✊🏼ما ملتِ امام حسینیم! 🌱جانمان را می‌دهیم، اما هرگز روحمان را نمی‌فروشیم The Nation of Imam Husayn We are the nation of Imam Husayn We give our lives but never sell our souls @VetrMusic

نادر ابراهیمی آنچه هنوز تلخ ترین پوزخند مرا برمی‌انگیزد ((چیزی شدن)) از دیدگاه آنهاست. #کتابخوان @shominee

بدون شرح ...🙂😊

🔥سوگ صدای لرزان غم را می‌توان در موج های خارج شده از گلوی میزبان شنید آیا همه می‌دانند که آغاز هر سلام پایان یک خداحافظی را دارد یکی به میان خاک می‌رود و دیگران به سوگ در خاک رفتن او می‌گرید صدای کودکی که آقا جانش را صدا می‌زند شیون خانوم هایی که از دوری او می‌گرید از دست دادن عزیز سخت است. من هم درگوشه ای نشسته ام و در فکر میگذرم یک روز دل های همه میلرزد و پایان خط این دنیا را نشان میدهد دلبستگانی هستند که تو در قلب آنها جایی داشته باشی قلب هایی که نصیب خود کرده ای... چقدر می‌توان قلب ها را نصیب خود کرد؟ #خودنویس @shominee

🔥 رنگو روایت برخی داستانا اغلب به همین منوال پیش میره داستان عادی یک آفتاب پرست با یک اتفاق گره میخوره به تبدیل شدن قهرمان  قهرمان داستان شروع میکنه به دنبال کردن راه   که ابتدای فیلم خودش را خیلی بزرگ تصور کرده و تا حدی جایی برای خودش پیدا میکنه و داستان به خوبی خوشی جلو میره. تا زمانی که به مشکلی بر بخوره و خودشا وسط اون مشکل گم بکنه اتفاقی که باعث بشه از همه ترد شه و به قولی در غروب خوشید محو میشه نقط نزولی داستان اینجاست جایی که قهرمان داستان به دنبال خودش میگرده که من کی هستم . جایی که بازگریی را کنار گذاشته و تلاش میکنه تا نقش اصلی خودشا بازی کن در جستجو جوی من کی هستم در این زمان به دنبال سر نخ ها میگرده که راه حل پیدا میشه و غرور آفرین باز میگرده  لحظه ای که نقط عوج داستان فرا. میرسه  راه حل را پیدا میکنه و با اعتماد به نفس میزنه به دل خطر  حالا دور دور قهرمانه و شورع به پیش روی میکنه تا جایی که نتیجه بگیره و همونی بشه که قرار بود همون اول بشه اما با نقش اصلی خودش نه بازیگری.  قهرمان داستان حالا خودشا پیدا کرده و تونسته همه چیزا درست کنه. #خودنویس @shominee

نکته جالب اینجاست اگه قهرمان داستان بی برو برگشت قهرمان بشه،بدون هیچ مانعی مخاطب زیادی نمیگیره داخل فیلما پیدا میشه، نقطه ای که قهرمان اتفاقی که نمیخواد براش بیافته میافته و چالش براش پیش میاد و این همون قلابه قلابی که مخاطبا نگه میداره.

تولدت در آسمان‌ها مبارک...️ @BisimchiMedia

🔥 تولدی در آسمان تولدتون مبارک آقا 💔 دل های ما گویی قرص بود از اینکه شما هستی همیشه می‌گفتیم شما هستی از شما که صحبت میشد خوشحال میشدیم وقتی از شما بد میگفتن تحمل شنیدن نداشتیم حلال کنید آقا کم گذاشتیم حلال کنید آقا که وقتی باید کاری میکردیم نکردیم وقتی باید حرفی میزدیم نزدیم آقا شما همیشه امید داشتید به آینده کشور به آینده مردم، به آینده جوانان اما اقا من آینده را با شما تصور می‌کردم حالا که رفتید و ما ماندیم آقا برای ما که مانده ایم دعا کن... #خودنویس @shominee

🔥 خواب چشمانم حال تماشا کردن نداشت. خوابم میآمد. صبح ساعت پنج و نیم  صدای جیک جیک پرندگان قشنگ مثل لالایی برای نوزاد شیر خوار بود. در اون صبح دل انگیز ناچار به خواب بودم . مغزم داشت دوتا میشد.  صدای یاکریمی که روی درب خانه مان لانه ای دنج ساخته بود هم به گوش می‌رسید  زندگی جریانش را شروع کرده بود  اما من خوابم می‌اومد  خواب، خواب، خواب  دیشب در سکوتی غرق در بیداری بودم و حالا دیگر نمیتوانم بیدار بمانم  شب دیر وقت بخیر...  #خودنویس @shominee

🆔 @AiGovernance

🔥کتاب سبز یکی از چیزایی که میتونه یک فیلم را از حالت معمولی به یک شاهکار تبدیل کنه، اینه که تفاوت ها را بندازی کنار هم و با یک داستان عالی روایت کنی.  کتاب سبز، فیلمی که در دهه 1960 روایت میشه، زمانی که سفید پوستان نگاهی از بالا به پایین و افراطی به سیاه پوستان دارن . در بین همه سیاه پوستان، یکی به جایگاهی میرسه که به مراسمات بزرگ بین سفید پوستان دعوت میشه که برای مراسمشان نوازندگی بکنه اما گویی از شخص سیاه پوست فقط به عنوان ابزار برای سرگرمی استفاده میکنن و اینجا شروع تضاد هاست حالا داخل این سفر به یک راننده نیازه راننده ای سفید پوست که دنیایی موازی با سیاه پوست داستان داره. یکی پول دار و فوق العاده شیک و اتو کشیده . اون یکی بزرگ شده کف خیابون و کلوپ های شبانه داستان از تقابل بین تفاوت ها استفاده کرده و از دل داستان به روابط انسانی دست پیدا میکنه . جایی که هیچ دیده بالا به پایینی نیست و همه در یک ردیف کنار هم قرار می‌گیرند و شخصیت های داستان در هم آمیخته میشن... #خودنویس #فیلم @shominee