ممنون از همه ی کسایی که قبول کردن شب بریم جنگل باهم اهنگای رندوم با صدای بلند گوش کنیم))))
یه تیکه از کتاب «کنار درخت زیتون» نوشته سیامک تقی زاده هست که باعث میشه در لحظه بغضم بترکه؛ میگه:
"خوبم
اما اگر فکر کنم،
گریهام خواهد گرفت."
شما هم وقتی توی ماشین نشستید، به آدمها نگاه میکنید و به این فکر میکنید که کجا میرن؟ به چی فکر میکنن و توی زندگی چه شادیها و چه رنجهایی داشتند؟