اوومد✨

اِبیلین سلام؛ دوباره اومدم. چند وقته یه چیزی خیلی ذهنمو درگیر کرده، دیگه علاقه ای به بغل کردن کسی ندارم. اونم من با این حجم از احساساتی بودن! فقط در حد کوتاه که طرف ناراحت نشه یا حس کنه که براش ارزش قائلم آدمارو بغل میکنم. شاید بی ارزش باشه اما کم کم انگار دارم احساساتم رو میریزم تو یه کیسه پلاستیکی مشکی و ساعت 9 شب میذارم دم در که مامورین شهرداری ببرنشون. یکم ترسناکه، شایدم عجیب. کاش حداقل سری بعدی که میخوام باهات حرف بزنم بخش دیگه ی احساساتمم ننداخته باشم دور.

سلام اِبیلین من، حالت چطوره؟ الان 10 اسفند(از 12 شب گذشته چون؟) 1402 ئه و ساعت هم 00:27 . مینویسم تا توهم بدونی و خودم یادم بمونه. همه خوابن و من کجام؟روی پشت بوم. مردم همه یا خوابن یا خونه نیستن پس کسی قرار نیست با این وضعیت داغون ببینتم. کفش پاشنه بلندم پامه چون کتونیام از دو روز پیش خیس موندن. اِبیلین اینجا داره برف میاد، فکر کردم دیگه ممکنه همچین برفی رو نتونم روی پشت بوم خونمون ببینم! از اون مهم تر میدونی چند وقت بود دنبال یه جای ساکت و متعلق به خودم میگشتم؟ احساس میکنم دارم خواب میبینم؛ این حس و این لحظه رو میخوام قاب کنم و تا ابد جلوی چشمام داشته باشم. چرا همیشه انقدر موقع برف همه جا ساکته؟ ابهت برف رو عمیقا دوست دارم . فعلا دیگه دست بدون دستکشم برای تایپ اینا داره یخ میکنه و میریم که واقعا لذت ببریم از این لحظه((: شبت بخیر! این پیام هروقت در دسترس نت قرار بگیرد ارسال می شود*

میشه برای داداشم دعا کنین؟

شبکه های اجتماعی وقتی میخوام به مردم انگیزه بدن :

نائب‌الزیاره هستم ؛ پذیرای عکس های یهویی و نه چندان دقیق باشید.

سردرد ناشی از خستگی و بی خوابی*

عه چقدر وقته که حرف نزدم براتون. در اسرع وقت رسیدگی می شود.