اون خواب تا حد زیادی غیر منطقی بود، عجیب بود ولی انقدر واقعی بود که هنوزم با گذشت اینهمه ساعت فکرش قلبم رو فشرده میکنه و حالت صورتم رو افسرده. نمیدونم چرا تا این حد ناراحتم و تا این حد نگران اون آدمام. چرا انقدر احساس مسئولیت میکردم در برابرشون.. بیشتر از این نمیدونم دیگه چجوری بیانش کنم؛ منظورم حجم غمیه که الان بهم وارده.

منتظرم منتظر یه چیزی، یه کسی ولی چی؟ نمیدونم. فقط میدونم خیلی منتظرشم و دیگه خسته شدم.

نیاز دارم به خلوت با خودم اونم وقتی رو یه بلندی ام. برم یه جای مرتفع و فقط باد رو حس کنم حرف بزنم، داد بکشم، سکوت کنم. واقعا یه حالیم که خیلی گرفته ام و این حس رو خب.. دوستش دارم؛ تنها مشکلی که هست اینه که این نیاز هیچوقت قرار نیست برآورده بشه یا حداقل حالا حالاها نباید منتظرش باشم.

امروزم خوب بود؛ انقدر نرفته بودم استخر بدنم شوک بهش وارد شده. چهار ساعت تو آب بودم.

از آدمی که منتظر یه بهونست تا همه چیز رو تموم کنه باید ترسید.

من نمیفهمم تحقیر و تمسخر یکی تو جمع چقدر براتون لذت داره که شخصیت مزخرف خودتون رو بخاطرش لو میدید؟ واقعا فکر میکنید به سخره گرفتن همیشگی حرف و رفتارهای دیگری از شما یه انسان cool میسازه؟

سر این موضوع خیلی فشار خوردم باید میگفتمش.

مثل اینکه یکی خیلی تو این کار بوده بهش برخورده که شخصیتش لو رفته😔

ولی واقعا از لحاظ روحی به محرم نیاز داشتم. محرم مثل یه شارژر میمونه برام

اهم سلام! واقعا ایده ای ندارم چی بنویسم، صرفا چون امروز دیگه 28 تیره و تولدته. کیانا خانمِ دوست دختر تولدت مبارک💘🍀 امیدوارم تولد بعدیت رو حضوری بهت تبریک بگم. ( خدایا زودتر هم شد مشکلی نیست ببینمش😂) Nemesis;

این حسین کیست که عالم همه دیوانه ی اوست؟..

از امشب باید بگم. فقط اینجا مینویسم فعلا یادم نره*