eitaa logo
تابلو🖌 یادداشت‌های یک نویسنده دون‌پایه
366 دنبال‌کننده
369 عکس
34 ویدیو
2 فایل
🟢خودم را جا کرده‌ام میان نویسنده‌های مدرسه "مبنا" 🟢برای ارتباط با من: @Shirin_Hezarjaribi
مشاهده در ایتا
دانلود
ما و دوستان و هنرجوهامون😍
💡در کلاس کتاب‌خوانی پایهٔ هفتم، لیستی را پیشنهاد دادم به بچه‌ها برای نمایشگاه کتاب. لینک هر کتاب را هم داده‌ام. گفتم شاید اینجا هم به درد کسی بخورد. شاید هم دیدید برای دیگرانی ممکن است مفید باشد. دو نکته: ✅ نشرهای خوب دیگری هم هست که معروف‌ترند. تلاش کردم کتاب‌هایی که خوبند و کمتر دیده می‌شود را لیست کنم. ✅ این‌ها صرفا پیشنهاد من است. اما هر پیشنهادی را ابتدا باید خودمان بررسی کنیم. شاید مطلوب شما یا نوجوان‌تان نبود. عاشقانه‌های یوسف https://b2n.ir/z28914 تشنه لبان (یک مقتل عاشورایی نواجوانانۀ درجه یک که برای بزرگسال هم عالیست) https://b2n.ir/s63263 لبخندی برای سوفیا https://b2n.ir/g42172 بچه های راه‌آهن https://b2n.ir/e70283 کوه‌های سفید https://b2n.ir/h38456 ماجراجوی جوان https://b2n.ir/f90876 روح عزیز https://b2n.ir/q00073 باخانمان https://b2n.ir/d12567 بازگشت پروفسور زالزالک https://b2n.ir/z16090 هیچکس جراتش را ندارد https://b2n.ir/f09913 من سید‌جلال آل‌احمد هستم: خانه‌ی پدری https://b2n.ir/d95379 من محمدتقی بهجت هستم؛ العبد https://b2n.ir/p18442 زیبا صدایم کن https://b2n.ir/t79424 وقتی مژی گم شد https://b2n.ir/q05132 فصل پنجم: سکوت https://b2n.ir/d89874 باغ کیانوش https://b2n.ir/t36735 این وبلاگ واگذار می‌شود https://b2n.ir/w51974 اسب جنگی https://b2n.ir/b52044 کابوس های خنده دار https://b2n.ir/n54659 لالایی برای دختر مرده https://b2n.ir/k93247 شگفتی https://b2n.ir/x01266 دروازه مردگان جلد دو (جلد اول و سوم هم پیشنهاد میشه و ترتیب مهمه) https://b2n.ir/y97131 مومو https://b2n.ir/y91497 مرغی که رویای پرواز داشت https://b2n.ir/m94178 آتشگاه https://b2n.ir/g35724 من مهدی آذریزدی هستم https://b2n.ir/n43106 کلاه پوستی‌ها https://b2n.ir/m70500 افسانۀ جزیرۀ کبودان https://b2n.ir/b20872 کارخانه اسلحه سازی داوودداله https://b2n.ir/g11540 باغ خرمالو https://b2n.ir/z94752 المپیاد شاعران مشروطه https://b2n.ir/r37638 برزخ زمین https://b2n.ir/a38102 مرد بهاری https://b2n.ir/x12246 کشتی سیراف https://b2n.ir/s06554 گرگ‌های دهکده برفی https://b2n.ir/f08450 پسری با پرچم قرمز (مجموعه داستان) https://b2n.ir/t95006 سرقت در میدان صدویکم https://b2n.ir/z14332 بازی کثیف (مجموعه داستان) https://b2n.ir/a88472 تابع بی‌نهایت (مجموعه داستان) https://b2n.ir/m00445 سرقت مسلحانه (مجموعه داستان) https://b2n.ir/p70739 دیوار نامرئی https://b2n.ir/e64005 سلطان آشغالگردها https://b2n.ir/x03842 @hornou هُرنو | روزنِ نورگیرِ سقف
771K حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
دیروز برای اولین بار خانواده بزرگ نویسندگی مبنا دور هم جمع شدند؛ یه دورهمی باحال و گرم و صمیمی با حضور استاد جوان آراسته، استادیارهای دوره نویسندگی و هنرجوهای عزیزمون. حرف درباره این جمع و این خانواده زیاده، ولی خلاصه اینکه داریم با قوت پیش می‌ریم و قصد متوقف شدن نداریم؛ و روز به روز بیشتر به این جمع و ماموریتی که داره پیش می‌بره افتخار می‌کنیم. 😊
سارا از مهمونا استقبال می‌کرد😬😬😬
هو امر کردند برای درج کتاب‌های دوست‌داشتنی‌مان در لیست کتابهای پیشنهادی مدرسه مبنا، عکس بدهیم. قبلش هم امر نه، اما فرموده بودند اگر امکان دارد و آسمان به زمین نمی‌آید، عکسمان را بگذاریم روی پروفایل تا هنرجوها بشناسندمان. هر جا که می‌رفتیم، به همسرم می‌گفتم: همینجا عکسه رو بگیر. توی پیاده رو جلوی بستنی فروشی، لب ساحل بابلسر، توی گلفروشی و جاهایی از این قبیل. عکس‌ها را که می‌دیدم، دلم برای ایتا و برای هنرجوها می‌سوخت و فکر می‌کردم می‌شود بعدا هم امتحان کرد. روسریم کج بود، دماغم سه برابر حالت معمول بود، چشمهایم با هم جنگ داشتند و مصداق عکس‌های شناسنامه‌ای بودم. بعدش بی‌‌خیال عکس جدید شدم و هارد را به لب‌تاپ وصل کردم و گشتم در تاریخ‌های مختلف و مناسبت‌های مختلف. دهانم کج بود، معلوم نبود کجا را نگاه می‌کنم، گیره روسری‌ام شل شده بود و حجاب اسلامی از دست رفته بود. پس از کلی جستجو عکسی در پوشه سال ۹۵ یافتم که خداراشکر چون از دور گرفته شده بود، دماغ و اینها مرتب بودند و روسری‌ام هم خوب ایسستاده بود و ذوق‌زده فرستادم برای همکارم و البته همان عکس هم مناسب پروفایل نبود و با همه بالا پایین‌ها و در نظر گرفتن موازین شرعی و موازین خیلی شرعی و موازین دیگری، تصمیم بر این شد باز هم برای عکسی در چارچوب تنگ عرف و بقیه چیزها، تلاش کنم. عکس‌های دورهمی تهران که یکی یکی منتشر شد، من زوم می‌کردم روی خودم، در غالب تصاویر اصلا دیده نمی‌شدم و خوشبختی بیشتر از این امکان نداشت. در یک عکس هم که واضح بودم، معجزه‌ای رخ داده بود و چپر چلاق نبودم. امروز همکار جدیدمان، عکسی رو کرد،مثل وقتی توی بازی یک نفر کارت برنده را رو می‌کند و حریف وا می‌رود. همکار محترم توی عکس خندان و شادان بود و اصلا چون خودش خیلی خوب و کامل و همه چیز تمام بود، عکس را منتشر کرده بود. من زوم کردم روی همه، عالی بودند، نگاهشان به دوربین، لبخند به لب، خنده به چشم و میان این همه آدم، من گوشه تصویرمعلوم نبود داشتم به کجا نگاه می‌کردم و اصلا فازم چه بود؟
سلام اگر کوفته تبریزی بلدید و وقتشو دارید به آیدی شیرین هزارجریبی یه سر بزنید🙏🌷
. قرار بود اول اردیبهشت برویم کربلا ، قرار قبلی‌مان هم برای عید بود که نشد ! آن اول اردیبهشت هم نطلبیدند و شد اواسط خرداد ! نشستیم حساب و کتاب کردن و دیدیم نه، آن موقع از گرما ذوب نشویم ؛ حسابی میپزیم در عراق ! رفتیم پی کاروان و خیلی غافلگیر کننده یک کاروان برای دو روزِ دیگرِ آن روز، جا داشتند و اسم نوشتیم . چند روز قبلش ، خبر دورهمی مبنا را دیده بودم و از همان موقع تپش قلب گرفته بودم به شوق روز موعود ! برنامه‌ها ریختم و خلاصه نشد ! نتوانستم بروم به برنامه‌ی دورهمی مبنا . امروز این عکس‌ و عکس‌های دیگر را برای بار چندم نگاه کردم . فقط دلم خواست بگویم که من چقدر این خانواده‌ی ندیده را دوست دارم ! میدانم یک هنرجویِ معمولی که امروز سومین تمرینش را سروقت تحویل نداده الان باید پشت میزش باشد و در حال کلنجار با ذهنش تا شخصیتش را بگذارد سریک دوراهی و صفتهای پنهانش را رو کند ولی ، دلم خواست با همین قلمِ دست و پا شکسته‌ام بنویسم که درست است اینجا همه چیز مجازی است اما قلب‌ها و اندیشه‌های این خانواده خیلی حقیقی به یکدیگر گِره خورده‌اند . درست است که خیلی‌ از هنرجوها مثل من حسرت آن دورهمی را میخورند اما دلمان گرم است به آن اهداف بلندی که ما را دور هم جمع کرده . و دارد رشدمان میدهد . داریم دانه دانه کنار هم قد میکشیم حتی اگر فاصله‌ی بین‌مان زیاد باشد ! حتی اگر هر کداممان بعد از دیدن تمرین‌ها و حجم صوتهای استاد جوان ، دست و دلمان لرزید و با توکل بر اسم اعظم خدا نشستیم پایِ جلسات ! و یا حتی اگر بعد از نقد تمرین‌هایمان توسط استادیارهای عزیزتر از جان ، اشک‌ها ریختیم و بعد با همان چشم‌های نمناک رفتیم سراغ بازنویسی تمرین‌هایمان ! ما همه یک خانواده‌ایم . یک خانواده‌‌ای که غم و غصه‌هامان را بین خودمان حل میکنیم ، از دغدغه‌هامان میگوییم و بعد یاعلی گویان میرویم وسط میدانِ جنگِ روایت‌ها . دلم خواست بگویم که خدا حفظتان کند برای این انقلاب ، خانواده‌ی مجازیِ مبنا :)
طبیعی اینقدر دوست‌داشتنی بودن هنرجوهامون؟
هو گیر افتاده‌ام توی یک قفس، با یک عالمه آدم که تک تک‌شان را عاشقانه دوست دارم. قفسی با صدای کرکننده موسیقی پاپ گوشی خواهرم و گاهی سنتی گوشی مادرم، قیژ ممتد ترمز ماشین جدید خواهرزاده‌ام در بازی تازه‌نصبش. و صدای دعوای دخترخاله‌ها سر مداد، دفتر، شکلات، بستنی و تمام آنچه توی خانه مادربزرگ دستشان می‌رسد. اگر کار نداشتم و مجبور نبودم یک گوشه روی تخت بنشینم و ضمن استغفار از گناهانم، نقد داستان‌های هنرجوها را بفرستم، حتما الان داشتم توی آشپزخانه کمک مادرم، آش خیراتی شب جمعه را می‌پختم، یا توی کوچه مسابقه دوچرخه‌سواری دخترم و بچه‌های همسایه‌ها را تماشا می‌کردم یا با خواهرم بلند بلند می‌خندیدیم و نوبتی استندآپ کمدی مفصلی از همسری کردن و مادری کردن و سوتی‌هایمان اجرا می‌کردیم. من مانده‌ام سر دوراهی. نیمی از من وسط داستان‌های هنرجوهاست که عشق را پروبال داده‌اند و به رابطه خواهر برادری پرداخته‌اند و خانواده را مرکز نوشته‌هایشان قرار داده‌اند و صفت‌های پنهانی از شخصیت‌هایشان را از زیر آوار سختی‌ها بیرون کشیده‌اند. نیم دیگرم کنار خانواده است که فرصت با هم بودنمان فردا به پایان می‌رسد.
-📮 ما دومین شماره‌ای است که به سراغ آدم‌ها با حرفه‌هاشان رفته‌ایم. می‌خواهیم کتاب پرپیچ‌و‌خم آدم‌ها را در ارتباط با مشاغل‌شان ورق بزنیم. زیر کرسی خاطرات‌شان گرم شویم و با غم و شادی‌شان بخندیم و اشک بریزیم. شماره هشت محفل درباره هاست. انسان‌هایی که همه ما کم‌وبیش با آن‌ها سر‌وکار داشته‌ایم. زنگ خانه‌مان را زده‌اند و به انتظارمان پایان داده‌اند. چند ساعتی را خالی کنید. یک فنجان قهوه یا دم‌نوش تازه‌دم کنارتان بگذارید. کفش خیال را به پا کنید و در دنیای ها قدم بگذارید. 🗞️ @mahfelmag