دوری از خونه؟؟ هیچ وقت نخواه که دور بشی از خونه و خانوادت.. عزیزکم، هرچقدر خانوادت و اون خونه ای که توش هستی بدن هرچقدر بهت سخت میگذره..ولی وقتی از این خونه دور شی،، تازه میفهمی اوه چه بلایی سرم اومد...چون همین خونه و خانوادته که تورو میخوان، که تو براشون عزیزی، مردم بیرون، خطرناک تر از چیزی هستن که فکرشو بکنی.. اگه تو همین جایی که الان هستی تحمل کنی سختیا رو بخاطر خدا تحملش کنی، مادر / پدرت باهات بداخلاقی و بد رفتاری کردن تحمل کنی و سکوت کنی و لبخند بزنی ، اونو فقط بخاطر خدا، خدا برات یجای دیگه جبران می‌کنه:))) نگران نباش ، خدا بیشتر از من و تو حواسش به زندگیامون هست.. خیلی خیلی خیلی بیشتر.. مراقب خودت باش عزیزم✨.

والا.. خیلی حرف دارم ولی اینجا جاش نیست.

🥲.

فکت مزخرفی هست اینه که یه تعداد از روابطت که متاسفانه عزیزترین روابط زندگیت هستن به اصرار تو پابرجا هستن که اگه رها کنی تموم میشن، میگی نه؟ صبح تکست صبح بخیر رو تو نده، میگی نه؟ منتظر زنگش بمون اون موقعس که میبینی جنگیدن برای بقای اون رابطه دو طرفه نیست و تو بکشی عقب جنگ هم تموم میشه.

اینو با تمام وجود درک میکنم متاسفانه.

گفته بودم گریه کنی اشکاتو پاک می‌کنم...متاسفم که وقتی گریه کردی نبودم تا اشکاتو پاک کنم متاسفم که شونه های غریبه بود که خیس شد

قسم به حقارتِ واژه و شکوهِ سکوت، که گاهی شرح حال آدمی ممکن‌ نیست.!

:)

تو از اوناش بودی که ادعا کردی میمونی ولی سر وقتش جا زدی و رفتی

برای کسی که با از دست دادنت مشکلی نداره الکی نجنگ.

-