این عکس باشه برای یادگاری از اولین باری که درخت لیموی ِتوی حیاط بهمون لیمو های کوچولو و آبدار تحویل داد🍋🌳.

عکسارو به تنهایی دوست ندارم ولی اینجا درکنار هم جزئیات روزمو تشکیل دادن و پشتش پر از حس و حال ِخوبه برام و خب همین باعث میشه بزارم اینجا بمونه! 💗

بلاخره تونستم موهامو دم اسبی ببندم🥳🥳 (ندای درونم میگه همین الان دست به قیچی شو)

⭐️

بنظرم یکی از مهم‌ترین چیزایی که آدم می‌تونه داشته باشه، همین زندگی کردن لحظه‌هاست؛ اینکه انقدر عمیق و واقعی زندگی‌شون کرده باشی که بعداً چیزی جز حس خوب و خاطره ازشون باقی نمونه. اینکه هر بار دوستات رو جوری در آغوش بگیری که انگار زمان، برای چند ثانیه سپری شدن رو فراموش کرده، موسیقی پس زمینه لحظات رو حفظ کنی و بدونی این آخرین باره، خوب می‌دونی که بعدا با تمام وجود دلتنگش میشی پس کوچک ترین جزئیات رو هم به خاطر میسپاری. فکر می‌کنم آخرِ زندگی، آدم بیشتر از هر چیزی دلتنگ همون لحظات کوچیک می‌شه. عصرهای معمولی، حرف‌های نصفه، قهوه‌های سرد شده، احساس قطره‌های بارون روی صورتت و آغوش‌هایی که هیچ‌وقت فکر نمی‌کردی آخرین بار باشن.

خیلی خوشحالم که امشب باهاتون صحبت کردم ممنوننممممم که بهم انرژی مثبت دادید💘

فردا کنارهم با تمام ترس‌ها و امید‌هامون، قدم به جلسه‌ای می‌ذاریم که برای رسیدن بهش خیلی جنگیدیم.🍃 فقط یک چیز رو فراموش نکنیم. . ما همین حالاهم برنده‌ایم، چون تسلیم نشدیم و یادمون نره ما بیشتر از یک نتیجه‌ایم.✨