سیاهچاله ی ذهن.

اشکالی نداره که از سوی آدمها طرد شدی و دوستیِ انسانی خاصی نداری؛ میتونی روی خدا، آسمون، ابرها، ماه و ستاره هاش، گل ها، درخت ها، پروانه ها، نسیم بهار، شکوفه ها، موزیک هات، دفتر و خودکار بیک‌ت، کانورسِ خاک خورده‌ت، تختِ گرم و نرمت، کتاب هات، شمع های لطیف‌ت، دیوار حتی با سردی‌ش، تیکه های پازل، عروسک خرسی حساب باز کنی.

کاش ما آن دو پرستو بودیم.

ˏ