شاید براتون سوال باشه که چرا این همه رو آقای چاوشی تاکید دارم ، پس اجازه بدید درموردشون پرحرفی کنم

(اولش باید بگم که این یک مانیفست شخصی‌است و حتی شاید موقت) چیزی در محسن چاوشی[که شبیه همه ما انسان است و با اشتباه] وجود داره که من رو شگفت‌زده می‌کنه، و اون توجهش به کلمات، لحن و معنای اون‌هاست. در تقریبا تمامی آثاری که چاوشی خوانندگی اون‌ها رو به عهده داشته، اگر اولین دلیل استقبال مخاطب صدای خواننده و یا ملودی کار باشه، دلیل بعدی انتخاب شعر مناسبه 🫴🏻

خسته شدم اجازه بدید مابقیِ پر حرفی رو بذاریم برایِ یه شب دیگه

https://eitaa.com/so_lllll/54087 بیا بجاش از جناب چاووشی برامون آهنگ بفرست ٫ موافقم باهات ممبر جان

بله آقایِ چاوشی ، که زندگی دو سه نخ کام است و عمر سرفه کوتاهیس ،

محبوبترین آهنگم از آقای چاوشی

ترجیحم تو موزیک گوش کردن تا ابد ، *محسنِ چاووشي .

مثلا در همین اثر( اما پسر شدم که تو را آرزو کنم ) ، در ابتدای شعر داریم که در از بخل سکته می‌کنه، نه از حسادت! و چاوشی با شکل تلفظش به تو نشون میده حتی چشم این رو نداره که ببینه دست معشوق رو با کسی تقسیم کرده: )

در ادامه عبارتی هست تحت عنوان ،جلای وطن گفتن، یعنی : بیرون رفتن از وطن، تبعید، آوارگی در (از خودش) جلای وطن میگه ، یعنی ماهیتش رو به‌خاطر تو رها می‌کنه و دربه‌در می‌شه. در، دربه‌در می‌شه! و این تلاش مذبوحانه‌ی در، در کلام چاوشی نشون داده می‌شه : )

وقتی میگه: بزن مرا. . . من خودم رو آماده می‌کنم تا سیلی بخورم. چون این سیلی معجزه‌ی دم مسیحایی معشوقه ‌هست : ))

شما رو نمیدونم ولی این ترک من رو یاد ترک وصیت می‌اندازه که حاضرم تا صبح درباره‌شون فکر کنم