سیدخانم .
از میدان در نرو ! خسته نشو ! از دربهدری نترس ! کمر خم نکن ! هیچ تعهدی جز به وجدانت نسپار !
بعضیها را دیدهام که
از وقتِ کم شکایت میکنند .
آنها میگویند :
«حیف که نمیرسیم . گرفتاریم .
وقت نداریم . عقبیم...»
اینها واقعاً بیمار خیالبافیهای کاهلانهی خود هستند .
وقت ، علیالاصول ، بسیار بیش از
نیاز انسان است .
ما ، وقتِ بیمصرفمانده و بوی ناگرفتهی بسیاری در کیسههایمان داریم ؛
وقتی که تباه میکنیم ، میسوزانیم ،
به بطالت میگذرانیم .
بسیاری از ما میتوانیم پنج برابر ،
یا بیشبرابرِ آنچه کار میکنیم ،
کار کنیم ، یاد بگیریم ، بیافرینیم ، تغییر بدهیم .
انسان شهری ، عجیب در بیکارگی
و بطالت فرو رفته است :
بهانهجویی ، ورّاجی ، شوخیهای مبتذلِ خجالتآور ، ولگردیهای بدون عمق ، وقتکشی ، خوابهای طولانی پیرکننده . . . و همیشه در انتظار حادثهای غریب و دگرگونکننده .
اگر نه معجزهای ، دستکم کرامتی و ... ناگهان حل شدنِ جمیع مشکلات. . .
اما این نوع برخورد با زندگی ،
فقط تباه کردنِ زندگیست . . .
قشر دانشجو برای ما ،
برای این کشور و
برای آینده ، مهم است.
شما امروز جوانید ،
دانشجویید و در دانشگاهید .
فردا مراکز تصمیمگیری
و آیندهی این کشور
در دست شماست ؛
مدیریتهای بزرگ ،
مدیریتهای اقتصادی
و فرهنگی در اختیار شماست.! ✨
- حضرتآقا
آخدا
ی روز منو انقد پولدار کن که
یه ۲۰۷ سفید سقف شیشهای برا خودم بگیرم
منت اینو اون نکشم😔😂