دو سه روز نمیرم مدرسه و از ادما دور میشم یهو زندگی انقد خوب میشه که شک میکنم دلیلش فقط همون بوده باشه
هدایت شده از محفلهدونیوطاقهایزمستانیش
همه مدت در حال گشتن دنبال افرادی هستی که حفره پوچی و هرج و مرجِ درونت را پر کنند؛ ناگهان متوجه میشوی تنها چیزی که به آن نیاز داشتهای مقداری تنهایی برای روبرو شدن با خود، پذیرفتن و دوست داشتنش بوده است.