نوشته بود، احساس می‌کنم همیشه همه‌چیز برای من خیلی بیشتر از دیگران طول می‌کشه و زمان می‌بره؛ گذشتن، پذیرفتن، عادت کردن، رشد کردن، رها کردن، قبول کردن، تصمیم‌گرفتن؛ فراموش کردن و فراموش کردن و فراموش کردن. وقتی می‌بینم برای دیگران این‌طور نیست، خیلی برام سخت و رنج آوره.

ارباً اربا، دلِ بابای اکبر بود…

اصلا باید تمام محرم رو برای شب هشتم عزاداری کنیم..

تمام سال رو منتظرش بودم و چقدر حس خوبیه‌ی که دیگه فاصله‌ی زیادی ندارم باهاش.

اگر فقط یه امید و پناهگاه واسم مونده باشه، اون اینه‌که "عباس" هیچکس رو دسته‌خالی از درِ خونش رد نمیکنه.

سنگینیِ امشب نفسو می‌بُره… آجَرَکَ الله یَا صَاحِبَ الزَّمان فِی مُصیبَتِ جَدِّک…

«که جان دادن از این داغ سهل است»

مادر آب کجایی؟ پسرت آب نخورد..

پدر خاک کجایی؟ پسرت خاک نشد..