با برق اشکی در نگاه روشن خویش ما را گذر میداد در احساس آهو. ما را خبر میداد از بیداد صیاد، من این میان مجذوب شور و حالت او. از رراز هر نقش با ما سخن میگفت و ما زنجیریان برج افسون! در ما نظر میکرد و ما سرگشتگان شهر جادو! میراندمان از آن پرده سرخ، ویرانه جنگ رنگین به خون بیگناهان میخواندمان مستانه با آرامش مهر در آبی صلح صفاهان میبردمان از کوچه باغ دور تاریخ همراه خیل دادخواهان یکراست تا دربار کورش، شاه شاهان. شهنامه را در نقش هایی جاودانی از نو شنیدیم محمود را در پیشگاه شاعر توس بر تخت دیدیم در هر قدم جان های ما، شیداتر از پیش در هر قلم احساس او، نازک تر از مو! از تار و پود نقش ها، موسیقی رنگ! میزد به تار و پود ما چنگ تالار میرقصید انگار بر روی بال این همه آوا و آهنگ! گفتم که این رسام مانی ست. آورده نقشی تازه همچون نقش ارژنگ! آن سوی مرز بهت و حیرت، ما مات از پا مینشستیم در پیش آن اعجوبه ذوق و ظرافت میشکستیم! مبهوت آن همت، هنر، احساس، نیرو رسام بود و حاصل اندیشه او بیرون از این هنگامه های رنگ و تصویر پیوند تار و پود جان ها پیشه او دنبال این صیاد دل ها همراه آهو ما، با زبان بی زبانی آفرین گو. #مشیری

اینو بفرست دیلی اون دوست مجازیت که از داشتنش خیلی خوشحالی 📰

حرف طرب انگیز

هیچ جز یاد تو، رویای دلاویزم نیست هیچ جز نام تو، حرف طرب انگیزم نیست! عشق میورزم و میسوزم و فریادم نه! دوست میدارم و میخواهم و پرهیزم نیست. نور میبینم و میرویم و میبالم شاد، شاخه میگسترم و بیم ز پاییزم نیست. تا به گیتی دل از مهر تو لبریزم هست کار با هستی از دغدغه لبریزم نیست. بخت آن را که شبی پاک تر از باد سحر با تو ای غنچه نشکفته بیامیزم نیست. تو به دادم برس ای عشق، که با این همه شوق چاره جز آن که به آغوش تو بگریزم نیست. #مشیری

۰۷:۰۷ از تاریخ ۷/۷ با ۷تا سین.

وای حتی زمانی که اینو گفتم ۱۰:۰۷ بود.

ناگهان جوانه میکند

این درخت بارور که سال هاست بی هوا و نور مانده است؛ بازوان هر طرف گشوده اش از نوازش پرندگان مهربان وز نوای دلپذیرشان دور مانده ست؛ آه، اینک از نسیم تازه تبسمی ناگهان جوانه میکند! از میان این جوانه ها جان او چو مرغکی ترانه خوان سر برون ز آشیانه میکند. در چنین فضای دلپذیر دل هوای شعر عاشقانه میکند. #مشیری