سوغات یاد

این سپیدار کهنسالی که هیچ از قیل و قال ما نمیاسود، این حیاط مدرسه، این کبوترهای معصومی که ما روزی به آنها دانه میدادیم، این همان کوچه، همان بن بست، این همان خانه، همان درگاه، این همان ایوان، همان در...آه! از بیابان های خشک و تشنه، از هر سوی صد فرسنگ، در غروبی ارغوانی رنگ، با نشانی های گنگ و دور، آمدم تا هفت سال سرگذشتم را، بشنوم، شاید از اشارت های یک در، از نگاه ساکت یک پنجره، یک شیشه، یک دیوار در حرم، در کوچه، در بازار! آمدم خود را مگر پیدا کنم: کیف زرد کوچکی بر پشت، نیزه ای از آن قلم های نئی در مشت، گوش ها از سوز سرما سرخ، رهگذر بر سنگفرش راه ناهموار! آمدم، شاید ناگهان در پیچ یک کوچه چشم در چشمان مادر وا کنم! های های اشتیاق سال ها را سر دهیم! وانچه در جان و جگر یک عمر پنهان کرده ایم، سر در آغوش هم آریم و به یکدیگر دهیم هیچ! در میان ازدحام زائران پای تا سر گوش، شاید از او ناله ای در گیرودار این همه فریاد، مانده باشد در فضا هرچند نامفهوم در رواق سرد ساکت میدویدم در نگاه صدهزار آیینه کوچک شاید از سیمای او در بازتاب جاودان اینهمه تصویر مانده باشد سایه ای، هرچند نامعلوم هیچ! هیچ غیر از بغض تاریک ضریح! هیچ غیر از شمع ها و قصه پرپر زدن در اشک هیچ غیر از بهت محراب، آه! هیچ غیر از انتظار کفش کن! بازمیگشتم! زخم کاری خورده ای، تا جاودان دلتنگ از بیابان های خشک و تشنه صد فرسنگ، صد فرسنگ پیش چشمم گردبادی خاک صحرا را چون دل من از زمین میکند و میپیچاند و تا اوج فضا میبرد. خود نمیدانم موجی از نفرین این بیچاره انسان بود و در چشمان کور آسمان میریخت؟! یا که باد رهگذر، سوغات اسنان را به درگاه خدا میبرد؟! خاک خواهی شد! از رخ آیینه ها پاک خواهی شد! چون غباری گیج، گم، سرگشته در افلاک خواهی شد! #مشیری

به کمک پروردگار تعالا، موفق شدم که(متاسفانه)نه شش روز بلکه پنج روز در هفته برم والیبال. این برنامه از سه شنبه بعدی شروع میشه. و این یعنی اینکه فقط قراره جمعه و چهارشنبه والیبال نرم، خدا حفظم کنه.

و اینکه سال دیگه نه طالبی درکار خواهد بود، نه ارسطویی نه کلباسی‌. این شاهکاره. شاد و پیروز باشیم.

حالا شاد و پیروز که هستیم، ولی نمیدونم چرا سرما خورده هم هستیم. کی آخه توی این سگ گرما، سرما میخوره که من دومیشم. اه.

بعضیا چقدر بااستعداد=((((((

به شما و امثالتون که فکر میکنم واقعا دلم میخواد جهنم وجود داشته باشه. دلم میخواد عدالتی وجود داشته باشه، با اینکه میدونم نیست.