اینجا از شدت خستگی و کم خوابی گوشه‌ای از این دنیا رو به خود اختصاص دادم وکمی استراحت کردم به پس زمینهٔ تحلیل بیانیه امام خامنه‌ای و اینکه ایران به خاطر میانجیگری پاکستان حمله نکرد یا به خاطر جوزف عون.
در کنار هم لقمه‌ای که رزقمون شده بود رو بر بدن زدیم.
حس الانم اینه :
از اینکه عقب هستم از اینکه نرسم خودم رو باختم. هیچ کاری راضیم نمیکنه
واقعا منطق یه سری افراد رو درک نمیکنم، اینکه یک مسئول اونم نه هر مسئولی رو با عمرسعد ملعون یکی کنند، این موضع‌گیری انقلابی محسوب میشه؟
بعد از شهادت آقای لاریجانی و آقای شمخانی هنوز که هنوز یه سری نمیخوان از خواب بیدار بشن.
تو این چهل روز مسئولین واقعا پای کار بودند حتی نزاشتن تو شهری که نه صدای جنگنده میاد و نه سایت موشکی داره، کمبودی حس بشه( وظیفه هست اما کوتاهی هم نکردن)، اینطوری حمله کردن به مسئولین فقط جبهه اینترنشنالی‌ها رو خوشحال میکنه.
شهید همت :هرجا راه رو گم کردین، ببینید دشمن کجا رو میزنه ( در این ایام دشمن از کدوم رفتار ما خوشحال میشه) همان جا جبهه خودی هست.
اگه از موضع گیری شما، دشمن خوشحال شده و داره امتیاز کسب میکنه، باید شک کنی و تغییر جهت بدی.
@sin_hore
حسن روح الامین:
سلام اقا جونم، سایه سر من،پدر من،عزیز من...
قبلا وقتی روحت در بند جسم مطهرت بود،هر وقت هر کاری میکردم یا بلا فاصله یا با گذشت مدتی از شما پرسش میکردم و شما محبت میکردید،یادمه بعد از رونمایی تابلو (مضطر)ازتون پرسیدم که اقا تابلو اخیرم رو دیدید؟ فرمودید: بله،برنامه اش رو توی تلوزیون دیدم
بعدش فرمودید شما هر کاری رونمایی میکنید و ارائه میکنید من میبنیم..
الان چیکار کنم اقا جون؟حالا چی دلمونو خوش کنه که روی ریل داریم حرکت میکنیم یا نه؟
اقا جون نقاشی صبح روز فتح رو هم کار کردم گذاشتم کنار،هر چی روضه بلد بودم هم کار کردم،مارو ببر پیش خودت...