⋆⟦سویــــــو⟧⋆
ما زِ یاران چَشمِ یاری داشتیم خود غلط بود آنچه ما پنداشتیم تا درختِ دوستی بَر کِی دهد حالیا رفتیم و
تاماممممممممممممم
حفظش کردم تموم شددددددد
اینکه بیام بیرون و با کسایی که صدساله ندیدمشون و یا نمیشناسم(بخاطر فامیل بودن یا آشنایی توسط خانواده)باهاشون حرف بزنم و احوالپرسی کنم یه کابوسه