🔺انعکاس تصویب ۲۹ بهمن به عنوان روز ملی تبریز توسط شورای فرهنگ عمومی آذربایجان شرقی در سال ۱۴۰۳ در برخی رسانه‌ها @tabriz404 🇮🇷کانال نخبگان آذربایجان

♦️چه کسانی مانع از تصویب روز ملی تبریز در شورای فرهنگ عمومی کشور شده‌اند؟/ دبیرخانۀ شورا که در اداره فرهنگ و ارشاد است، چرا مصوبۀ شورا را مسکوت گذاشته است؟.. نمایندۀ ولی فقیه در آذربایجان‌شرقی به عنوان رئیس شورای فرهنگ عمومی استان، دربارۀ علل و عواملی که مانع از تصویب روز ملی تبریز شده‌اند با مردم گفتگو کند. 🔻به رغم تصویب ۲۹ بهمن به عنوان روز ملی تبریز در جلسۀ ۷ مهر ۱۴۰۳ شورای فرهنگ عمومی آذربایجان‌شرقی، مصوبۀ این شورای استانی هنوز در شورای فرهنگ عمومی کشور مطرح نشده است! طبق اعلام برخی مسئولان شورای فرهنگ عمومی کشور، چهار مناسبت به تقویم رسمی کشور اضافه شده است. «روز جزایر سه‌گانه خلیج فارس»، « روز شهدای اقتدار و اتحاد ملی ایران»، «روز پرچم» و «روز ملی هوا ـ فضا» چهار مناسبت جدید در تقویم کشور است و هنوز خبری از روز ملی تبریز نیست. 🔹با گذشت یک سال از تصویب روز ملی تبریز در شورای فرهنگ عمومی آذربایجانشرقی، کدام دست‌های سیاسی در تبریز اجازۀ طرح مصوبۀ شورای استانی فرهنگ عمومی را در شورای کشوری نداده است؟ 🔸 در پی تلاشهای روشنگرانه و مطالبۀ شاعران‌ و نویسندگان تبریز برای نامگذاری ۲۹ بهمن به عنوان «روز تبریز» که با انتشار مقالات تحقیقی و بیانیه‌های تبیینی در رسانه‌ها همراه بود، در نهایت با اقدام تحسین‌آمیز اعضای انقلابی شورای فرهنگ عمومی آذربایجان شرقی، این تلاشها به ثمر نشست و در جلسۀ ۷ مهر ۱۴۰۳ این شورا، روز ۲۹ بهمن به عنوان روز تبریز تصویب شد. 🔻تصویب ۲۹ بهمن، روز قیام تاریخی تبریز به عنوان روز ملی نخستین پایتخت تشیع در ۷ مهر ۱۴۰۳ در حالی رخ داد که برخی عناصر برای تعیین روز دیگری در نسبت با مظفرالدین شاه قاجار یا برخی شخصیت‌های دیگر از جمله عناصر ماسونی تلاش می‌کردند. مدیر وقت اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی با تشکیل جلسات کارگروه فرهنگی شورای فرهنگ عمومی دربارۀ تعیین روز تبریز و اخذ تعهد اخلاقی از اعضا برای عدم‌نقل محتوای جلسات از یک سو و از سوی دیگر جوسازی علیه شاعران و نویسندگان و تلاش برای سوء استفاده از ارتباطات خود، می‌کوشید مانع از نقش‌آفرینی اهل قلم در تعیین روز ملی تبریز شود و پس از تصویب ۲۹ بهمن در شورای فرهنگ عمومی نیز، در یک بازی سیاسی از اطلاع‌رسانی دربارۀ مصوبۀ شورای فرهنگ عمومی خودداری کرد! 🔻شاعران و نویسندگان تبریز، طی سالهای اخیر با تلاش بی‌وقفه از جمله انتشار بیانیه‌ها، تبیین اهمیت قیام ۲۹ بهمن در تاریخ تبریز و آذربایجان، روشنگری دربارۀ مناسبتهای انحرافی برای تعیین روز تبریز و هماهنگی و برگزاری نشست‌های هم‌اندیشی، خواستار تعیین ۲۹ بهمن به عنوان روز تبریز شده بودند. روز تاریخی و بزرگ ۲۹ بهمن، روز قیام تاریخی تبریز برای تغییر نظام استبدادی و طاغوتی به نظام اسلامی و مردمی، در پیام‌ها و بیانات بنیانگذار نهضت و نظام اسلامی و رهبر معظم انقلاب و محققان و پژوهشگران به عنوان روز قیام برای آزادی ایران و روزی که در آن مسیر تاریخ ایران تغییر یافته، یاد شده است. 🔸حداقل انتظار این است که دبیرخانۀ شورای فرهنگ عمومی که در اداره کل ارشاد آذربایجان‌شرقی است، اگر اقدامی در راستای پیگیری مصوبه شورا (تعیین ۲۹ بهمن، روز ملی تبریز) انجام داده، اطلاع‌رسانی کند و اگر انجام نداده، این بی‌اعتنایی به مصوبۀ شورای فرهنگ عمومی ناشی از چیست؟ @tabriz404 🇮🇷کانال نخبگان آذربایجان

اعترافات سانسور شده افسر سیا: ما اقلیت‌های قومی را سازماندهی می‌کردیم تا در کشورشان شورش کنند 🔺افسر سازمان سیا: ما به سراغ اقلیت‌های قومی می‌رفتیم، به آن‌ها پول، سلاح و آموزش می‌دادیم، و تشویق‌شان می‌کردیم علیه دولت خودشان شورش کنند در نیکاراگوئه، به سراغ بومیان میسکیتو رفتیم و بیشتر از تمام تاریخشان به آن‌ها پول دادیم، مسلح‌شان کردیم و از مرز هندوراس به داخل کشور فرستادیم تا بجنگند، بکشند، بسوزانند و غارت کنند، این روش را در نیکاراگوئه، تایلند، ویتنام، لائوس، کنگو، ایران، عراق و با کردها هم به کار بردیم./ کانال اساتید انقلابی @tabriz404 🇮🇷کانال نخبگان آذربایجان

🔺زیارت کوتاه مولایمان حضرت سیدالشهداء علیه‌السلام ---------------------- 🌸 عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ ع قَالَ: لَوْ یَعْلَمُ النَّاسُ مَا فِی زِیَارَةِ الْحُسَیْنِ ع مِنَ الْفَضْلِ لَمَاتُوا شَوْقاً وَ تَقَطَّعَتْ أَنْفُسُهُمْ عَلَیْهِ حَسَرَاتٍ... ❤️ محمد بن مسلم از امام باقر علیه‌السلام روایت کرده: اگر مردم می‌دانستند، زیارت امام حسین علیه السلام چقدر فضیلت و ثواب دارد، به درستی که از شوق می مردند و نفس‌هایشان از روی حسرت بند می آمد... ------------------- 🍎 شخصی از امام صادق (ع) پرسید: من زیاد به یاد حسین بن علی (ع) هستم، در این حالت چه بگویم؟ امام فرمود: سه بار بگو: صَلَّی اللَّهُ عَلَیْکَ یَا أَبَاعَبْدِاللَّهِ؛ همانا سلام از دور و نزدیک به حسین بن علی(ع) می‌رسد. --------------------------- @tabriz404 🇮🇷کانال نخبگان آذربایجان

✅ سودان در آتش رقابت قدرت‌ها؛ تجزیه در چارچوب طرح نیل تا فرات برخی کشورهای مهم منطقه در معرض تجزیه قرار می‌گیرند یا به صورت مستقیم سلطه و حضور نظامی آمریکا را می‌پذیرند. هر دولتی که در پافشاری بر راهبرد مقاومت سست شود، پایان آشفته و خونین و ذلت‌باری دارد. در سودان با خوانندگی زنی به نام آلاء در خیابانها جرقۀ اغتشاشات زده شد. آن زن اکنون در آمریکاست اما مردم سودان در گیرودار جنگی خونین قرار دارند. سودان یک بار در ۲۰۱۱ تجزیه و به دو قسمت تقسیم شده است. بحران امروز سودان یک بحران پیچیده است که عوامل گوناگونی از قوم‌گرایی تا رقابت برای قدرت در داخل و دست‌درازیهای خارجی در آن دخالت دارد. آنچه می‌خوانید دربارۀ وضعیت کنونی سودان است: ❇️ راهبرد کلان محور غربی-عبری برای بازآرایی ژئوپلیتیکی منطقه، تجزیه و بازتعریف کشورهای حواشی «نیل تا فرات» را دنبال می‌کند و سودان یکی از محورهای این پروژه است. پس از سرنگونی عمرالبشیر (۲۰۱۹) و شکست دوران گذار، رقابت داخلی میان «ارتش» به رهبری عبدالفتاح البرهان و «نیروهای پشتیبانی سریع» (حمیدتی) به جنگی فرسایشی از آوریل ۲۰۲۳ انجامید که سرعت، عمق و پراکنش آن نشان می‌دهد بحران سودان فراتر از تضادهای بومی است و در دل یک پروژه تجزیه‌محور منطقه‌ای قرار دارد. ❇️ نقش بازیگران خارجی آشکار و راهبردی است: امارات حمایتی رسمی و علنی از نیروهای حمایتی سریع دارد و کنترل میادین طلای دارفور را به‌عنوان اهرم اقتصادی دنبال می‌کند؛ ایالات متحده و نیز متحدان اروپایی—از جمله انگلستان و فرانسه—در عمل از حمایت‌های سیاسی و گاه تسلیحاتی از گروه‌های شبه‌نظامی یا طرح‌هایی که ارتش را تضعیف کنند، برخوردارند. روسیه نیز در مرحله‌ای از طریق واگنر به سمت دعم السریع گرایش نشان داد، اما پس از فروپاشی واگنر و بازتنظیم‌های میدانی، مواضع مسکو به نفع ارتش تغییر کرد و ارسال تسلیحات و حمایت احتمالی از ارتش را در دستور کار قرار داد. عربستان، مصر و ترکیه نیز تا حدود زیادی از ارتش سودان حمایت می کنند. ❇️ جمع‌بندی اهداف راهبردی بازیگران خارجی روشن است: کنترل منابع طلا، دسترسی به بنادر دریای سرخ و مرزهای حیاتی باب‌المندب و سوئز و مهار نفوذ چین و روسیه با حفظ کانال‌های حیاتی تجاری تحت نفوذ غرب. سازوکارهایی مانند گروه چهارگانه (امارات، عربستان، مصر، آمریکا) و پیشنهادات «آتش‌بس» عملاً پوششی برای تضعیف ارتش و پیش‌برد مرحله‌ای طرح تجزیه سودان شمالی به دو دولت می‌شوند؛ استراتژی‌ای که بی‌ثباتی کنترل‌شده را بر ثبات حاکمیتی مستقل ترجیح می‌دهد. ❇️ نتیجه آنکه فاجعه انسانی و فروپاشی اقتصادی سودان، محصول تنها یک نزاع داخلی نیست بلکه حاصل تقاطع منافع منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای است. سودان امروز آزمایشگاه رقابت روسیه، چین، عربستان، امارات، آمریکا و اروپا بر سر نظم آینده شاخ آفریقا است؛ جایی که هر گلوله در خارطوم پژواک رقابت ژئوپلیتیکی برای کنترل مسیرهای حیاتی و منابع طبیعی است. راه‌حل واقعی تنها از مسیر وفاق ملی و ابتکار کاملاً سودانی-مردمی می‌گذرد؛ هر راه‌حل خارجی که بر تضعیف نهادهای ملی مبتنی باشد، جز تحکیم تجزیه و وابستگی چیزی در پی نخواهد داشت./ جمال دهقان‌پور @tabriz404 🇮🇷کانال نخبگان آذربایجان

♦️احمقی که استراتژیست دولت آمریکا بود! چنین جمله‌ای دربارۀ یکی از شخصیت‌های سیاسی معروف آمریکا، ناشی از نگرش ایرانی به او نیست. با گذشت ۲۲ سال از حملۀ آمریکا به عراق و اشغال این کشور که دیک چنی در تصمیم‌سازی و تصمیم‌گیری در آن نقش پررنگی داشت، بسیاری از تحلیل‌گران ضدایرانی آمریکا هم می‌گویند که دیک چنی احمقانه فکر می‌کرد! اخیرا دیک چنی مُرد. اگر چه از لحاظ سیاسی سالها پیش مرده بود و دیدگاههای افراطی و غلط او در آمریکا خریدار نداشت. به مناسبت مرگ دیک چنی بی بی سی مقاله مفصلی دربارۀ او منتشر کرد. با خواندن بخشی از مقالۀ بی‌بی‌سی، روشن می‌شود که اقدامات آمریکا برای تضعیف ایران، چگونه به افزایش قدرت ایران‌ منجر شد! این برای کسانی قابل توجه است که تصور می‌کنند نظام سیاسی و تصمیم‌گیری آمریکا خیلی دقیق و آینده‌نگرانه است! 🔻 بی‌بی‌سی نوشته است: «حمله سال ۲۰۰۳ آمریکا به عراق رویدادی تعیین‌کننده بود، نه فقط در سرنوشت عراق، بلکه در شکل دادن به موقعیت جدید ایران در منطقه. چنی از معماران اصلی این تصمیم بود و آن را بخشی از استراتژی بزرگ‌تر می‌دید که قرار بود آنچه را که آمریکا «محور شرارت» در خاورمیانه می‌خواند محدود کند. هرچند از همان ابتدا بسیاری از سازمان‌های ضدجنگ، سیاستمداران، و نهادهای اطلاعاتی، چنین جنگی را نامشروع، بی‌نتیجه یا پرریسک می‌دانستند، چنی و حامیانش معتقد بودند کنار زدن صدام حسین، رقیب سرسخت ایران، و استقرار نیروهای آمریکا در عراق، ایران را در تنگنای استراتژیک قرار خواهد داد و حضور واشنگتن در بغداد نوعی بازدارندگی دائمی ایجاد خواهد کرد. با این حال، مبنای اصلی توجیه جنگ، یعنی وجود سلاح‌های کشتار جمعی، بعدا نادرست از آب درآمد و مشروعیت سیاسی آن را به‌شدت زیر سوال برد. از سوی دیگر پیامدهای واقعی جنگ، دست کم درباره محدود کردن نفوذ ایران، مسیری خلاف تصور اولیه چنی پیمود. فروپاشی ساختار حکومت بعثی‌ها در عراق، ایجاد خلأ امنیتی و آشفتگی و بی‌ثباتی عمیق در فرایند بازسازی ساختار حکمرانی، فرصت‌هایی ایجاد کرد که ایران به‌شدت از آن بهره برد. احزاب و گروه‌های شیعی، که سال‌ها حکومت صدام آنها را سرکوب کرده بود، در فضای جدید سیاسی، در ساختار قدرت عراق نقش محوری یافتند و ایران برای نخستین بار توانست جای پایی راهبردی در حوزه‌ای به دست آورد که پیش‌ از آن دشمنی سرسخت حاکم آن بود. به این ترتیب بسیاری از گروه‌هایی که پیوندی دیرینه با ایران داشتند به پارلمان، دولت و ساختار امنیتی عراق راه یافتند. مرور رویدادهای دو دهه اخیر نشان می‌دهد که حضور آمریکا در عراق هم، برخلاف هدف اولیه‌ای که چنی و همفکرانش در نظر داشتند، بازدارندگی درازمدتی علیه ایران ایجاد نکرد، بلکه به گفته بسیاری از ناظران به‌تدریج به عاملی برای فرسایش قدرت و اعتبار منطقه‌ای آمریکا تبدیل شد. جنگ چند ساله و پرهزینه، ارتش آمریکا را درگیر مشکلات میدانی کرد و باعث شد توان اعمال فشار علیه ایران محدودتر شود. علاوه بر آن، رشد گروه‌های مسلحی که حمایت یا هماهنگی با ایران داشتند، تهدیدی مستقیم علیه نیروهای آمریکا ایجاد کرد،‌ تا جایی که مقام‌های آمریکا، ایران را به نوعی مسئول کشته شدن صدها نیروی این کشور از طریق بمب‌های کنار جاده‌ای و حملات گروه‌های نیابتی جمهوری اسلامی ایران می‌دانستند. کشورهای عربی حوزه خلیج فارس هم به‌مرور شاهد آن بودند که ایران نه‌تنها منزوی نشده، بلکه در مسیر تبدیل‌شدن به یکی از بازیگران تعیین‌کننده منطقه پیش می‌رود. همین امر به تردیدهایی در میان متحدان آمریکا در مورد اتکای کامل به واشنگتن انجامید. از سوی دیگر، این دگرگونی‌ها احتمال به‌کارگیری گزینه نظامی علیه ایران را که خود دیک چنی از مدافعان اصلی آن بود، به گزینه‌ای بسیار پیچیده و پرهزینه تبدیل کرد. چنی بر این باور بود که نمایش قدرت در بغداد، تهران را عقب می‌راند، اما در عمل، ایران در نتیجه همان جنگ، در موقعیتی قرار گرفت که تهدید نظامی آینده را هم برای آمریکا دشوارتر کرد. بسیاری از ناظران معتقدند که میراث جنگ عراق باعث شد که ایران در پرونده هسته‌ای خود، نه از موضع دفاعی بلکه با اهرم‌های چانه‌زنی بیشتر وارد مذاکره شود.» 🔺ترامپ، اکنون راه جورج بوش و دیک چنی را ادامه می‌دهد. فراموش نکنیم که بوش و چنی با اشغال افغانستان و عراق در ۲۰۰۱ و ۲۰۰۳ قهقه پیروزی‌شان در منطقه پیچیده بود و دولتهای منطقه از باکو تا بحرین تا کمر در مقابل آمریکا خم شده و حتی پذیرای زندانهای مخفی آمریکا شده بودند اما با گذشت مدتی و شکل‌گیری مقاومت در عراق و افغانستان و گسترش مقاومت در منطقه، کم‌کم آمریکایی‌ها به شکست خود اعتراف کردند. حتی ترامپ هم اعتراف کرد که آمریکا ۷ تریلیون‌دلار در منطقه خرج کرده و چیزی به دست نیاورده است. 🔺ترامپ همان سیاست شکست خورده را تکرار می‌کند! این احمق‌تر از چنی است!/ ادیبی @tabriz404 🇮🇷کانال نخبگان آذربایجان

♦️سیاستمداری که فقط شعار می‌دهد/ او فقط راوی مشکلات است نه حل کنندۀ آنها/ حتی بعد از رسیدن به قدرت هم باز شعار می‌دهد، نه اصلاح‌طلب است، نه اصولگرا؛ فقط ناتوان است. او سال‌ها از دور ایستاد و نقش داور را بازی کرد؛ اما امروز که خودش در میدان است، معلوم شد همان حرف‌هایی که می‌زد، نه تحلیل بود و نه راه‌حل؛ فقط ابزار سیاست بود. حقیقت تلخ این است:پزشکیان در دوران غیرمسئول بودن، خود را قهرمان نشان داد، اما در دوران مسئول بودن، ثابت کرد فقط راوی مشکلات است، نه حل‌کننده آنها. دیروز فریاد می‌زد:مردم نان شب ندارند. امروز که رئیس‌جمهور است باز می‌گوید: مردم نان شب ندارند، اگر وضع همان است و حرف همان است، پس فرق مسئول بودن و تماشاچی بودن در چیست؟ او همان جملات را با همان لحن تکرار می‌کند، گویی هنوز نفهمیده این‌بار مخاطب حرف‌هایش مردم نیستند؛ مخاطب خودش است! رئیس‌جمهوری که بعد از چند ماه هنوز عادت نکرده از جایگاه پاسخ‌گویی حرف بزند، نه از جایگاه اعتراض، یعنی هنوز درک نکرده: مسئول یعنی کسی که صدای مردم را کم می‌کند، نه اینکه مثل مردم صدای خود را بلند کند. این تناقض یک پیام دارد:پزشکیان برای مخالفت ساخته شده، نه برای مدیریت. او در نقش معترض خوش می‌درخشد، اما در جایگاه مسئول، چراغ کارایی‌اش خاموش است. امروز مردم حق دارند بگویند: اگر راه بلد بودی، امروز اجرا می‌کردی؛ وقتی امروز هم فقط شکایت می‌کنی، یعنی هیچ‌وقت راهی نداشتی. 🔻تمام این جملات یک نتیجه روشن دارد: مشکل از کشور نیست؛ مشکل از مدیریتی است که حتی بعد از رسیدن به رأس قوه مجریه هم هنوز در حالت اپوزیسیون گیر کرده است. سیاستمداری که فقط شعار می‌دهد و حتی بعد از رسیدن به قدرت هم باز شعار می‌دهد، نه اصلاح‌طلب است، نه اصولگرا؛ فقط ناتوان است./محمد فرج‌نیا @tabriz404 🇮🇷کانال نخبگان آذربایجان

♦️چرا برخی «تجزیۀ قومی» را انکار می‌کنند!/ شوروی بدون شلیک یک گلوله تجزیه شد! از دهۀ ۷۰ تلاش گسترده‌ای از سوی بیگانگان برای ایجاد، سازماندهی و گسترش جریان تجزیۀ قومی با هدف تولید مشکلات امنیتی، سیاسی و تجزیۀ ایران آغاز شده است. 🔻 سرمایه‌گذاری سنگینی برای تغییر تفکر ملی اقوام ایرانی به تفکر قومیتی و تجزیه‌طلبانه صورت گرفته است.بخشی از هزینۀ این‌کار توسط کارفرمایان (آمریکا، اسراییل و باکو ...) تامین‌ می‌شود و بخشی هم در سایۀ نفوذ عناصر یا افکار ضد ملی در ساختارهای فرهنگی و سیاسی داخلی کارسازی می‌شود! (تبدیل برخی تیم‌های ورزشی به بستر حرکات ضدّ ملی، فعالیت‌های فرهنگی هنری برای فربه‌سازی هویت قومی در مقابل هویت ملی در زمینۀ ادبیات، موسیقی، رسانه و...در محیط‌های دولتی و عمومی و خصوصی) 🔺تجزیه، یک اتفاق نیست، یک فرآیند زمانبر است و ممکن است دهها سال به طول انجامد. تجزیۀ بحرین و قفقاز دهها سال زمان برد. روسیه از دورۀ صفوی در تلاش برای اشغال قفقاز ایران بود و در دورۀ قاجار به هدف رسید. برای غرب، فروپاشی عثمانی قریب صد سال و فروپاشی شوروی نیم قرن زمان برد! 🔸مردم آذربایجان، هویت کهنی دارند که در طول تاریخ به طور طبیعی شکل گرفته است. ایران، تشیع، آذربایجان، سه ضلع این هویت تاریخی است. 🔻برای طی فرآیند تجزیه، غرب از طریق پانترکیسم، بازروایتی از هویت و تاریخ ما آذربایجانی‌ها تولید کرده‌است! در این روایت، از هویت آذری‌ها؛ آذربایجان، ایران و تشیع حذف می‌شود و جای آنها را «تُرک بودن، و جهان ترک!» می‌گیرد! 🔻«گرگ خاکستری!» هم به مثابۀ سمیل ترک تعریف می‌شود. حال آنکه حتی ترکهای پیش از قرن چهارم در آسیای میانه که مسلمان هم نبودند، گرگها را می‌کشتند! 🔸هدف از تکرار دایمی روایت ساختگی از تاریخ و هویت آذربایجان توسط پانترکیسم، تغییر هویت آذربایجان و آذربایجانی به هویت ترکیِ بُزقوردی و غیرایرانی است! 🔻 متناسب با هر قوم ایرانی، یک مکتب فکری ضدایرانی طراحی کرده‌اند. «پانترکیسم» را به آذربایجان اختصاص داده‌اند و هر روایتی از تاریخ، هویت و فرهنگ آذربایجان را منطبق با آموزه‌ها و اهداف پانترکیسم جعل می‌کنند! به رغم تلاش برای گسترش این تفکر در جامعۀ آذری‌ها، اکثریت مردم آن را نپذیرفته‌اند. تفکر ایرانی و شیعی آذربایجان والاتر از آن است که گرگ خاکستری را مقدس بشمارد! اما این به معنای عدم عدم‌نفوذ پانترکیسم یا تجزیۀ قومی در جامعۀ ما نیست! فعالان پانترکیسم حتی در ترکیه و در جمهوری باکو نیز در اقلیت‌ بودند و هستند. مردم این کشورها مسلمانند.اما در سایۀ حاکمیت لائیک، پانترکیسم به مثابۀ عنصر هویت و آرمان ملی، و دین و مذهب مانند امر شخصی و خصوصی تعریف می‌شود! 🔻تلاش برای تغییر هویت ایرانی آذربایجان با «ترویج گفتمان جعلی قومی» در مقابل گفتمان اصیل ملی، در واقع تلاش برای تجزیۀ آذربایجان است. 🔻«تجزیۀ قومی» واقعیتی ریشه‌دار، غیربومی و در پیوند با دولتهای اجنبی است که تلاش برای بومی‌سازی و‌ سرایت آن به جامعه و دستگاههای تصمیم‌گیر مشهود است. برخی، به علت عدم شناخت و یا گریز از دردسرهای مقابله، آن را انکار می‌کنند! می‌گویند؛ در آذربایجان، تجزیه‌طلب حتی به عدد انگشتان نیست! 🔸منکرین تجزیۀ قومی، نام آن را «هویت‌طلبی!» گذاشته‌ و با کیس‌های «هویت‌طلب!» فالوده می‌خورند و گفتمان قومی را گسترش می‌دهند!(در اوایل دهۀ ۸۰ برخی مطبوعات تجزیۀ قومی در تبریز، عنوان «هویت‌طلبی» را پوششی برای تجزیه‌طلبی ابداع کردند) 🔸منکر تجزیۀ قومی در آذربایجان، کسی را تجزیه‌طلب می‌داند که مانند کومله و دمکرات و جیش‌الظلم سلاح به دست گیرد. جالب اینکه این گروهکها هم خود را تجزیه‌طلب معرفی نمی‌کنند!.. آقایان! ملاک تجزیه‌طلبی سلاح نیست. شوروی بزرگ بدون شلیک یک گلوله فروپاشید! 🔻انکار تجزیۀ قومی در ساختار سیاسی یا اداری محلی برای کشور خطرناک است. زیرا کانون‌های تصمیم‌گیری‌ کلان یا ملی را در غفلت وامی‌گذارد. 🔹نهان کردن تجزیه‌طلبی در پوشش «هویت‌طلبی!» کارکردی جز حساسیت‌زدایی از تجزیه‌طلبی ندارد. 🔻 رهبر انقلاب از اوان آغاز فعالیت جریان «تجزیۀ قومی» با حساسیت و آینده‌نگری، مسئولان را به مقابله با آن فراخواند. با گذشت ۲۵ سال از هشدار و دستور رهبری و گسترش تجزیۀ قومی به حوزه‌های رسانه، ورزش، ادبیات، هنر، انتخابات، نشر کتاب و...انکار تجزیۀ قومی چیزی جز بلاهت یا خطا نیست. 🔸رهبر انقلاب ۱۹ تیر ۱۳۷۹؛ «مطلب هشتم، مقابله جدّی با عوامل تجزیۀ قومی در کشور است...بخصوص خطاب من به کسانی است که در این بخش صاحبان مسؤولیتند؛ چه در وزارت کشور، چه در جاهای دیگر. توجّه کنید؛ امروز انگیزه تحریک قومیتها جدی است...دشمن مشغول تحریکات است. تحریکات دشمن را نباید دست کم گرفت. مراقب باشید. این از جمله مسائل بسیار مهم است.»/جلال محمدی، پیشکسوت رسانه و کارشناس مسائل آذربایجان @tabriz404 🇮🇷کانال نخبگان آذربایجان

🔴 اصلاح‌طلبان با مین‌گذاری در دولت چهاردهم، دست پزشکیان را در حنا گذاشته‌اند 🚫 یکی از اشتباهات ما این است که فکر می‌کنیم اصلاح‌طلب‌ها نمی‌فهمند دارند چکار می‌کنند. اتفاقا هم خیلی خوب می‌فهمند و هم دقیقاً طبق برنامه و ماموریت تدوین و تعریف شده حرکت می‌کنند... 🚫آنها از همان ابتدا با چینش هوشمندانه‌ی کابینه‌ای تحمیلی، مین‌هایی در مسیر دولت چهاردهم کاشته‌اند تا آقای پزشکیان جرات تکان خوردن و انحراف از مسیری که آنها برایش مشخص می‌کنند را نداشته باشد! ▪️ترکیب تیم رسانه‌ای دولت نمونه‌ای روشن از این مین‌گذاری‌هاست. حضور چهره‌هایی مانند حضرتی، احمدنیا و مهاجرانی و... ــ افرادی که در بزنگاه‌های حساس نه تنها همراه نظام نبودند، بلکه در جریان اغتشاشات و حملات رسانه‌ای علیه کشور نقش‌آفرینی داشتند ــ امروز در ساختار دولت حضور دارند و به طرز عجیبی (نامحدود) میدان‌داری می‌کنند!!! البته این افراد نه به‌عنوان یار دولت، بلکه به شکل سوپاپ اطمینان، مأموریت دارند تا جهت‌گیری رسانه‌ای دولت را در کنترل جریان خاصی نگه دارند و هرگونه استقلال فکری‌ِ رئیس‌جمهور را مهار و عقیم کنند! و این مین‌گذاریِ نرم باعث شده دولت چهاردهم از همان ابتدا در فضای بی‌اعتمادی عمومی گرفتار بشود. ▪️پزشکیان که با ژست و ادبیاتی خاص آمده بود تا به قول خودش مسیر تازه‌ای برای عبور کشور از موانع را باز کند، اما الان ناخواسته با افرادی همرکاب شده که نه تنها نمی‌خواهند دولت موفق باشد بلکه اصولاً دغدغه مردم را هم ندارند!! به همین خاطر فضای رسانه‌ای کشور را با یکسری مسائل حاشیه‌ای و انحرافی مانند رفع فیلترینگ و کنسرت و شکلک قلب و.... سرگرم می‌کنند تا مرعشی‌ها و شرکا برنامه‌های خود را پیش ببرند!!! ‼️لذا این جماعت از اول هم نگاه ابزاری به دولت آقای پزشکیان داشتند و امروز هم کاری کرده‌اند تا فعلاً دست پزشکیان در حنا بماند و دولتش میان ژست‌ها و شعارها و نهج‌البلاغه‌خوانی و واقعیت‌های زندگی مردم، سرگردان باشد!!../حسن باویر ‌ @tabriz404 🇮🇷کانال نخبگان آذربایجان