لذت بردن را یادمان ندادهاند ؛
از گرما می نالیم ، از سرما فرار میکنیم ؛
در جمع از شلوغی کلافه میشویم
و در خلوت از تنهایی بغض میکنیم ؛
تمام هفته متنظر رسیدن روز تعطیل هستیم و آخر هفته هم بی حوصلگی تقصیر غروب جمعه است و بس ؛
همیشه در انتظار به پایان رسیدن روز هایی هستیم که بهترین روز های زندگی مان را تشکیل میدهند :
مدرسه ، دانشگاه ، کار .
حتی در سفر همواره به مقصد میاندیشیم ، بدون لذت از مسیر .
غافل از اینکه زندگی همان لحظاتی بود که میخواستیم زودتر بگذرند . پس از چیزای کوچیک توی زندگیت لذت ببر ، چون بعد ها میفهمی اونا چیزای کوچیکی نبودن...