اینجوریم که راجع به گذشته زیاد فکر میکنم . میگم اگه اون فلان کار میکردم خوب بود یا ای کاش اصلا اون کار نمیکردم فلان حرفو نمیزدم
و خیلی چیزای دیگه
به آینده فکر میکنم به اتفاقاتی که شاید هیچوقت اتفاق نیوفته
خودمو تو پیری تصور میکنم
جالبه تو تصورم افسوس میخورم که پیر شدم و کاری نکردم !!!
اگه یه فکری ، اتفاقی چیزی درمورد آینده برام خوشایند باشه انقدر بهش فک میکنمممممم انقد راجعبش با خودم حرف میزنممممممم و حتی اجازه نمیدم چیزی مزاحم افکارم بشه و اگه از یادم رفت کلی بش فک میکنم تا یادم بیاد و اگه نیاد ذهنم بهم میریزه