد: بندر ينبع در دریای سرخ  ‌- مسیرهای خروج: کانال سوئز به اروپا، یا باب‌المندب به آسیا 🔹‌خط لوله حبشان–فجیره (امارات) ‌- ظرفیت: ۱.۵ تا ۱.۸ میلیون بشکه در روز  ‌- مقصد: بندر فجیره در دریای عمان، خارج از تنگه هرمز  ‌   🔹‌خط لوله کرکوک–جیحان (عراق–ترکیه) ‌- مسیر: کردستان عراق → ترکیه → بندر جیحان  ‌- پس از ۲.۵ سال توقف، دوباره فعال شده  ‌- صادرات فعلی: ۱۷۰ هزار بشکه در روز، هدف: ۲۵۰ هزار بشکه. 🔹خط لوله گوره–جاسک (ایران) ‌- ظرفیت اسمی: ۱ میلیون بشکه در روز  ‌- هدف: انتقال نفت به بندر جاسک در سواحل دریای عمان  ‌  📍‌مسیرهای احتمالی 🔹‌خط لوله عراق–عمان ‌- مسیر پیشنهادی: بصره → بندر دقم (عمان)  ‌ - گزینه‌ها: خط لوله زمینی یا یک خط لوله زیر دریایی بسیار پرهزینه. 🔹‌خط لوله عراق–اردن ‌- ظرفیت پیشنهادی: ۱ میلیون بشکه در روز  ‌- مسیر: بصره → بندر عقبه (دریای سرخ)  ‌- از دهه ۱۹۸۰ مطرح شده اما به دلیل هزینه، امنیت و سیاست متوقف مانده. 🔹‌کانال خلیج فارس–دریای عمان ‌- ایده ساخت کانالی مشابه سوئز یا پاناما برای دور زدن کامل تنگه هرمز  ‌- نیازمند حفر مسیری عظیم از میان رشته‌کوه حجر  ‌- هزینه: صدها میلیارد دلار  @khate_energy کانال «شیفت» (شبکه یکپارچه فرآوری و ترابری): eitaa.com/shift_initiative t.me/shift_initiative

ققنوس ایران دوباره برخاسته... farsnews.ir/m_tamannaei/1776894205228245570 کانال «شیفت» (شبکه یکپارچه فرآوری و ترابری): eitaa.com/shift_initiative t.me/shift_initiative