اطلاق عنوان «چپ» برای جریانی که می‌خواهد یک نظم اقتصادی-سیاسی مبتنی بر معارف انقلاب اسلامی ایجاد کند، زیبنده نیست. جریان نئولیبرال تلاش دارد اندیشه حضرت آیت‌الله خامنه‌ای را به نفع خویش مصادره کند؛ حال آنکه ایشان مواضع صریح و روشنی علیه این تفکر دارند. در این گفت و گو با جدال، درباره اندیشه اقتصادی آیت‌الله خامنه‌ای بحث کرده‌ام. معتقدم این اندیشه، نه نسبتی با چپ‌گرایی متعارف دارد و نه راست‌گرایی متعارف. حزب تمدن اسلامی ان‌شاءالله با تمام توان برای تحقق این اندیشه متعالی خواهد کوشید. گفت و گو با جدال: https://www.aparat.com/v/kmu50p5 @syjebraily

رحلت پیامبر، پایان یک زندگی نبود، آغاز غربت انسان بود. او آمده بود تا خاک را به آسمان پیوند دهد، تا برده را برادر سازد، تا زن را دوباره انسان کند، تا تاریخ را از اسارت زر و زور و تزویر رها سازد. با رفتنش، رسالتش همچنان بر دوش ما ماند: هر جا ظلمی باشد و انسانی خاموش بماند، آنجا پیامبر غایب است؛ و هر جا کسی برای عدالت برخیزد، آنجا پیامبر زنده است. سالروز رحلت نبی مکرم اسلام و شهادت امام حسن مجتبی(ع) تسلیت باد. @syjebraily

هزینه احداث پالایشگاه: ۱۲ میلیارد ‎#دلار. هزینه احداث نیروگاه: یک میلیارد ‎#دلار. اواخر سال گذشته که جلسه‌ای خدمت سردار شهید حاجی‌زاده بودم، می‌گفت تمام قراردادهای ما در داخل هم به ‎#دلار است. سال ۱۴۰۲ که برای بازدید از مجموعه ایزوایکو رفته بودم، ناو پهپادبر شهید باقری در حال ساخت بود. مسئول پروژه می‌گفت با تمام وجود، حرف‌هایت را درک می‌کنم چون تمام فولادی که برای ساخت ناو می‌خریم از داخل و به ‎#دلار است. به این پروژه خودکشی با سیانور جهانی‌سازی، رهاسازی نرخ ارز را هم اضافه کنید. هرچه قیمت‌های جهانی مواد اولیه بالا رود، هزینه‌های زیرساختی و حتی نظامی ما افزایش می‌یابد. هرچه نرخ ارز افزایش یابد، همین قصه تکرار می‌شود. چرا کسی در این کشور از این خواب مهلک بیدار نمی‌شود؟! @syjebraily

🔴 جلسه دهم : جمعه ۳۱مرداد ساعت۲۲ 🔻پارت پنجم و ششم : نتایج فاجعه‌آمیز نسخه های نئولیبرالی در آمریکا و عراق #دکترین_شوک #نئولیبرالیسم 📍ورود به جلسه : https://virasty.com/ah_sharifi/1755785827977587598

مسکن؛ میدان جنگ نئولیبرالیسم علیه معیشت کارگران خبرگزاری تسنیم گزارش داده است که ۸۵ درصد سبد معیشت کارگران صرف مسکن می‌شود. ‏در منطق نئولیبرالیسم، آنچه روزگاری «حق اجتماعی» تلقی می‌شد، به تدریج به کالایی برای سوداگری بدل گشته است. مسکن نمونه روشن این جابه‌جایی است: نه پناهگاهی برای زیست انسانی، بلکه «دارایی مالی» و ابزار انباشت سرمایه. این دگرگونی بنیادین، سیاست‌های دولت را از تأمین نیاز طبقات کارگر و متوسط جدا کرده و به سمت تقویت بازار ملک، به مثابه میدان رقابت سرمایه‌ها، سوق داده است. مالی‌سازی مسکن نتیجه‌ای جز جهش‌های مداوم قیمت و رانده شدن مزدبگیران به بیرون از دایره دسترسی نداشته است. منطق نئولیبرال تنها به مالی‌سازی مسکن محدود نمی‌ماند. آنچه در پس این سیاست‌ها قرار دارد، تلاش مستمر برای عقب راندن دولت از مسئولیت‌های اجتماعی و واگذاری سرنوشت مردم به سازوکار بی‌رحم بازار است. بهداشت، آموزش و مسکن همگی در این مسیر به کالا بدل می‌شوند، کالاهایی که تنها معیار توزیع‌شان توانایی پرداخت است، نه ضرورت انسانی. از سوی دیگر، سیاست‌های شهری نیز در خدمت همین منطق به‌کار گرفته می‌شود. به بهانه حفاظت از زمین یا مدیریت کلانشهرها، حصارهایی مصنوعی گرداگرد شهر کشیده می‌شود تا عرضه زمین محدود و قیمت آن مصنوعاً افزایش یابد. نتیجه روشن است: سوداگری در مرکز، تراکم‌فروشی، و تبدیل شهر به میدان قمار سرمایه‌داران ملکی. در چنین وضعی، کارگران و فرودستان که نیازمند خانه‌های ارزان‌ترند، به اجبار به حاشیه‌ها پرتاب می‌شوند. این سیاست نه حفاظت از زمین که حفاظت از منافع سرمایه‌داران است. وقتی دولت از تأمین حق مسکن عقب‌نشینی می‌کند و در عین حال توسعه افقی شهرها را سد می‌سازد، تنها راهی پیش روی کارگر می‌ماند، ورود به بازاری است که منطقش سود است و بی‌رحمی‌اش بی‌پایان. این همان چیزی است که می‌توان آن را «خصوصی‌سازی ریسک زندگی» نامید؛ ریسکی که از دوش دولت برداشته و بر دوش خانواده‌های مزدبگیر گذاشته می‌شود. نتیجه این سیاست‌ها امروز پیش چشم ماست: ۸۵ درصد سبد معیشت کارگر به مسکن اختصاص می‌یابد. یعنی دیگر چیزی برای خوراک، بهداشت، آموزش و نیازهای دیگر باقی نمی‌ماند. بدین ترتیب، دستمزد ناچیز و سرکوب شده، نه تنها امکان زیست شرافتمندانه را از بین برده، بلکه حتی تداوم بقا را نیز تهدید می‌کند. این نتیجه مستقیم سیاست‌هایی است که تحت عنوان «انعطاف‌پذیری بازار کار» و با تعلیل غلط تورم به نقدینگی و افزایش دستمزد، دستمزدها را سرکوب کرده و سهم کارگران از رشد اقتصادی را به صفر نزدیک ساخته‌اند. به این معادله باید دلاری شدن هزینه‌های زندگی را نیز افزود؛ جایی که جهانی‌سازی قیمت‌ها در کنار رهاسازی نرخ ارز همچون حلقه نهایی زنجیر نئولیبرالیسم، زندگی مردم را به نوسانات بازارهای جهانی و نوسانات نرخ ارز گره می‌زند. در چنین شرایطی، هر جهش ارزی، نه یک اتفاق مالی، بلکه یک فاجعه انسانی است. آنگاه می‌توان دید که این سیاست‌ها چیزی جز یک جنگ تمام‌عیار علیه محرومان و مستضعفان نیست؛ جنگی که در آن ابزار نه توپ و تفنگ، که مسکن، ارز، و سیاست‌های اقتصادی است، اما پیامدش به همان اندازه ویرانگر است: فرسایش حیات اجتماعی و نابودی امکان زندگی شرافتمندانه برای اکثریت جامعه. @syjebraily

🖼 #ببینید | هدف: تجزیه! 🔻 آمریکا از جان ما چه می خواهد؟ بازخوانی یک روایت رمزآلود در زمان پهلوی 🔹 مرکز مطالعات پیشرفت عماد ایتا 🔅 ویراستی 🔅 آپارات 🔅 بله #اطلاع_نگاشت #مرکز‌مطالعات‌پیشرفت‌عماد 💠 @emaadcenter