ممنون از همه ی کسایی که قبول کردن شب بریم جنگل باهم اهنگای رندوم با صدای بلند گوش کنیم))))
یه تیکه از کتاب «کنار درخت زیتون» نوشته سیامک تقی زاده هست که باعث میشه در لحظه بغضم بترکه؛ میگه:
"خوبم
اما اگر فکر کنم،
گریهام خواهد گرفت."
شما هم وقتی توی ماشین نشستید، به آدمها نگاه میکنید و به این فکر میکنید که کجا میرن؟ به چی فکر میکنن و توی زندگی چه شادیها و چه رنجهایی داشتند؟
The sky is blue, like youre eyes.
So, when i look at the sky, I see youre eyes.
The trees are green, like youre smile, when i see the trees, I remember youre laugh.
The earth is brown, like youre hair
Youre hair is everywhere
You are everywhere...