حالا درکل، حرفم اینه که، وقتی حالتون خوب نیست، وقتی ناراحتید، عصبانی‌اید، خسته‌اید، غمگینید، کلافه‌اید، به خودتون حق بدید و و از هر طریقی که راحت ترید اون احساسات رو بروز بدید ، اما از یه کاه کوه نسازید

ذهن ادما چیز ترسناکیه، کوچیکترین اتفاق میوفته و بعدش یه کاری باهات میکنه که رسما فلج میشی، و خب، خیلی سخته و یه وقتایی غیر‌ممکن هم بنظر میاد اما باید باهاش جنگید

اینهمه حرف زدم که فقط بگم: به خودتون حق بدید که احساس بد داشته باشید، اما از کاه کوه نسازید

میرم تجربی و در کنارش به علاقم هم ادامه میدم، MY ASS.

چقدر اون اهنگه حس عجیبی میده

اگر اعتقاد داشتم به این چیزا، مطمئن میشدم که وایب زندگی قبلیمو میده

میبره منو به یه جای خیلی مبهم و محو که اصلا نمیدونم کجاست ولی آشناست

انگار توی زندگی قبلیم با امن ترین آدم دنیا توی خیابون راه رفتیم و اینو گوش کردیم

نمیدونم