My type :

خوشبخت ترین آدمی که الان به ذهنم میرسه کسیه که یک مهر تا ساعت ده میتونه بخوابه.

قصه‌ی نبودنت را شنیده‌ای؟ «فی‌البداهه.»

" میگن شبا آدما دلتنگ تر میشن "

براتون شعر آوردم [=

مثل آن چایی که می‌چسبد به سرما بیشتر با همه گرمیم با دل‌های تنها بیشتر درد را با جان پذیراییم و با غم‌ها خوشیم قالی کرمان که باشی می‌خوری پا بیشتر بَم که بودم فقر بود و عشق اما روزگار زخم غربت بر دلم آورد این جا بیشتر هر شبِ عمرم به یادت اشک می‌ریزم ولی بعدِ حافظ خوانیِ شب‌های یلدا بیشتر رفته‌ای اما گذشتِ عمر تأثیری نداشت من که دلتنگ توام امروز، فردا بیشتر زندگی تلخ است از وقتی که رفتی تلخ‌تر بغض جانکاه است هنگام تماشا بیشتر هیچ کس از عشق سوغاتی به جز دوری ندید هر قدر یعقوب تنها شد زلیخا بیشتر بر بخارِ پنجره یک شب نوشتی: عاشقم خون انگشتم بر آجر حک کنم: ما بیشتر

حامد عسکری.

موسیقی عجیبی ست مرگ بلند می‌شوی و چنان آرام و نرم می‌رقصی که دیگر هیچکس تو را نمی بیند.

مرزهای تَنِمان بی قراری می کنند در دستِ این مرزهای قراردادی مرزهای تَنِمان قرارشان شکستن است و این مرزها قرارشان نشکستن من و تو قراری با مرزها نداریم می شکنیمشان بی هیچ قراردادی

این چند ماه که منتظرت بودم به اندازۀ چند سال نگذشت به اندازۀ همین چند ماه گذشت اما فهمیدم ماه یعنی چه روز یعنی چه لحظه یعنی چه این چند ماه گذشت و فهمیدم گذشتن، زمان، انتظار یعنی چه

دنیارو ول کن ، گوش بده.