کتاب بریت-ماری اینجا بود: کتاب‌های بکمن اینطورین که تو دویست صفحه‌شونو میخونی و اینطوری میشی که خب چرا الان دویست صفحه طول کشید؟ ولی اصلا متوجه نمیشی کی دویست صفحه خوندی پس اشکالی نداره. توی کتاب‌هاش ما معمولا زندگی عادی کاراکترهای نسبتا غیرعادی رو دنبال میکنیم و با یه لحن شیوا، درمورد غم‌های دنیا می‌خونیم. این کتاب شخصیت محور بود و طنز قشنگی داشت.