«آدمها فقط يکبار از رفتنِ كسی میترسند. باورهایشان كه شكست، ديگر دلهایشان به پای هر رفتنی نمیشكند. فقط يكبار.»
اتفاقاً بزرگ میشی یادت نمیره. بزرگ میشی میبینی تروما شده. قایمش میکنی زیر فرش.
خیلی وقتا هم حس ناکافی بودنت صرفا به خاطر اینه که مدام داری زور میزنی که درست بودنت رو در جای غلط اثبات کنی.
حوصله که نداشته باشی حالت از خودتم بهم میخوره بقیه که جای خود دارن, لازم نیست اینجور موقع ها کار خاصی کنین فقط لطف کنین فاصله تونو حفظ کنین همین.