✍️ اگر بخواهیم وجودِ این تعدادِ کثیر از جواسیس و خائنینِ دستگیر شده در کشور را توجیهی مثبت کنیم، باید چنین گفت: عفونت های چرکینِ درونِ نظام بیرون زده اند و در حالِ حذف و پاکسازی هستند. اما اگر بخواهیم خیلی مثبت به ماجرا نگاه نکنیم، باید چنین بگوییم: براستی این همه جاسوس و خائن چگونه سالیانی در کشور سازمان دهی شده اند که اکنون اینگونه یکه تازی می کنند؟! دستگاه های امنیتی چه می کردند؟! #صرفا_برای_تأمل @taammolatenazari

اگر موشک‌های ما به قلب تل‌آویو نمی‌رسید کسی در جهان به فکر برقراری صلح بود؟ کسی به‌دنبال آتش‌بس بود؟ به چشم دیدیم که دنیای امروز دنیای گفتمان نیست بلکه باید قدرتمند بود و اقتدار داشت، قدرتی از جنس ابابیل‌ها، خیبر‌شکن‌ها، فتّاح‌ها، شاهد‌ها و... #صلح می‌خواهیم؟ باید نشان دهیم که ذره‌ای از مبارزه عقب نخواهیم نشست و هراسی از این باب نداریم. اگر لحظه‌ای ضعف از خود نشان می‌دادیم، دوربین رسانه‌ها خاموش و جهان منتظر خبر سقوط ما می‌بود. 🇮🇷 با وجود همه انتظارات، این آتش‌بس نشان پیروزی‌ما در این برهه حساس از تاریخ است. @alirahimi_eco

کانال خبر فوری سراسری هم خبرهایش سریع است و هم تحلیل های خیلی خوبی در بحث منطقه و داخلی و اقتصادی ارائه میکند. بنده به شخصه استفاده میکنم و معرفی این کانال را وظیفه خود میدانم پیشنهاد میکنم عضو این کانال خوب شوید👇 https://eitaa.com/joinchat/3170697458C824a7b68ca

📢 رهبر معظم انقلاب: رژیم آمریکا وارد جنگ مستقیم شد چون احساس کرد اگر وارد نشود رژیم صهیونیستی به کلی نابود خواهدشد/ اینجا هم جمهوری اسلامی پیروز شد و متقابلاً سیلی سختی به گونه آمریکا نواخت. ✍حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در سومین پیام تصویری پس از تهاجم رژیم صهیونی به کشور: ✏️ تبریک دوم، مربوط به پیروزی ایران عزیزمان بر رژیم آمریکاست. ✏️رژیم آمریکا وارد جنگ مستقیم شد چون احساس کرد اگر وارد نشود رژیم صهیونیستی به کلی نابود خواهدشد. لکن هیچ دستاوردی از این جنگ نداشت. ✏️اینجا هم جمهوری اسلامی پیروز شد و متقابلاً سیلی سختی به گونه آمریکا نواخت. 🖼 متن کامل پیام تا دقایقی دیگر منتشر خواهد شد. 💻 Farsi.Khamenei.ir

مذاکره به مثابه مناسک محافظه‌کاران و اصلاح‌طلبان، دو صورت متضاد اما هم‌ریشه یک سکه‌اند؛ هر دو اسیر یک تلقی مشترک‌اند: تقدیس مذاکره به‌مثابه طریقت نجات. گویی «مذاکره» در نظرشان نه ابزار است و نه راه، بلکه خود هدف است، خود قدسی است، خود متبرک است. آن‌چنان که گویی هر که در آن تردید کند، در اصل عقلانیت و معنای سیاست کافر شده است! اما مگر مذاکره چیست؟ برای چه؟ با که؟ بر سر چه؟ هیچ‌کدام از این‌ها پرسیده نمی‌شود. اینان از «مذاکره» همچون بت‌واره‌ای سخن می‌گویند که فقط باید به آن سجده کرد، نه آنکه درباره‌اش اندیشید. چرا که اندیشیدن، پرسیدن، شک کردن، یعنی شکافتن بت؛ یعنی از طلسم تقدس خارج کردنش. در این جهان‌بینی، مذاکره نه کنشی سیاسی، که مناسکی آیینی است؛ چون نماز که باید خوانده شود، چون روزه که باید گرفته شود. آن هم نه از سر نیاز ملت، بلکه از سر رضایت ارباب قدرت. بی آنکه بپرسند: این کدام میز است که می‌خواهند بر سرش بنشینند؟ این کدام طرف مقابل است که به مصافش می‌روند؟ این است که پشت این شعار، هیچ حقیقتی نیست جز ترس. ترس از تقابل، ترس از هزینه دادن، ترس از ایستادگی. و مگر نه آنکه هر جا اراده‌ای برای ایستادن نیست، مذاکره به زبانِ تسلیم سخن می‌گوید، نه به زبانِ عزت؟ @syjebraily

💢ساده لوحی است اگر فکر کنیم اسرائیل صرفاً به دنبال تغییر رژیم در ایران است. کشور عزیزمان ایران با توجه به موقعیت ژئوپولتیکی که دارد، شاهراه تجارت زمینی در منطقه #اوراسیا است و بارها شاهد بودیم با مطرح شدن مواردی چون تکمیل کریدورهای شرق به غرب یا تقویت جاده ابریشم، رعشه به جان دشمنان افتاده است. #اسرائیل تنها سرزمین مقدس و پاتوق امنی برای یهودیان نیست! بلکه پایگاه نظامی کشورهایی چون انگلیس، فرانسه و آمریکا در جهت ناامن سازی سرزمین پنج‌دریاست، کشورهایی که نقطه قوت‌شان در تجارت دریایی و حکمرانی بر دریاهاست. به گونه‌ای که با بررسی اجمالی در مستعمرات این کشورها به وضوح خواهید دید که سرزمین‌هایی را تصرف کرده‌اند که قابل محاصره دریایی بوده و گاهاً رودهای بزرگ قابل کشتیرانی در این کشورها وجود داشته است. درست برخلاف منطقه پنج‌دریا که شامل کشور هایی در محدوده پنج دریای سیاه، مدیترانه، سرخ، خزر و خلیج فارس می‌باشند. (تقریباً مرزهای جغرافیایی ایران در زمان هخامنشیان، بخش‌هایی از عربستان و روسیه که جغرافی‌دان انگلیسی مکیندر در نظریه ژئوپولیتیکی خود، این بخش را به عنوان #هارتلند یا قلب زمین نامید؛ حال چرا قلب زمین؟ زیرا وی معتقد بود هارتلند منطقه‌ای در قلب اوراسیا است که کنترل آن به معنای تسلط بر جهان است.) در این کشور‌ها قابلیت محاصره دریایی وجود ندارد و رودهای بزرگ و پرآبی نیز برای نفوذ به عمق خاک آنها دیده نمی‌شود که عمدتاً شامل مناطق کوهستانی نیز هستند. مسئله ما با غرب، بسیار فراتر از جمهوری اسلامی است. مسئله وجود کشور یکپارچه‌ای به نام ایران بوده که درحال برقراری امنیت پایدار در راستای احیای تمدن‌هایی با تجارت زمینی در این منطقه است. امنیتی که بارها و بارها به بهانه‌های مختلف مورد تعرض واقع شده؛ جنگ افغانستان، عراق، سوریه، درگیری های میان هند و پاکستان، آذربایجان و ارمنستان و تربیت گروهک‌های تروریستی داعش، القاعده، النصرة نیز هیچکدام بی‌علت نبوده. به همین خاطر غربی‌ها، تمدن ایرانی را بعنوان تهدیدی بزرگ علیه موجودیت خود می‌دانند. اگر تورقی در کتاب‌های تاریخی داشته باشیم، ریشه تحریم‌های آمریکا و انگلیس بر کشورمان را از سال ۱۳۳۰ و ملی شدن صنعت نفت ایران خواهیم یافت، برهه‌ای از تاریخ که نام و اثری از انقلاب اسلامی و جمهوری اسلامی وجود نداشت و دست نشانده خودشان بر مسند قدرت نشسته بود. #تحریم‌ های امروزه ایران هم با بهانه‌های مختلف بروزرسانی و فراگیر شده‌اند و باید بدانیم مسئله میهن عزیزما هیچگاه با #مذاکره به سرانجام نخواهد رسید؛ چراکه یکّه‌تازی تمدن وحوش غرب با موجودیت ایران و ایرانی در تعارض است. دو راه پیش روی ماست، یا باید همچون افغانستان حکومت مرکزی ضعیف و کشوری ناامن داشته باشیم یا چنان قدرتمند و رو به پیشرفت باشیم که امکان حذف ما از عرصه‌های مختلف علمی، نظامی و سیاسی وجود نداشته باشد. به امید ایرانی همیشه آباد🇮🇷 ✍️علی رحیمی @alirahimi_eco

♨️هشدارهایی که شنیده نشد/ علیرغم تصویب الحاق به پالرمو، ایران همچنان در لیست سیاه FATF باقی ماند. 🔹اف‌ای‌تی‌اف در آخرین بروزرسانی خود هیچ تغییری در وضعیت ایران ایجاد نکرد! ✍دکتر جبرائیلی در مناظره چند ماه قبل با آقای باهنر تمام این هشدارها را داده بود. جالب اینکه بعد از این مناظره نیز دکتر عراقچی به تلویزیون رفت و او هم تمام حرفهای جبرائیلی را تایید کرد اما با اینجال باز هم در کمال تعجب مجمع تشخیص مصلحت نظام، الحاق به پالرمو را تصویب کرد. اشکال از ما مردم است که از این آقایان بابت تصمیمات غلط و پر هزینه شان حساب‌کشی نمبکنیم. 📌 #فوری_سراسری بزرگترین کانال خبری تحلیلی در ایتا @fori_sarasari

‏آنکه در میانه آتش، از نسیم سخن می‌گوید؛ در هیاهوی شمشیر، از ساز؛ و در هنگامه ظلم، از لبخند، پیام‌آور صلح نیست، خواب‌گرد بی‌درد است. بله، کاش دنیا جای عشق و یگانگی بود، اما وقتی درِ خانه‌ات را به آتش می‌کشند، تو حق نداری به جای سلاح، ساز به دست بگیری. آن سرباز، خوب می‌داند کِی باید بجنگد و کِی باید بنوازد. اما شما، نه اهل جنگ‌اید و نه اهل صلح؛ نه حافظ مرزید و نه وارث آشتی. شما تنها بلدید فانتزی‌هایتان را بهانه بی‌عملی کنید و از رنج مردم، منظره‌ای شاعرانه بسازید برای خودفروشی فکری. ساز صدای جان است؛ اما وقتی که وطن در امان باشد. موسیقی نغمه عشق است؛ اما نه در روزی که خشم و غیرت و ایستادگی باید فریاد شود. صلح، بدون قدرت، رؤیای بردگان است. شما که از نمازتان، نمایش ساخته‌اید و از جولان سگان بر سجاده‌تان، تمثالی از روشنفکری، چه می‌فهمید از قداست و قیام؟ شما که حماسه را با حماقت اشتباه گرفته‌اید، چه می‌دانید که جهاد چیست؟ از خاک، غیرت، و مرز چه می‌فهمید؟ کاش دنیا آن می‌شد که می‌گویید؛ اما امروز، دنیا باید آن شود که باید. و این از عهده سلاح برمی‌آید، نه ساز! دنیا اگر به صلح برسد، نه از راه سلفی با سگ و ساز، که از راه سیلی سربازان غیوری است که صورت متجاوز را سرخ می‌کنند. @syjebraily

🔰برنامه جریان - شبکه یک -۹ تیرماه 1404 ✅دکتر موسی نجفی: 🔴مکالمه تلفنی مکرون رییس،جمهور فرانسه با رییس جمهور ایران و به کارگیری الفاظ بزرگتر از دهنش 🟢پاسخ رییس جمهور ایران در این مکالمه تلفنی چه بوده ؟ 🟠تاریخ خیانت فرانسه در ایران زیاد است مثلا خیانت ناپلئون بعد از قرارداد فین کن اشتاین. 🟡اروپاییان هنوز در حال و هوای عصر استعمار دوره قاجار هستند؛ اتفاقا در زمان مظفرالدین شاه هم مردم پاریس از او گدایی کرده اند! @drmousanajafi

هیچ ملتی با تسلیم به پیروزی دست نیافته است. فهم مناسبات بین‌الملل، بدون فهم مفهوم قدرت ممکن نیست. @syjebraily

‏منطق سرمایه‌داری نئولیبرال: خصوصی‌سازی سود و عمومی‌سازی زیان! تصمیم به تخصیص ۶۰ هزار میلیارد تومان از منابع شبکه بانکی برای حمایت از بازار سرمایه، مصداق بارز ریاکاری در منطق سرمایه‌داری نئولیبرال است. در حالی که طی سال‌های اخیر، حاکمیت اقتصادی کشور بر طبل آزادسازی بازار کوبیده -از حذف یارانه‌های پنهان و تعدیل قیمت‌ها تا رهاسازی نرخ ارز- ناگهان در برابر افت شاخص بورس، دخالت حداکثری دولت و تخصیص منابع عمومی را نه تنها مجاز، بلکه ضروری جلوه می‌دهد. این چرخشِ هدفمند اما گزینشی، استانداردهای دوگانه نئولیبرالیسم را به نمایش می‌گذارد: بازار آزاد تا زمانی مطلوب است که برای اقلیت سرمایه‌دار سودآور باشد، اما با نخستین نشانه‌های زیان، دولت باید بی‌درنگ وارد شود و زیان‌ها را ملی کند. ما با یک الگوی آشنا مواجهیم: خصوصی‌سازی سود و عمومی‌سازی زیان. وقتی بازار در اوج است، منافع آن به جیب گروهی محدود از سهام‌داران و بازیگران خاص می‌رود (از میان ۴۱ میلیون سهامدار فعال، تنها ۳۴۷ هزار نفر پرتفوی بالای ۲۰۰ میلیون دارند و دارندگان پرفتوی بالای یک میلیارد تومان، کمتر از ۱۰۰ هزار نفرند)؛ اما زمانی که بازار به رکود می‌افتد، این عموم مردم‌اند که از طریق منابع بانکی، باید زیان‌ها را پوشش دهند. چنین الگویی نه تنها ناقض اصول رقابت و کارایی ادعاشده توسط نظریه‌پردازان نئولیبرال است، بلکه انگیزه‌های احتیاطی و مسئولانه را در فعالان بازار از بین می‌برد. چرا باید نگران ریسک باشند، وقتی مطمئن‌اند که دولت همیشه برای نجات‌شان دخالت خواهد کرد؟ تناقض آشکارتر زمانی بروز می‌کند که نئولیبرال‌ها، در برابر مطالبات واقعی جامعه نظیر حمایت از تولید، ازدواج و اشتغال، به ناگاه مدافع دوآتشه اصول بازار آزاد و نگران ترازنامه بانک‌ها از بابت تسهیلات تکلیفی می‌شوند. وقتی می‌گوییم برای تولید و ازدواج و اشتغال تسهیلات بدهید، فریاد برمی‌آورند که «وامصیبتا! که تسهیلات تکلیفی بانک‌ها را ناتراز می‌کند». اما همین‌که بازار سهام لرزشی تجربه کند، همان منابع بانکی، بی‌درنگ و بدون دغدغه ترازنامه، صرف تثبیت سودآوری دارایی‌های مالی می‌شود. وقتی می‌گوییم ارزش پول ملی را نباید در بازار سیاه به حراج گذاشت، اعتراض می‌کنند که «وامصیبتا! این دخالت در بازار آزاد است». اما همین مدافعان بازار، در برابر ریزش بورس، اقتصاد را چنان دستوری اداره می‌کنند که کارل مارکس هم خواب آن را نمی‌دید. فراتر از مسئله بی‌عدالتی موجود در پس این تصمیم، این رویکرد به‌شدت نهادهای پولی کشور را فرسوده می‌کند. منابع بانکی -که باید در خدمت تولید، اشتغال و توسعه باشند- به‌سوی بازارهای ثانویه‌ای هدایت می‌شوند که کارکردی عمدتاً سوداگرانه دارند. خلق نقدینگی برای حمایت از دارایی‌های مالی، عملاً بانک مرکزی را از مقام ناظر پولی به بازوی اجرایی تثبیت بورس تنزل می‌دهد. چنین مداخله‌ای، انحرافی ساختاری را تقویت می‌کند که در آن بانک‌ها از واسطه‌های توسعه به ابزارهای تثبیت نوسانات در بازارهای غیرمولد بدل می‌شوند. مهم‌تر از همه، این سیاست نه تنها بحران ساختاری نهفته در ذات بازار سرمایه را درمان نمی‌کند، بلکه صرفاً یک مُسکن موقتی است که بحران را به تعویق می‌اندازد و حتی ژرف‌تر می‌سازد. این تصمیم، حمایت از بازار نیست، بلکه تثبیت یک وابستگی خطرناک و بازتولید نابرابری در سیاست‌گذاری است: گروهی خاص بدون پذیرش ریسک، سود می‌برند، و اکثریت جامعه باید تاوان بی‌ثباتی را بپردازند. این همان سرمایه‌داری گزینشی است که نئولیبرالیسم در خفا به آن تن می‌دهد؛ سرمایه‌داری‌ای که در آن شکست‌ها ملی و موفقیت‌ها خصوصی‌اند. آقایان مراقب باشند! نئولیبرال‌ها «بحران‌زی» هستند؛ و تاریخ جهان بر این حقیقت گواه. در شرایط حاد سیاسی که همه دست به عصا حرکت می‌کنند و ضریب احتیاط صد چندان می‌شود، زالوهای نئولیبرال فرصت را غنیمت شمرده، نیش خود را بر پیکر در شوک رفته اقتصاد فروکرده و خون ملت را می‌مکند. @syjebraily

حزب تمدن نوین اسلامی: عفو بی‌ضابطه محکومان امنیتی، بازی در زمین دشمن است در واکنش به بیانیه اخیر «خانه احزاب ایران» مبنی بر درخواست عفو دسته‌جمعی محکومان امنیتی، حزب تمدن نوین اسلامی با صدور بیانیه‌ای رسمی مخالفت خود را با این پیشنهاد اعلام کرد و آن را اقدامی «سیاسی‌کارانه»، «فاقد مصلحت راهبردی» و «در تضاد با امنیت ملی» توصیف نمود. در این بیانیه که توسط هیئت مؤسس حزب تمدن نوین اسلامی صادر شده، آمده است که کشور در حال حاضر درگیر پیچیده‌ترین اشکال جنگ ترکیبی و شناختی است و نیروهای امنیتی در خط مقدم این نبرد قرار دارند. از این منظر، طرح موضوع عفو عمومی برای متهمان امنیتی، بدون تفکیک دقیق میان «فریب‌خوردگان اجتماعی» و «فرماندهان میدانی اغتشاشات»، اقدامی انحرافی و خطرناک خوانده شده که عملاً به نفع شبکه‌های برانداز و جریان‌های وابسته به بیگانگان تمام خواهد شد. این حزب ضمن تأکید بر تمایز میان خطاکاران اجتماعی و عناصر معاند، اعلام کرد که بسیاری از افراد بی‌سابقه و ناآگاه که تحت تأثیر شرایط اقتصادی یا فریب رسانه‌ای وارد ناآرامی‌ها شده بودند، با رأفت نظام آزاد شده‌اند و هرگونه حمایت حقوقی یا مردمی برای آزادی باقی‌مانده افراد غیرخشونت‌طلب، مورد حمایت این حزب نیز هست. با این حال، هشدار داده شده که بیانیه خانه احزاب با حذف این تمایز و طرح عفو دسته‌جمعی، عملاً در پی تبرئه سرکردگان فتنه است. حزب تمدن نوین اسلامی تصریح کرده که در شرایط جنگ ادراکی، هر تصمیم قضایی یا امنیتی باید واجد مبنای راهبردی باشد و عفو بی‌ضابطه نه‌تنها موجب تقویت پروژه نفوذ و ناامنی خواهد شد، بلکه جایگاه قوه قضائیه و نهادهای امنیتی کشور را نیز تضعیف می‌کند. این حزب تأکید کرده که سازوکار عفو در نظام جمهوری اسلامی صرفاً از مسیر قانونی و در چارچوب اختیارات رهبری انجام‌پذیر است و ورود احزاب به این عرصه، به معنای «مصادره سیاسی اختیارات ولایی» و «تضعیف حاکمیت قانون» تلقی می‌شود. در بخش پایانی بیانیه نیز با اشاره به عملکرد خشن و سازمان‌یافته عناصر اغتشاشات – از جمله حمله به مراکز بسیج، سوزاندن قرآن، و تحریک به تجزیه‌طلبی – تأکید شده که هرگونه عفو شتاب‌زده، معنایی جز تقدیس خشونت و خیانت به خون شهدای مدافع امنیت ندارد. حزب تمدن نوین اسلامی در پایان، از قوای سه‌گانه و شورای عالی امنیت ملی خواسته تا با تکیه بر تجربه‌های گذشته، از هرگونه اقدام عجولانه در موضوع عفو که به انسجام ملی و بازدارندگی امنیتی آسیب می‌زند، خودداری نمایند. حکمران؛ روایت عمیق سیاست و اقتصاد @HokmranOnline