چیزی برای اسپویل نیست. بهترین کرکتر کنگان آشورا کلا خیلی وقت پیش مُرده بود. ولی حداقل در مرور بعضی خاطرات و یا وهم های دیگر شخصیت ها، میتونم با دیدن حرکات و فن های بی رقیب‌ش لذت ببرم.

خوش‌سیما ترین و شاهکار ترین کرکتر کل سریاله از نظرم. نقشش مهم به حساب میاد در داستان با اینکه بشدت کمرنگه. حیف.

تفاوت جثه استاد و شاگرد.

شاگردشم بد نیست، ولی خیلی مغروره.

اما مدتیه که از بعضی کرکتر هایی که دنبال قدرتن خوشم میاد. اما فقط بعضیاشون. برای مثال اونایی که همیشه ضعف مطلق بودن ولی تلاش زیادی برای قدرتمند شدن کردن، یا کسایی که برای اثبات خودشون به خودشون دنبال قدرتن، و این عطش قدرت، فقط بخاطر اینه که اون شخصیت منی و تحقیر کننده‌ی ذهنشون رو قانع و درپایان بر اون غلبه کنند. هرچند این ویژگی ها بشدت شناخته شده و بشدت معروف‌‌ه. بنابراین فقط شخصیت های خاصی، با ویژگی های رایج و کلیشه‌ای میتونن جذب‌کننده باشن. خیلی کم هستن اونایی که کلیشه‌ای هستن ولی منو جذب میکنن.

پرسونای فرعیم. نیکولاس آلِن: #Art

ورژن اصلی:

برای تست دوتا براش. #Sketch

من کلا دوست دارم چیز های چرت و پرت و بی معنیم که برای آشنا هام به اشتراک نمیذارم رو اینجا ارسال کنم.