بمیرم برای این بچه

15:15

موسیقی به جاهایی از ذهن می‌رسد که کلمات، هرچقدر هم صبور و پرحرف باشند، راهی به آن ندارند؛ جایی میان خاطره و احساس، میان آنچه فراموش کرده‌ایم و آنچه هنوز در سکوتِ قلبمان زنده است. گاهی تنها چند نت کافی‌ست تا دری درونمان باز شود و احساسی را به یادمان بیاورد که حتی نامش را نمی‌دانستیم.

_من رو به زندگیم/کارهام

عه اینجا ۲۱تا شد

شب تقدیمی هارو میزارم اگه کسی میخواد هنوز میتونه شرکت کنه

خوشا آنان که در خلوت سرایند ز دست نفس خود در تنگنایند نباشد در دلشان غیر یاران به یاد دوست باشند و به کاران _نظامی _لیلی و مجنون