شب قضیهاش فرق می کند،شب ها زیر سقف خانه های شهر،نه اثری از تظاهر می ماند و نه ردی از خنده های دروغین، شب ها آدم ها می مانند و تلخی حقیقت، آدم ها میمانند و تنهایی و اشک و تاریکی و سکوت، و یک دلتنگی بی انتها؛برای همه ی آنهایی که باید باشند،اما نیستند!