یه تیکه از کتاب «کنار درخت زیتون» نوشته سیامک تقی زاده هست که باعث میشه در لحظه بغضم بترکه؛ میگه:
"خوبم
اما اگر فکر کنم،
گریهام خواهد گرفت."
شما هم وقتی توی ماشین نشستید، به آدمها نگاه میکنید و به این فکر میکنید که کجا میرن؟ به چی فکر میکنن و توی زندگی چه شادیها و چه رنجهایی داشتند؟
The sky is blue, like youre eyes.
So, when i look at the sky, I see youre eyes.
The trees are green, like youre smile, when i see the trees, I remember youre laugh.
The earth is brown, like youre hair
Youre hair is everywhere
You are everywhere...