من بیشتر دوست دارم تنها باشم، نه چون ناراحتم، چون با خودم بیشتر خوش میگذره. خلوت با خودم که از هر جمعی واقعیتره.
دوباره برگشتیم به خاورمیانهای که اگه دو ساعت خوابت ببره ده جلد تاریخش جا به جا میشه
یهجایی همینگوی میگه :
اگه توی ِ این دنیا اتفاقی بین من و تو بیفته همدیگه رو از دست میدیم. اونوقت میفتیم دست دیگران.
حیف نیست که بیفتیم دست دیگران؟