کتاب دیدار دوباره در کافه اروپا: اگر به موضوعات سیاسی/اجتماعی علاقه مند هستید از این کتاب لذت کافی خواهید برد. و احتمالا بهترین زمان برای خواندن این کتاب لحظه حاضر باشد، چون توهم اینکه فقط کشور ما بدبخت است و با چنین مشکلاتی دست و پنجه نرم می‌کند از بین میرود، و متوجه میشویم ما در برهه بلوغ تاریخی قرار داریم، که همه ملت‌ها آن را از سر میگذرانند. این موضوع از آنجایی مشهود است که با اینکه این کتاب اروپای پساکمونیستی را مورد بررسی قرار داده، بعضی جملات آن انگار درمورد ایران نوشته شده‌اند!

تورس‌ها رو لجباز صدا میکنن چون خیلیا نمیتونن درک کنن که بعضی آدم‌ها حاضر نیستن فقط برای راضی کردن بقیه از اصول و ارزش‌هاشون بگذرن.

تورس وقتی روی چیزی مطمئن باشه راحت نظرش عوض نمیشه ، چون دوست داره روی چیزی که براش واقعی و قابل اعتماد به نظر میاد بایسته نگهش داره.

خیلیا هم فکر میکنن تورس تنبله، درصورتی‌که قضیه بیشتر اینه که بی‌گدار به آب نمیزنه. ترجیح میده یه کارو آروم‌تر ولی درست انجام بده، تا اینکه فقط سریع جلو بره و بعد همه‌چیز خراب بشه.

تورس یه آرامش درونی خاص داره که خیلیا نمیفهمنش. توی دنیایی که همه دائم درحال دویدن و رقابت کردن و ثابت کردن خودشونن، تورس معمولا اون آدمیه که بدون سر و صدا کارشو میکنه و سعی میکنه تعادلش رو حفظ کنه. ( همین آرامش گاهی بقیه رو کلافه میکنه چون اونا به هیجان و آشفتگی عادت دارن )