Sick mind.
مثلا این سکانس توی دویل می کرای ۳، ورجیل توی مبارزه با دانته شکست میخوره. ورجیل بخاطر غرورش نمیخواست
تازه چون گریه کردن برای این نیمه اهریمن ها یکم خجالت آوره، به لیدی میگه که نه این ففط بارونه، شیطان ها هیچوقت گریه نمیکنند.
تویی انیمه هم وقتی مدام کابوس ورجیل رو میدید هم از شدت حس عذاب وجدان نسبت به کاری که با ورجیل کرد (نمیگم تا اسپویل نشه) گریهش میگیره و کلا خیلی چندثانیه احساساتی میشه.
خیلی خوشم میاد که احساساتی شدنش برمیگرده فقط فقط به داداشش ورجیل. مثلا نمیدونم برای لیدی گریه نکرده تاحالا.
هدایت شده از نفوربار خاله چارلی🎀
2.4M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
هدایت شده از نفوربار خاله چارلی🎀
816.1K حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا