🔺#حکمت۲۲۰ #نهج‌البلاغه 🕊 🦋 نکوهش قضاوت با ظنّ و گمان ☀️وَ قَالَ (علیه السلام): لَيْسَ مِنَ الْعَدْلِ، الْقَضَاءُ عَلَى الثِّقَةِ بِالظَّنِ. ✨امام (عليه السلام) فرمود: از عدالت نيست، داورى از روى گمان. 👈 جهت مشاهده شرح و تفسیر حکمت ۲۲۰ اینجا را کلیک کنید. 🌹روشنای تبیین | عضو شوید.👇 🆔 @tabyien

#شرح‌وتفسیر #حکمت۲۲۰ #نهج‌البلاغه 🕊 🌻نکوهش قضاوت با ظنّ و گمان سوء ظن درباره دوستان ثقه ظلم است: امام(علیه السلام) در این کلام حکیمانه، به نکته قابل ملاحظه اى مربوط به روابط اجتماعى اشاره مى کند و مى فرماید: «داورى در حق افراد مورد اطمینان، با تکیه بر گمان، عدالت نیست»; (لَیْسَ مِنَ الْعَدْلِ الْقَضَاءُ عَلَى الثِّقَةِ بِالظَّنِّ). مى دانیم یکى از دستورات قرآنى و روایى این است که در حق مسلمانان سوء ظن نداشته باشید. قرآن مجید مى گوید: «(یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا کَثِیراً مِّنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ); اى کسانى که ایمان آورده اید از بسیارى از گمان ها بپرهیزید، چرا که بعضى از گمان ها گناه است» در حکمت ۳۶۰ نیز بر این معنا تأکید شده است. آنجا که امام(علیه السلام) مى فرماید: «لاَ تَظُنَّنَّ بِکَلِمَة خَرَجَتْ مِنْ أَحَد سُوءاً وَأَنْتَ تَجِدُ لَهَا فِی الْخَیْرِ مُحْتَمَلاً; هر سخنى که از دهان کسى خارج شد تا احتمال صحت در آن مى دهى حمل بر فساد مکن». دلیل آن هم روشن است، زیرا سوء ظن پایه هاى اعتمادِ عمومى را که سرچشمه همکارى است متزلزل مى سازد. حال اگر آن شخصى که انسان به او سوء ظن پیدا مى کند کسى باشد که سوابق حسنه او بر ما روشن است و در یک کلمه به تعبیر امام(علیه السلام)، «ثقه» محسوب شود به یقین قضاوت درباره چنین شخصى با ظن و گمانِ بدون دلیل، عادلانه نیست. بعضى از شارحان نهج البلاغه این گفتار حکیمانه را به صورت مسئله اى اصولى (اصول فقه) عنوان کرده اند و آن این است که هر گاه مطلبى به دلیل معتبر ثابت شود، عدول از آن جز با دلیل معتبر جایز نیست و حدیث معروف باب استصحاب: «لا تَنْقُضِ الْیَقینَ بِالشَّکِ»(2) را اشاره به آن مى دانند. بعضى از شارحان نیز قضاء را در اینجا به معناى قضاوت مصطلح; یعنى داورى براى فصل خصومت گرفته اند که قاضى نمى تواند در برابر شخص مورد اعتماد، با ظن و گمانش قضاوت کند. ولى ظاهر این است که این حدیث شریف معناى وسیع و گسترده اى دارد و اشاره به یک مفهوم گسترده اخلاقى است که عدالت در آن مانع از داورى درباره اشخاص مورد اعتماد به ظن و گمان مى شود. البته افراد متهم; یعنى کسانى که سوء سابقه دارند یا ظاهر آنها ظاهر قابل اعتمادى نیست از این حکم خارج اند. البته نه به این معنا که انسان بى دلیل آنها را متهم کند، بلکه به این معنا که انسان از آنها احتیاط نموده و بر حذر باشد. شبیه این گفتار حکیمانه احادیث دیگرى است که با تعبیرات متفاوتى این موضوع را دنبال مى کند: در غررالحکم از آن حضرت نقل شده که فرمود: «سُوءُ الظَّنِّ بِالْمُحْسِنِ شَرُّ الاْثْمِ وَأقْبَحَ الظُّلْمِ; سوء ظن به نیکوکار بدترین گناه و زشت ترین ستم هاست». در حدیث دیگرى در همان کتاب مى خوانیم: «سُوءُ الظَّنِّ بِمَنْ لا یَخُونُ مِنَ اللُّؤْمِ; سوء ظن به کسى که خیانت نمى کند نشانه پستى و لئامت است» در حدیث جالب دیگرى در همان کتاب آمده است که امام(علیه السلام) مى فرماید: «شَرُّ النّاسِ مَنْ لا یَثِقُ بِأحَد لِسُوءِ ظَنِّهِ وَلا یَثِقُ بِهِ أحَدٌ لِسُوءِ فِعْلِهِ; بدترین مردم کسى است که به سبب سوء ظنى که دارد به هیچ کس اعتماد نمى کند و (نیز) هیچ کس به سبب سوء فعلش به او اعتماد ندارد». کوتاه سخن این که از نظر آداب اخلاقى افزون بر مباحث قضاوت و احکام اصولى هرگاه کسى به وثاقت شناخته شد، سوء ظن نسبت به او کارى ظالمانه است. 🔰جهت مشاهده شرح و تفسیر کامل حکمت ۲۲۰ اینجا را کلیک کنید. 🌹روشنای تبیین | عضو شوید.👇 🆔 @tabyien

از ظهر امروز که خبر آبگرفتگی شدید چادرهای مردم مظلوم غزه رو دیدم، خیلی حالم گرفته شد... خانه و کاشانه‌ی ما و اونها زمین تا آسمون متفاوته... ببینید 👇

🔴 غرق‌شدن صدها چادر آوارگان جنگ‌زده در #غزه به دلیل موج سرما و بارش‌های شدید 🔹یک مادر فلسطینی: جسمم و کالبد اطفالم و حتی جنین داخل بطنم از سرما می‌لرزند. او در ماه پایانی بارداری است و در حالی که کودکانش غرق خواب بودند آب چادرشان را در خان یونس فراگرفت. 🌹روشنای تبیین | عضو شوید.👇 🆔 @tabyien

💔 مادر کودکان غزه... گم نمیشم توی این تاریکی... گوشه‌ی چادرشو می‌گیرم... مادرم راه رو نشونم میده... 🌹روشنای تبیین | عضو شوید.👇 🆔 @tabyien

🇮🇷🇵🇸 ﷽ 🎥 روزمان را با #قرآن آغاز کنیم | تلاوت ترتیل صفحه ۲۶۳ قرآن کریم شامل آیات ۱۶ تا ۳۱ سوره مبارکه حجر 🍃🌹🍃 🌺 امام صادق (ع) می‌فرمایند: «قِراءَةُ القُرآنِ فِی المُصحَفِ تُخَفِّفُ العَذابَ عَنِ الوالِدَینِ وَ لَو کانا کافِرَینِ» خواندن قرآن از روی آن، عذاب را از والدین سبک می‌سازد ؛ اگر چه آن دو کافر باشند. (اصول کافی ۲/۶۱۳) 🔰توصیه مهم امام خامنه‌ای: 🔸هر روز حتماً #قرآن بخوانید حتّی روزی نیم صفحه، روزی یک صفحه بخوانید، امّا ترک نشود. در دنیای اسلام هیچ کس نباید پیدا بشود که یک روز بر او بگذرد و آیاتی از قرآن را تلاوت نکند.(۱۴۰۲/۱۲/۲۲) 👈 برای مشاهده منتخب نکات تفسیری و پیام‌های این آیات، اینجا کلیک کنید. 🌹روشنای تبیین | عضو شوید.👇 🆔 @tabyien

آیۀ ۱۶: ۱.کرات آسمانی و حرکت آنها در مدارهای گوناگون، یکی از آثار توحید و خداشناسی است. «لَقَدْ جَعَلْنا» ۲.آفریده‌‌های آسمانی نیز حادث هستند. «جَعَلْنا» ۳.زینت و زیبایی، یک اصل در آفرینش است که خداوند در خلقت آسمان‌ها آن را رعایت نموده است. «زَیَّنَّاها» ۴.آسمان نیز همچون زمین، برای انسان آفریده شده است. لِلنَّاظِرِینَ آِیات ۱۷.۱۸: ۱.آسمان‌‌ها که زینت دارند، باید حفظ شوند و حفظ آنها تنها کار خداوند است. «وَ حَفِظْناها» ۲.آسمان‌‌ها مرکز تدبیر امور و فرشتگان مدبّران امورند و مراکز تدبیر باید منطقه حفاظتی باشد. «حَفِظْناها» ۳.شیطان تنها ابلیس نیست. «کُلِّ شَیْطانٍ» ۴.شیطان، به خودی خود نمی‌‌رود، باید او را طرد نمود. «رَجِیمٍ» ۵.استراق سمع و جاسوسی کار شیطان است. «مَنِ اسْتَرَقَ السَّمْعَ» ۶.با جاسوس باید برخوردی سریع و انقلابی کرد. «فَأَتْبَعَهُ شِهابٌ» ۷.هر جا شیطان صفتی یافت شد، روشنگران جامعه باید با شهاب علم، آنان را دنبال کنند. «فَأَتْبَعَهُ شِهابٌ مُبِینٌ» ۸.پاسخ وسوسه‌ها و شیطنت‌ها باید بسیار صریح، علنی و فوری باشد. «فَأَتْبَعَهُ شِهابٌ مُبِینٌ» آیات ۱۹ - ۲۰: ۱. یکی از نعمت‌‌های الهی، گستردگی و مسطح بودن زمین است. «مَدَدْناها» (وگرنه کشاورزی و بسیار از تلاش‌های دیگر به سختی انجام می‌گرفت) ۲. گستردگی زمین و پیدایش کوه‌‌ها و نباتات، تصادفی نیست. «مَدَدْناها، أَلْقَیْنا، أَنْبَتْنا» ۳. آفریده‌ها، بر اساس میزان و قانون خاصّی آفریده شده‌اند. «مِنْ کُلِّ شَیْ‌ءٍ مَوْزُونٍ» ۴. زمین آمادۀ رویش هر گونه گیاه است. «کُلِّ شَیْ‌ءٍ» ۵. آفرینش زمین و کوه و نبات برای انسان است. «لَکُمْ» ۶. خداوند، معیشت و رزق همه موجودات را، حتّی آنها که شما توان تأمین آن را ندارید به عهده دارد «وَ مَنْ لَسْتُمْ لَهُ بِرازِقِینَ» آیۀ ۲۱: ۱. هستی، سرچشمه و منبعی دارد که در اختیار خداست و تنها بخشی از آن به دست ما می‌‌رسد که ما از آن آگاهیم. «عِنْدَنا خَزائِنُهُ» ۲. چیزی در هستی، بدون اندازه معین آفریده نشده است. «بِقَدَرٍ مَعْلُومٍ» ۳. خزائن الهی متعدّد و نزول رحمت او تدریجی است. «نُنَزِّلُهُ» (تنزیل به معنای نزول تدریج است) ۴. خزائن الهی دائمی است. چون هر چه نزد اوست، باقی است. («عنداللَّه‌باق» نحل، ۹۶) «عِنْدَنا خَزائِنُهُ» ۵. به سراغ غیر خدا نروید، زیرا که هر چه بخواهید سرچشمه‌‌اش نزد خداست. «عِنْدَنا خَزائِنُهُ» ۶. داشتن، دلیل مصرف کردن نیست، بلکه در مصرف باید حکمت و ظرفیّت و ده‌‌ها نکته دیگر را در نظر گرفت. «وَ ما نُنَزِّلُهُ إِلَّا بِقَدَرٍ مَعْلُومٍ» ۷. همه منابع هستی برای بشر، کشف نشده است. «عِنْدَنا خَزائِنُهُ» آیۀ ۲۲: ۱. کارگردان و مدبّر هستی اوست. «أَرْسَلْنَا، فَأَنْزَلْنا، فَأَسْقَیْناکُمُوهُ» ۲. انسان از نگهداری ضروری‌ترین نیازها نیز عاجز است. «وَ ما أَنْتُمْ لَهُ بِخازِنِینَ» ۳. نعمت آب غیر از نعمت سیراب شدن است. «فَأَسْقَیْناکُمُوهُ» (اینکه انسان آب بنوشد و سیراب شود، خود نعمتی علاوه بر نعمت آب است، زیرا می‌شد که انسان تشنه آب بنوشد ولی سیراب نشود.) آیات ۲۳ - ۲۷: ۱. مرگ و حیات تنها به دست اوست. همه رفتنی هستند، پس سزاوار است با عمل خود ارث خوبی برای وارث حقیقی به جای گذاریم. «نَحْنُ الْوارِثُونَ» ۲. زمان، در علم خداوند اثری ندارد. علم او به گذشته و حال و آینده یکسان است. «عَلِمْنَا الْمُسْتَقْدِمِینَ... عَلِمْنَا الْمُسْتَأْخِرِینَ» ۳. برپایی رستاخیز، کیفر و پاداش دادن از شئون ربوبیّت الهی است. «رَبَّکَ هُوَ یَحْشُرُهُمْ» آیۀ ۲۸: ۱. آفرینش فرشتگان، قبل از انسان بوده است. (زیرا خداوند قبل از آفرینش انسان مسئله را با فرشتگان در میان گذاشت) «وَ إِذْ قالَ رَبُّکَ لِلْمَلائِکَةِ» ۲. آفرینش انسان از خاک و مادّیات است و لذا گرایش غریزی او نیز به مادّیات است. «خالِقٌ بَشَراً مِنْ صَلْصالٍ» آیات ۲۹ - ۳۱: ۱. آفرینش انسان، کامل و متعادل است. «سَوَّیْتُهُ» ۲. سجدۀ فرشتگان، به خاطر دمیده شدن روح خدا بود. «نَفَخْتُ فِیهِ مِنْ رُوحِی فَقَعُوا» تن ‌آدمی شریف است به جان آدمیّت/ نه همین لباس زیباست نشان آدمیّت‌ ۳. انسان، موجودی است دو بُعدی و در هر دو بُعد کامل است. در بُعد مادّی، «سَوَّیْتُهُ» در بُعد معنوی، «نَفَخْتُ فِیهِ مِنْ رُوحِی» ۴. انسان، مظهر تجلّی بعضی صفات خداوند است. «مِنْ رُوحِی» ۵. معنویّت، نیاز به تن و مَرکَب مادّی دارد. «سَوَّیْتُهُ وَ نَفَخْتُ فِیهِ» ۶. کسانی که حاضر نیستند در صفوف سجده ‌کنان باشند، روح ابلیسی دارند. «إِلَّا إِبْلِیسَ أَبی‌» ۷. گرچه سجود و رکوع یک ارزش است، ولی اگر همراه با رکوع و سجود دیگر نمازگزاران باشد ارزش کامل‌تری دارد. («و ارکعوا مع الراکعین» بقره، ۴۳) «مَعَ السَّاجِدِینَ» منبع: محسن قرائتی، تفسیر نور، ج‌۶، صفحات ۳۲۱ - ۳۳۱. #تدبر_در_قرآن 🆔 @tabyien