تو بیا با معنویت زندگی کن .

اینجا دیگه جایِ زندگی نیست کیومرث بیا برگردیم

ضربه خوردیم و شکستیم و نگفتیم چرا ما دهان از گله بستیم و نگفتیم چرا جایِ 'بنشین' و 'بفرما' بتمرگی گفتند ما شنیدیم و نشستیم و نگفتیم چرا 'تو' نگفتیم و 'شمایی' نشنیدیم هنوز ساده مثلِ کفِ دستیم و نگفتیم چرا دل سپردیم به آن 'دال' سر دشمن و دوست دشمن و دوست پرستیم و نگفتیم چرا چه 'چرا‌ها' شنیدیم و ندانیم چرا ما همین بوده و هستیم و نگفتیم چرا

از اشرف مخلوقات بودن اشرف محکومات بودن یادمان داد اند .

ملت ما احمق اند .

-ته سیاهی کجاست؟ +زندگیِ من

در تمنای، لب تو دریا

پلک تو داده، روزی مارا

من زنده‌م .

می‌خوام برم هتل ترانسیلوانیا زندگی کنم، اینجا دیگه جایِ زندگی نیست .

با اینکه مدرسه دیگه نیست و وجود نداره هنوز هم 90% دخترایِ مدرسه‌مون با شهرام اند²

اینی که صبحانت داشته باشی، ساعت پنج خوابت بیاد آلارم بذاری که شش بیدار بشی از نت استفاده کنی و برای گرگ بیابون هم نمی‌خوام .