هم از سکوت گریزان هم از صدا بیزار چنین چرا دلتنگم چنین چرا بیزار زمین از آمدن برف تازه خشنود است من از شلوغی بسیار ردپا بیزار قدم زدم ریه هایم شد از هوا لبریز قدم زدم ریه هایم شد از هوا بیزار اگرچه می‌گذریم از کنار هم آرام شما ز من متنفر من از شما بیزار به مسجد آمدم و ناامید برگشتم دل از مشاهده ی تلخی ریا بیزار صدای قاری و گلدسته های پژمرده اذان مرده و دل های از خدا بیزار به خانه ام بروم؟ خانه از سکوت پر است سکوت می‌کند از زندگی مرا بیزار تمام خانه سکوت و تمام شهر صداست از این سکوت گریزان از آن صدا بیزار فاضل نظری

--

ساختم با آنکه عمری سوختم سوختم یک عمر و صبر آموختم.. -پروین اعتصامی