📹 گرای تروریست‌ها برای حمله به ایران خودرو و سایپا بیژن رفیعی کیان دست راست رضا ربع پهلوی و از اعضای اصلی موسسه ضدایرانی آوای آزادی در آخرین اظهار نظر خواهان حمله ترامپ به دو کارخانه خودروسازی یعنی ایران خودرو و سایپا شده است. بیژن کیان که در رسانه‌های خارج از کشور به عنوان کارشناس امینت ملی شناخته می‌شود در واقع یک لابی‌گر اطلاعاتی است که سابقه همکاری با برخی مقامات نظامی در پنتاگون چون مایکل فلین را نیز داشته است. از بیژن کیان به عنوان عامل اتصال دهنده رضا پهلوی به نتانیاهو نیز یاد می‌شود، بیژن کیان در محافل ضدانقلاب به عنوان یک عنصر میدانی و نیز پیچ اتصالی به سازمان‌های جاسوسی یاد می‌شود. پی‌نوشت: هدف راهبردی تروریسم سلطنتی از حمله به زیرساخت‌ها، نه صرفاً ایجاد اختلال مقطعی، بلکه تولید یک «شوک ساختاری» برای باز کردن فضای عملیاتی و تغییر ماهیت درگیری است. از نگاه موساد در ایران باید یک فروپاشی کنترل‌نشده شکل گیرد و زدن زیرساخت‌ها باعث خلق این تصویر خواهد شد. همچنین تخریب زیرساخت‌ها و ناامن‌سازی، پیش‌شرط ورود هسته‌های مسلح به عرصه خیابان است. این راهبرد مرز میان «اعتراض» و «اغتشاش سازمان‌یافته» را حذف کرده و یک جنگ داخلی گسترده با تلفیق عناصر تروریستی را محقق می‌سازد. در این پروژه، هدف نهایی تثبیت یک «جنگ فرسایشی» است که در آن هزینه حفظ امنیت به‌طور تصاعدی افزایش یافته و آستانه تحمل اجتماعی از درون کاسته شود؛ بدون آنکه نیروی متجاوز نیاز به حضور مستقیم و پرهزینه داشته باشد. https://eitaa.com/simiyari_morteza

🛑 منطق تروریست‌های تجزیه‌طلب در حمله به زیرساخت‌ها چیست؟/ جیش‌الظلم یک مورد امنیتی یا یک عامل توسعه ستیز؟ بررسی رفتار و منطق تروریسم نشان می‌دهد بیش از آن‌که اثرات آن در تهدیدات امنیتی طبقه‌بندی شود، باید آن را در راهبردهای «اقتصادستیز» تحلیل کرد. به عنوان نمونه الگوی هدف‌گذاری عملیاتی گروهک‌هایی چون جیش‌الظلم نشان می‌دهد که اولویت نخست در حملات آن‌ها پروژه‌هایی است که اهمیت حیاتی داشته و در روند توسعه استانی موثر است. نمونهٔ شاخص، پروژهٔ انتقال آب چابهار–زاهدان است که قرار بود به ۲۰۰ روستا آب برساند. حمله به خودروی مهندسان این پروژه نه یک حادثهٔ تصادفی، بلکه اقدامی برای قطع زنجیرهٔ اجرایی یک طرح ژئواکونومیک(اقتصاد جغرافیا محور) بود که می‌توانست توازن اقتصادی منطقه را دگرگون کند. همین منطق در آتش زدن دستگاه ماشین‌آلات راهسازی در بمپور و ایرانشهر نیز تکرار شده بود؛ که در آن نابودی ابزار تولید برای فلج کردن پروژه‌های عمرانی صورت پذیرفت. اثر راهبردی این حملات، فراتر از خسارت فیزیکی، ایجاد فضای رعب ساختاری است که در آن سرمایه‌گذار، پیمانکار و یا نخبهٔ فنی از میدان خارج می‌شود و پروژه‌ها را به رکود می‌کشاند. پی‌نوشت: تروریسم با مسدود کردن پروژه‌های محرک توسعه، همان شرایطی را بازتولید می‌کند که بقایش به آن وابسته است و منطقه را در حبس توسعه‌نیافتگی نگه می‌دارد. https://eitaa.com/simiyari_morteza