🔴اریکا کرک همون بیوه چارلی کرک که جزو گزینه‌های ازدواج برای ونس مطرح است تا ونس بتونه رئیس جمهور بشه بعد از شنیدن اولین صدای شلیک مقابل دوربین‌ها :‌ با گریه فقط می‌خوام برم خونه ☑️این زنها و پول کثیف تجارتشون باعث کشتار زنان مظلوم غزه و بمباران شهرهای ایران و لبنان میشه! هزار جور بزک میکنند و میان در انتخابات برای امثال ترامپ رای جمع میکنند تا ماشین جنگ امثال ترامپ بهتر کار کنه ولی وقتی صدای یک گلوله ساختگی رو میشنون ننه من غریبم درمیارن ... با دیدن گریه‌ی ذلیلانش یاد چهره‌ی قهرمانانه‌ی تک تک زنان ایران افتادم که حتی صدای انفجار و موشک هم قدشون سهله خم به ابروشون نمی آورد ! امثال اریکا که با تزویز جای ملکه‌ی زیبایی رو گرفته باید این زنان رو ببینه و بدونه زیبایی به روح ملکوتی یه زن هست نه ظاهر ساختگی ☑️به قدرت روحی عمیق توحیدی خودتون افتخار کنید که در غرب چیزی از الهیات و ملکوت انسان باقی نمونده و انسان اینجور گرفتار وحشت و تنهایی هست ✍عالیه سادات 🍃__________________________ #کانال_شکوه_زن_وزنانگی👇 https://eitaa.com/joinchat/2336751715C0fba986b70

یه دختری بی احتیاطی کرد سوار ماشین یه مرد شد با اون مرد تو جاده صحبت کرد و بدون درک از روحیات یه مریض روانی اونو نصیحت کرد ... اونم در جاده خارج شهر بعدم اون مرد روانی اونو به قتل رسوند همین یدونه سوژه شد ابزار سوگ اجتماعی و همه این طایفه درموردش خودتحقیری ملی ایرانیان رو راه انداختند... البته من نمیگم چون بی احتیاطی کرد باید به قتل میرسید ...هرگز ... قاتلش هم اعدام خواهد شد اصلا احتیاط برای اینه که جامعه مریض داره و برای دختران خطرات خاص خودشو داره ... منظورم اینه که از بی احتیاطی ها در جامعه‌ای که ادم سالم و مریض داره هم سوگ اجتماعی میساختند اما درباره نشاط ملی سکوت میکنند ... اما الان کی از این پرچم بر افراشته شده در طی چند ماه در طول روز و شب صحبت میکنه ؟؟ ✍عالیه سادات 🍃__________________________ #کانال_شکوه_زن_وزنانگی👇 https://eitaa.com/joinchat/2336751715C0fba986b70

تازه تونستم صحبت های مهدیه اسفندیاری عزیز رو بشنوم .. چقدر این بانو عظمت داره ... فردا مفصل براش مینویسم ... اصلا این بانو اونجایی که در اوج اسارت گفته تبادل من با جاسوس به ضرر کشورم هست و نمیخواسته تبادل بشه ...اوج اوج آزادگی و وطن دوستی و اسلامیت خواهی هست ...

شما رو نمیدونم ولی خدا عجب صبر مارو به ازمون کشیده ... رهبر شهیدمون رفتند ... امام حاضر در مستوریت هستند ... درسته اصل اینه ما در مسیر امام باشیم و عامل به طرحواره امامین انقلاب باشیم ولی زیست با نائب امام زمان خودش توفیقه که از ما سلب شده‌‌‌‌‌... اصلا اون صدای امام شهید مثل یه نوار در قلب من پخش میشه به وقت دلتنگی

🔴ما فکر میکردیم در آمریکا و نظام سرمایه داری وقتی عملیات تروریستی میشه مردها فقط خودشونو نجات میدن و به زن‌ها اهمیت نمیدن و رفتارهای ایرانیان با زنها در شرایط مشابه مثل حمله تروریستی به رژه اهواز رو باعث افتخار میدونستیم اما قضیه خیلی وخیم تر از این حرفها بود ...اونجا از زن باردار به عنوان سپر انسانی هم استفاده کردند! ایشون مشاور ترامپ در امور مهاجرت است و اینجوری پشت زن باردارش پنهان شده ! الحق که این تمدن باید تمام بشه و دیگه حرفی برای گفتن نداره ... ☑️اینا در عملیات ساختگی تروریستی هم شدیدا به زوال رفتند وگرنه ۱۱ سپتامبر بوش کجا و این مضحکه‌ی ترامپیستی کجا؟؟؟ ✍عالیه سادات 🍃__________________________ #کانال_شکوه_زن_وزنانگی👇 https://eitaa.com/joinchat/2336751715C0fba986b70

کلا تمدن غرب ؛ یک تستوسترون ستیز از مردهاست... خیلی هورمون زنانه و مردانه رو دستکاری کرد

برای او که «سپر ولایت» بود من هم مثل خیلی‌ها پررنگ‌ترین تصویری که از لاریجانی داشتم برای همان دعواهای معروفش با احمدی‌نژاد بود؛ به‌نظرم «سیاستمدارِ» «محافظه‌کار» و «متکبر»ی می‌آمد که مردمی نیست! این تصویر سال‌ها داشتم تا این‌که به‌واسطهٔ بعضی پژوهش‌ها گذرم به کلاس‌ها و نوشته‌هایش در فلسفهٔ سیاست افتاد. هرچه بیشتر می‌خواندم و مقایسه می‌کردم بیشتر به چشمم می‌آمد که چقدر «باسواد» و «اندیشمند» و «خبره» است. تا رسید به انتخابات سال۱۴۰۰ و آن ثبت‌نام پرسروصدا و آن ردصلاحیت دور از انتظار! همه منتظر یک واکنش حسابی بودیم، مخصوصا بعد از صحبت‌های رهبر شهید انقلاب و تصریحش به این‌که در فرایند تایید صلاحیت‌ها ظلمی صورت گرفته که باید جبران شود. خبری از آن از جبران نیامد. اما ما از لاریجانی چیزی جز پیگیری در چارچوب قوانین و درنهایت گذشتن از ماجرا ندیدیم. حالا من پیش روی خودم یک «مرد سیاسی» می‌دیدم که به شدت «صبور» است و «بلندنظری»‌اش نمی‌گذارد هیجان بیشتری به خرج دهد و «قدرتِ تصمیم و انتخاب» درست در موقعیت سخت را دارد. بعد از آن او سیاست‌مدار بیرون از قدرتی بود که فرصت بازگشت به مجامع علمی را داشت و می‌شد در قامت یک «معلم» از او بهره برد. به همین بهانه چندنفری توانستیم گعده‌ای فراهم کنیم و گاهی خودمان را برسانیم به دفتر انتهای فلسطینش، که گمان نمی‌کنم دیگر چیزی از آن مانده باشد و گاهی هم دفتر شهید مطهری. می‌نشستیم، گپ می‌زدیم، سوال می‌پرسیدیم و درنهایت بسیار می‌آموختیم. بعضی از درس‌هایش همیشه گوشه ذهنم روشن است. یک‌بار بحث شورای نگهبان بود و رد صلاحیت دوم. گفت: من موارد قبلی را پیگیری کرده بودم و به من گفته بودند رفع ابهام شده و براوردم این بود که این بار مشکلی نیست. برای همین دوباره ثبت‌نام کردم. حالا مهم هم نبود. من فکر می‌کردم ظرفیتی دارم که می‌توانم در خدمت پیشرفت کشور بگذارم اما جمع‌بندی آقایان چیز دیگری شد و تکلیف را از ما برداشتند. حالا هم جور دیگری مشغولیم. پرسیدیم: چرا بیشتر اعتراض نکردید؟ گفت: بیشتر از اینش دیگر برای نظام هزینه درست می‌کرد و من انتخابم این نبود. گفتیم از رهبری نخواستید ورود کنند؟ جواب داد ایشان یک‌بار پشت‌بلندگو بدون درخواست من نظرش را گفته بود. برای بار دوم به ایشان زحمت‌دادن وجهی نداشت. قرار نیست در هرکاری ورود مستقیم رهبری را بخواهیم. نظام سازوکار مشخص دارد من هم از همان سازوکار استفاده می‌کنم! من کیفور این «چارچوب‌داشتن» و «تعهد به نظام» و «ایستادن پای آرمان حتی به قیمت از دست دادن منافع» شده بودم که حرف مهم‌تری به میان آمد. یک نفر به یک ماجرایی قدیمی اشاره کرد و پرسید آیا بین شما و رهبری آن‌جا اختلافی بود؟ توضیح داد که من با آقا دراین باره گفت‌وگو کرده بودم و نظر ایشان را می‌دانستیم. اتفاقا فلان کار را کردم که این نظر پیش برود! اینجا دیگر خودم پریدم وسط حرف! گفتم آقای دکتر! این موضوع باعث کلی ابهام و اتهام و حرف و حدیث شد! چرا یک‌بار نیامدید جلوی دوربین همین را توضیح بدهید که سوءتفاهم‌ها رفع بشود؟ بدون درنگ جواب داد: قرار نیست من حرف رهبری را خرج اثبات درستی حرف خودم کنم. اگر جایی اشتباهی کرده‌ باشم باید جرات داشته باشم بگویم اشتباه شد و پشت ایشان پنهان نشوم. اگر هم کاری کرده‌ام که درست بوده باید بلد باشم درستی حرفم را نشان دهم. در نظام ولایی ما اگر جایی متوجه نظر رهبری در موردی شدیم وظیفه داریم «عقلانیت» و درستی آن نگاه را به دیگران نشان دهیم نه این که برای سبک‌کردن کار خودمان آن حرف را بهانه کنیم! من تا پایان آن جلسه که عملا اخرین جلسه قبل از مسوولیت دبیری شعام بود و بعد از آن دیگر فرصت آن گعده‌های کوچک‌تر پیش نیامد، دیگر صحبت نکردم و تمام ذهنم درگیر این شد که «سپر ولایت» بودن باید چنین ترسیمی داشته باشد. همین‌قدر «صریح» و «منطقی». و چقدر هم این کار را بلد بود. با چه «قدرت اقناع»ی... حالا این روزها، در ایام اربعین شهید لاریجانی، که بیش از هر وقت دیگری می‌بینیم در دعواهای سیاسی هر دو طرف برای اثبات درستی موضع خودشان و رد حرف مقابلشان صرفا به نظر رهبری و دستور آقا ارجاع می‌دهند و زحمتی برای اقناع نمی‌کشند، بیشتر جای خالی او را حس می‌کنم. خاطرم هست بعد از آن جلسه به دوستان گفتم آقای لاریجانی به خاطر همین «ولایتمداری» و «اخلاص»ش دوباره به عرصهٔ سیاست بر‌می‌گردد. یکی خندید و گفت: همین مانده! کسی که دوبار رد صلاحیت شده رییس‌جمهور شود. و من از ذهنم گذشت خدا بخواهد حتما می‌شود... آن روز خام‌اندیشانه فکر می‌کردم که جبران این روحیه و راه محبوب‌شدن برای او باید چیزی شبیه رییس‌جمهورشدن باشد! حال آنکه خداوند برای لاریجانی جبران زیباتری طراحی کرده بود و محبوبیت شیرین‌تری... او برایش «شهید» شدن را خواسته بود. کاش نصیب همه بکند این مدل «عاقبت به خیری» ها را...

☑️نویسنده این یادداشت خانم فاطمه رایگانی هستند ایشونو نمیشناسم اما دیدم شهید لاریجانی هم دغدغه‌ی بنده حقیر رو داشتند که اینقد از رهبری خرج نشه و نظام، اصول امامین انقلاب رو در عرصه‌های مختلف پیاده کنند ! اگر اصول در همه شئونات پیاده بشه اختلافات کم میشه دیدم بسط خوبی درباره نکته مورد مطالبه ما دادن برای شما هم منتشر میکنم