هروقت به عکس شناسنامم نگاه
می کنم به این قضیه پی میبرم که
این ذات انسانه که باید قشنگ باشه.
بعضی زخمها را زمان درمان نمیکند؛
فقط آنقدر بزرگ میشوی که بتوانی
دردشان را بیصدا حمل کنی.
عجیب غریب دلت برای گذشته تنگ میشه و کاری نمیتونی بکنی ...
ای کاش ها خیلی عجیبن خیلی ...
ماهم همینطور آقای هوشنگ ابتهاج:
به آرزو نرسیدیم و دیر دانستیم که راه دور تر از عمر آرزومند است.